Channels

Recent maakte het CBS bekend dat Nederlanders wéér minder consumeren. Nergens in de eurozone heeft de crisis het consumentenvertrouwen zo hard aangetast als in ons land. Het humeur van de Nederlanders is zelfs sterker verslechterd dan dat van de Grieken! Jawel: we laten ons op dat vlak inhalen door landen als Spanje, Portugal en Cyprus. Op zich ook niet zo vreemd: overal hoor of lees je sombere berichten. Van oplopende werkeloosheid, alsmaar sneuvelende records aan faillissementen, kortingen op pensioenen, en zo meer.

In termen van veranderkunde is de ‘sense of urgency’ écht wel bij iedereen geland! Er is momenteel overduidelijk sprake van een ‘burning platform’. Te veel zelfs, waardoor het is doorgeslagen in een soort van ‘sense of fear’. En dat terwijl de ervaring leert dat angst niet tot meer, maar juist tot minder energie leidt. Angst maakt onzeker: haalt mensen uit balans. En creëert in ieder geval geen waarde!

Oud minister Ruding denkt dat het veel te maken heeft met de onzekerheid over het overheidsbeleid. Ik denk dat hij gelijk heeft. Want we worden op dit moment gedomineerd door rekenmeesters en rekensommen: geld lijkt nog de enige parameter te zijn. Onderwerpen als begrotingen, kostprijs, dekkingsgraad, declarabiliteit en dergelijke beheersen de agenda van de managementtafel volledig. En zijn daarmee dus leidend. Waarmee er een soort van ‘Alice-in-Wonderland-achtige’ situatie ontstaat. Immers: iemand die nergens heen gaat, weet zeker dat de bestemming is bereikt. Om dan vervolgens te vervallen in de waan van de dag en micromanagement. In de veranderkunde heet dat ‘sense of hurry’.

Lees ook:

De Participatiesamenleving: van ‘zorgen voor’ naar ‘zorgen dat’

En met alle respect voor alle akkoorden die op dit moment worden gesloten, er is heus wel meer dan alleen dat geld. Want we moeten nú investeren in inspirerende toekomstbeelden! Van waar we op de verschillende terreinen over een jaar of vijf tot zeven staan. In 2020 bijvoorbeeld. Wat dan dat wenkende perspectief is waar we met z’n allen de schouders onder moeten zetten. En natuurlijk moet de politiek niet alleen aan de slag gaan met het inzichtelijk maken van dat beloofde land. Haal daar toonaangevende sleutelpersonen uit de wereld van wetenschap, bedrijfsleven of publiek/maatschappelijke organisaties bij. Ontwikkel die toekomstbeelden samen met hén. Waarbij je als politiek de regie over het proces voert, maar duidelijk in cocreatie! Zo sla je twee vliegen in één klap: je maakt gebruik van hun visie en toekomstbeelden én je zorgt voor commitment en draagvlak.

Alleen als we de juiste balans creëren tussen sense of urgency én sense of excitement krijg je mensen mee.  Uiteraard zonder die verstikkende sense of fear c.q. sense of hurry. Waarbij je in de sfeer van Covey moet beginnen met het einde voor ogen. Dat wenkende perspectief. Want dát moet inspireren en daarmee energie generen!

Kennisbank onderwerpen:

Dit artikel is toegankelijk voor Pro-abonnees

Voor € 4 per maand of € 30 per jaar ontvangt u:

  • onbeperkt toegang tot alle artikelen.
  • geen commerciële emails en geen reclame op de site.
  • de keuze of u wel of geen nieuwsbrief wilt ontvangen
  • het E-book: Negotiating as emotion management t.w.v. €8.00
Upgrade naar Pro-abonnement

Kennisbank onderwerpen:

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

x
x