Jonge Bazen

Zei ik dat? Dat competenties in het verleden een garantie zijn voor succes in een andere context? Volgens mij niet. Het is zelfs de implicatie niet van wat ik zeg. Het laatste jaar Liverpool maakt van Slot niet ineens een slechte trainer. Dat is wat ik betoog. Prima dat je je punt maakt, maar dan wel de ander goed blijven citeren (-;

"Slot had immers al laten zien dat hij een uitstekende trainer is. Hij had visie, rust, tactisch vermogen en bewezen dat hij teams beter kan maken."

Dit is een denkfout. Resultaten en getoonde competenties in het verleden zijn geen garantie voor succes in een andere context en omgeving. En zeker niet in een context die aanzienlijk verschilt van die waarin de persoon eerder succes heeft gehad.

Trainers weten dat en doen er ook niet moeilijk over dat ze worden afgerekend op de prestaties die ze boeken in een seizoen. Daarom komen grote trainers ook bijna nooit met excuses.

Beste Bert, sterk en raak stuk. Je benoemt scherp hoe betrokkenheid kan omslaan in onderschatting van vakmanschap. Juist omdat HR, communicatie en L&D zo dichtbij voelen, lijkt het eenvoudig - terwijl daar de complexiteit zit. De echte winst zit in positionering aan de voorkant. Niet achteraf uitvoeren, maar vanaf het begin meedenken als strategisch partner. Daar ontstaat kwaliteit. Mooi pleidooi voor volwassen leiderschap én voor het serieus nemen van expertise.

Hoi Bert,

Een digitale assistent inzetten bij een overleg met meerdere personen geeft een interessante en heel andere dynamiek. Experimenteer er maar eens mee. Ik ben heel benieuwd naar je bevindingen.

https://www.managementsite.nl/innovatieforganiseren/bedrijfswaarde-van-ai-een-digitale-vergaderassistent-aan-tafel

Wat een treffende analyse – dit raakt precies de kern. Veel organisaties focussen bij verandering vooral op structuren, processen en systemen, terwijl het echte werk plaatsvindt in de hoofden (en zenuwstelsels) van mensen. Zodra het brein signalen van onzekerheid of bedreiging detecteert, neemt emotie het over van ratio, en dan krijg je precies die reacties die op papier “weerstand” heten, maar in feite pure oerlogica zijn. Wie verandering écht wil laten slagen, moet veiligheid, betrokkenheid en duidelijkheid creëren – pas dan volgt gedrag vanzelf.

Het MVS-verhaal (missie, visie, strategie) is een kwestie van zingeving en richting, maar wanneer de uitvoering achterweg blijft, dan kan er geen succes zijn.

Maar inherent aan het doen of implementatie zit ook dat MVS-verhaal, niet altijd uitgesproken, maar toch vaak duidelijk aanwezig.

https://www.managementsite.nl/spiritualiteit-organisaties

Ha Bert, enkele jaren geleden viel mij hetzelfde op, zie artikel op onze site, uit: De management monologen

Beste Nico Wortel, bij Trump is nooit de diagnose 'narcisme' gesteld. Niettemin vertoont hij heel wat kenmerken van iemand met een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Hij scoort liefst op acht van de negen DSM-kenmerken van narcisme (vijf is voldoende om narcistisch te heten in de pathalogische zin van het woord). Trump zou dus heel goed een narcist kunnen zijn. Maar dat zegt nog niet zoveel over zijn politieke en zakelijke ideeën. Iemand een narcist noemen is analytisch gezien leuk, maar daarmee heb je iemands talent nog niet uitgeschakeld. Dali en Picasso waren narcistische zelfverheerlijkers en er zijn er wel meer, maar dat heeft hen niet tegengehouden in hun talentontwikkeling. Daarbij beoordelen wij Trump vooral op de media-framing van hem. Weten wij meer van hem dan media ons voorspiegelen? Hij zal niet de eerste en enige leider zijn, die bombastisch gedrag vertoont. Maar ik wil dieper kijken. Welke politieke en zakelijke doelen streeft hij na? Eventueel: als narcist? En wie dan blijft hangen in de analyse van narcist kijkt wat mij betreft niet diep genoeg. Dank intussen wel voor je reactie.

