Channels

In zijn recent in het Nederlands vertaalde boek ´Drive´ houdt Daniel Pink een warm pleidooi voor meer ruimte voor ´zelfsturing´ in organisaties.

Zelfsturing is ´de diepe wens die in ieder mens aanwezig is om zijn eigen leven te bepalen, nieuwe dingen te leren en te creëren en bij te dragen aan zinvolle zaken´. Zelfsturing is een belangrijke, maar vaak onderschatte, drijvende kracht voor ieder mens. Uit onderzoek blijkt dat ieder mens goed werk wil verrichten, mits daarvoor voldoende ruimte bestaat.

De balans Sturing – Zelfsturing

Veel managers worstelen met het spanningsveld tussen controle en vertrouwen, tussen sturing en zelfsturing. De vraag is dus: hoe kunnen managers de maximale energie bij hun medewerkers mobiliseren? Volgens mij zijn ´richting´ en ´ruimte´ hierbij de sleutelbegrippen.

Lees ook:

Democratisch gedoe

Richting geven is sturing van bovenaf. De uitdaging is de positieve energie die uitgaat van een gemeenschappelijke visie te combineren met de energie die medewerkers hebben bij het nastreven van hun persoonlijke doelen. Hiervoor is ruimte nodig, ruimte voor zelfsturing. In deze ruimte komen organisatiedoelen en persoonlijke doelen bij elkaar. De medewerkers willen een bijdrage leveren in plaats van dat zij voelen een bijdrage te moeten leveren.

Ruimte is niet hetzelfde als leegte of volledige vrijheid. Vanuit de verwachtingen van de stakeholders en de daaruit volgende gemeenschappelijke visie moet de leegte afgebakend worden tot ruimte. Deze onvermijdelijke inperking binnen organisaties kan bij medewerkers echter ruimschoots gecompenseerd worden door de inspiratie van de gemeenschappelijke visie en de beloning en voldoening bij het realiseren van resultaten.

Sturen naar meer zelfsturing

Het geven van (meer) ruimte betekent overigens niet dat managers niet meer verantwoordelijk zijn en hun medewerkers aan hun lot kunnen overlaten. De ´moderne´ manager coacht, faciliteert en stimuleert de medewerkers bij het gebruik van de beschikbare ruimte. Traditionele taken van de manager, kortom taken die te maken hebben met het denken over het werk, verschuiven naar de medewerkers. De medewerkers krijgen de mogelijkheid en verantwoordelijkheid om de verkregen ruimte in te vullen. De competenties die hiervoor nodig zijn: initiatieven en risico´s nemen, kansen creëren en benutten, verantwoordelijkheid nemen voor het eigen leren en presteren, samenwerken en communiceren, zijn precies de competenties die ieder mens van nature heeft en die nu volledig ontplooid kunnen worden!

Het bovenstaande vraagt wel een andere houding en ander gedrag van managers en medewerkers. Het vraagt van het management de durf om los te laten en te vertrouwen op de kracht van zelfsturing en het vraagt van de medewerkers de invulling van de beschikbare ruimte met individueel ondernemerschap. Maar de potentiële beloning is dan ook voor iedereen groot!

Voorbeelden van een goede balans sturing – zelfsturing en in de kennisbank van ManagementSite bij Sturen op verantwoordelijkheid.

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Zeker weten worden de mooiste en hoogste resultaten geboekt als organisatiedoelen (sturing) en persoonlijke doelen (zelfsturing) samenkomen! En het tegenovergestelde is ook waar: als deze ver uit elkaar liggen, is de productiviteit gelijk stukken minder. ‘De ware geest’ ontbreekt dan. Voor een organisatie is het dus heel interessant om te weten wat de persoonlijke doelen van hun medewerkers zijn. Bewegen deze in dezelfde richting als die van de organisatie, dan komen de bedrijfsresultaten er ‘vanzelf’. De vraag is: hoe kom je er als organisatie achter hoe het zit bij jouw medewerkers? Er rechtstreeks naar vragen, levert doorgaans alleen sociaal wenselijke antwoorden op. Een betere ingang om tot de motivatie (en het hart) van medewerkers door te dringen is door op een constructieve in te gaan op conflicten wanneer die zich voordoen. Door je als organisatie te openen voor tegengeluiden, faciliteer je wederzijdse bewustwording, groei en ontwikkeling. De meest praktische weg voor organisaties om sturing en zelfsturing (meer) te synchroniseren is dus: zich openstellen voor conflicten. Ze gebruiken, in plaats van bagatelliseren en onder de mat vegen. Conflicten kunnen toevloed aan positieve energie genereren. Bij fair play.
Alexandra van Smoorenburg, vrijplaatscoach

Alexandra,
wat dacht je van vrijdagmiddagborreltje van 16:00 tot 18:00 uur met de zeepkist (bijvoorbeeld)?
Wie wat te zeggen heeft klimt op de kist. Goed rondwandelen en luisteren. Als je vraagt naar liefhebberijen, spuiten mensen die spontaan op. Kan ook een vast onderwerp zijn in functionerings- en/of beoordelingsgesprekken en elke andere voorkomende gelegenheid zoals jubilea, verjaardag etc. Koffietafel werkt ook. Of ga elke week een keer met een andere medewerker lunchen. Voor de “vertaling” naar bedrijfsbelang zie transformatie paradigma van Swartouw.

Groet,
Jos Steynebrugh
Marketing & Innovatie Consulent

@ Jos: Zeker! Hobby’s geven een geweldig aanknopingspunt. Evenals een goed gesprek. Maar het ontbreekt mensen vaak aan tijd daarvoor, of liever gezegd: er wordt geen tijd voor gemaakt. Wat ik alleen maar wilde zeggen was: wees alert op het aanknopingspunt dat elk conflict biedt. De energie die ermee wegvloeit wil je graag ten goede aangewend zien. Toch?

Ik had trouwens vergeten de schrijver een pluim te geven voor bovenstaand artikel. Heel goed!

Hartelijke groet,
Alexandra van Smoorenburg, vrijplaatscoach

x
x