Maatschappelijk Verantwoord Adviseren, flauwekul of broodnodig?

Columns

Al eens gehoord van Maatschappelijk Verantwoord Adviseren. Nog niet?  Wél van 'Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen'?  Gaan we er voor het gemak van uit dat de adviesbranche daar al mee bezig is? Menig kantoor wordt ongetwijfeld ingeschakeld bij MVO, duurzaamheids-vraagstukken, circulair produceren en kwesties van ethiek, integriteit & moreel kompas. Maar wat doet de adviesbranche zelf?

Wat doet de adviesbranche zelf?

Wat doen adviseurs en kantoren aan hun eigen maatschappelijke verantwoordelijkheid. Houden zij hun eigen produkten en diensten wel eens kritisch tegen het licht? Ik ben daar niet gerust op. Hier volgen enkele activiteiten waar op zijn zachtst gezegd, een bedenkelijke kant aan zit.

Maatschappelijk verantwoord adviseren?

Het betreft drie vraagstukken ...


Deze werkte ik met auditoren van de Rabobank. Hoe komen de waarden en normen tot uiting in je gedrag wanneer je samenwerkt/-speelt en hoe leidt effectiever communicatief gedrag tot beter resultaat? In een sportieve setting leidde dat tot directe resultaatverbetering. Geen advies, maar in de persoonlijke poriën voelen dat het effectiever en prettiger kan. Mooie persoonlijke inzichten en oefeningen voor de job.
Intensieve ontspannen focus in interactief gedrag leidt tot beter resultaat. Zelfs binnen de verstikkende regels.
Beste Willem,

Een mooi pleidooi voor een branche die toch de nodige boter op z’n hoofd lijkt te hebben. In die zin is het zeker zinvol dat er kritischer wordt gekeken naar de rol van adviesorganisaties en hun bijdragen aan de maatschappij. Zeker in een tijd waarin relaties in de maatschappij steeds verder onderdruk komen te staan en de adviesorganisatie een steeds dubieuzer rol krijgt toebedeeld.
Ton Verbeek https://www.managementsite.nl/los-malaise-fiscus geeft hier een mooie kenschets van. In hoeverre dragen en nemen adviseurs verantwoordelijkheid? Veelal blijft het bij een inspanningsverplichting, gaat het zelden om een resultaatverplichting en al helemaal niet om het effect op de maatschappij. Dat is echt verweggiestan.

De vraag in deze is natuurlijk wel of dit niet inherent is aan de rol, functie en positie die adviesorganisaties hebben in de maatschappij.
Ze staan in principe buiten de organisatie, worden tijdelijk toegelaten tot (een deel) van het organisatiesysteem, maar staan er desgewenst zo weer buiten. Er is sprake van een zekere balans in die relatie, maar de adviseur blijft de zwakkere partij en bepaald in mindere mate de orde. Verantwoordelijkheid nemen voor de zin (cultuurtrajecten), het effect (doomloop) en het slagen van trajecten vraagt op z’n minst een evenwichtigere relatie. Dat vraagt ook wat van de klant. In hoeverre staat de klant dat toe?
In het deel van de organisatieadvieswereld waar wij actief zijn zie ik dat het gesprek zeker wordt gevoerd. Door ons en onze collega’s waar wij mee samenwerken. Het is een proces waar je samen met de klant in dient op te trekken. Alleen gaan we dit niet veranderen.
Willem Mastenbroek
Auteur
Beste Wieger

In hoeverre staat de klant het toe. Zeker, dat klopt. Maar is dat niet het probleem van elke branche en ieder bedrijf. MVO gaat niet vanzelf. Soms hebben klanten, zeker als het geld kost, er geen boodschap aan.
Maar toch, waarom presenteert men geen alternatief voor de 'doomloop'? En dan de gebruikte cultuurtralala? Daarvoor bestaan alternatieven die bovendien veel trefzekerder zijn. En waarom is de verantwoordelijkheid voor slagen of falen van het ICT-traject zo slecht geregeld?

Ik kan er niet omheen dat de aanbieders en uitvoerders van al dit schoons daar een primaire verantwoordelijkheid voor dragen. Het minste wat men kan en moet doen is, zoals jij al aangeeft, het gesprek hierover aangaan met de opdrachtgever.

Meer over Organisatieadvies en consultancy