Dit dossier verschaft informatie over de volgende aspecten van ICT projectmanagement bij de overheid

  • Kenmerken van ICT projecten bij de overheid.
  • Aanpak en handvatten voor ICT-projecten.
  • Faalfactoren en risico’s bij ICT projectmanagement.
  • Voorbeelden en praktijkervaringen van IT-projectmanagement bij de overheid.
  • IT projectmanagement: trends en tips.

Conclusies en remedie

De conclusies betreffen de volgende drie factoren. De conclusies zijn gebaseerd op de tientallen artikelen in dit dossier en de bijna 200 reacties van ingewijden.

  1. Het patroon van slagen of falen bij ICT projecten
  2. Waarom de verantwoordelijkheid voor slagen of falen vaag blijft
  3. De remedie in drie punten

1. Het patroon van slagen of falen bij ICT projecten

De artikelen beschrijven het hoe en waarom van slagen en falen. In de aanbevelingen is een bepaald patroon te onderkennen. Centraal staat het vraagstuk van ‘wie is er verantwoordelijkheid voor het project’.

Eigenlijk heel vreemd dat dit vraagstuk zoveel vragen oproept en dat het maar niet lukt dat goed te regelen. In diverse bijdragen wordt dan ook gesteld dat het in het belang van betrokken partijen is om de verantwoordelijkheid voor slagen of falen juist vaag te houden. Daar worden vele redenen voor aangevoerd. Een kleine bloemlezing.

2. Waarom de verantwoordelijkheid voor slagen of falen vaag blijft

  • Zolang je als ICT-leverancier niet op je prestaties wordt afgerekend heb je alle vrijheid en kan niemand je wat maken.
  • Commercieel is de huidige situatie de beste oplossing want je kan blijven declareren.
  • De organisatie van de overheid met zware stafafdelingen en de neiging tot spreiding en opdelen van verantwoordelijkheid maakt dat nergens de verantwoordelijkheid wordt opgepakt. Zo kan iedereen zijn gang gaan en kan je je altijd verbergen achter: ‘Het is de organisatie’ of ‘Het is de cultuur’ of ‘Het is zo complex’ of ‘Ik heb nog gewaarschuwd’. 
  • Ons kent ons, we gaan niet moeilijk doen. Laten we het vooral gezellig houden.
  • Als men ons het vuur aan de schenen legt dan roepen we gewoon ‘Het is een zeer complexe materie. Nader onderzoek is gewenst’.
  • Een commissie, een coördinator, een stuurgroep of een BIT erbij is prima! Want hoe meer er verantwoordelijk zijn, hoe minder verantwoordelijk men is. “Ik kan het niet helpen want…” of “Ik heb nog zó gezegd…..”.

Zolang deze ontsnappingen getolereerd worden zal ICT bij de overheid niet op orde komen.

3. De remedie in drie punten:

  1. De opdrachtgever is zelf verantwoordelijkheid voor het resultaat.
  2. De leverancier wordt afgerekend op zijn prestaties.
  3. Opdrachtgever en leverancier zetten het project zodanig op dat het transparant en stap voor stap tot het gewenste resultaat leidt.

Punt 1 is de essentie. De sleutel en de hefboom tot verbetering is de opdrachtgever! Zolang de opdrachtgever de verantwoordelijkheid voor het project niet daadwerkelijk oppakt, zolang is het dweilen met de kraan open.

Reken maar dat er veel verzet tegen deze aanpak komt. Gelukkig weten we al hoe dat gaat. “Deze materie is veel te complex voor zo’n aanpak.”

Lees het dossier en kom zelf tot uw conclusies. De verslagen van ooggetuigen en de vele voorbeelden spreken duidelijke taal. Zie ook de reacties van de talrijke ingewijden bij de artikelen.