In tijden van aanhoudende crisis kun je gemakkelijk in een teneur te komen van ‘doen-wat-er- moet-gebeuren-en-verder-niet-zeuren’. Je mag immers blij zijn dat je werk hebt. En als je er zelf al wat positiever tegenaan kijkt, wordt dit op verjaardagspartijtjes wel bijgesteld met alle sombere verhalen van andere mensen. Deze algehele teneur kan ervoor zorgen dat je verkrampt in je werk. Je voelt je minder vrij, laat op je werk meer over je heenkomen en hebt de neiging om minder je eigen geluid te laten horen. Want oh oh, stel je toch voor dat je je baan of die opdracht verliest! Je hebt nog wel een hypotheek te betalen. Dus houd je je in en wacht je tot de crisis over is. Deze houding gaat al snel ten koste van je bevlogenheid in het werk. Het initiatief laat je meer en meer over aan anderen. Je doet wat je gevraagd wordt,…