Bert, ik ben het met je analyse niet eens. Veel deskundigen hebben er al op gewezen, dat Donald Trump lijdt aan een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Helaas is bij het grote publiek en ook bij veel zorgprofessionals niet goed bekend wat pathologisch narcisme inhoudt.
Belangrijk is, dat zo'n persoon de gevoelswereld van een kind van onder de 7 jaar heeft: fantasie en werkelijkheidsbesef zijn nog niet gedifferentieerd. Zo kunnen ze geloven dat Sinterklaas echt bestaat.
De narcist beseft dit niet van zichzelf, en daardoor kan hij met verve zijn fantasie voor echt aanzien. Probleem is dus, dat veel mensen dit niet inzien; ze gaat ervan uit, dat de narcist serieus is. Dat is hij niet. Zodra men dit inziet, gaat men de narcist betichten van leugens. Maar dat zijn het ook niet: nee, de narcist confabuleert.
Donald Trump confabuleert ook. Daar zijn allerlei voorbeelden van.

Dat veel mensen, net zoals jij, in Trump een geniaal persoon zien, ligt dus aan ons mensen. Niet aan Trump. Trump is een ernstig mentaal gestoorde persoon, die absoluut geen president had moeten worden.
Wij, en zeker onze politici, doen er goed aan, om Trump te behandelen zoals hij werkelijk is. Als een misdadiger.

Beste P. Morren, ik begrijp je reactie goed. Het is de reactie van veel Europeanen en van heel wat Democraten in Amerika. Een moreel volkomen terechte reactie. Maar zoals je terecht opmerkt wilde ik verder kijken dan de ethiek. Zoals ik ook niet wilde vervallen in de bekende psychologische analyses die veel mensen maken van Trump.
Ik wil doorgronden wat hij doet en waarom hij het doet. Vooral dat laatste is belangrijk, omdat Trump een zeer ervaren onderhandelaar is. En hij werkt wel degelijk vanuit strategieën. Dat dat misschien niet de onze zijn, en dat we ze voortdurend langs de lineaal van onze mores leggen, mag er niet toe leiden dat we hem niet doorgronden.
Ik zie heel veel commentaren en veel daarvan beschouw ik als onvolledig en zelfs als naïef. Het is duidelijk wat Trump wil. China op een afstand, zowel militair als economisch. Stoppen met een oorlog die de Amerikanen handenvol geld kost, zonder er iets voor terug te krijgen (denk aan de mineralen). En kosten besparen via invoerrechten en druk op anderen om die te verlagen.
Daarbij zit Musk niet voor niets aan zijn zijde. Hij is de technokoning, die als enige de wereld het internet aan en uit kan zetten in een heleboek landen (ja, ook in Nederland). Zijn macht is enorm en Trump investeert via hem in de toekomst. Musk en zijn mensen, hoe verachtelijk ze ook gevonden worden, zijn mogelijk degene die de dienst uit zullen maken in de komende decennia.
Vandaar dat Trump, in tegenstelling tot Biden, aan een warme relatie met hem bouwt. Vandaar ook dat hij Groenland wil en van de Oekraine 'iets' terugeist. Niet voor niets zijn dat de zeldzame aardmineralen, die zo nodig zijn voor de digitale processen van de toekomst.
P, ze weten precies wat ze doen. En ik wil dat begrijpen zonder mezelf hierin half te verblinden door morele oordelen of psychologische analyses, zoals het narcisme van machthebbers. Dat is wat dit artikel en het artikel over Trump's onderhandelingsvaardigheden beogen.