Channels

Er schijnt een kruistocht gaande te zijn tegen managers. De kruisvaarders zijn – ik leen wat tekst uit een recente column op Managementsite – de steeds verder uitdijende groep van werknemers die zich professionals noemen. Met schuim op de mond hebben ze zich geschaard achter het banier van pausen als Ewald Engelen en Matthieu Weggeman met het vaste voornemen om managers bij de enkels af te zagen.

Waarom zwijgen de aangevallenen, terwijl – zo redeneert de columnist in zijn column – managers ‘juist nu’ zo nodig zijn om ‘rust en orde te brengen in een wereld waar de mono-disciplinairen langs elkaar heen werken, de samenhang der dingen ontbreekt en visie ver te zoeken is’.

Goeie vraag! Laten we eens wat mogelijke verklaringen onderzoeken.

Lees ook:

Gij zult gemanaged worden

Ze lezen niet
Het eerste wat me te binnen schiet is dat managers niet lezen en dus geen weet hebben van de spijkerharde kritiek die op ze wordt uitgeoefend. Druk hè, geen tijd! 200 mails per dag, voortdurend in vergadering en dan al die bila’s!

Het valt wel mee
Ook denkbaar is het omgekeerde: het valt allemaal wel mee met die kritiek en van een kruistocht is al helemaal geen sprake. Kijk ik op Managementsite, dan valt me juist op dat erg veel artikelen gericht zijn op de beste methode om werknemers in te passen in organisaties. Managen dus, of zo u wilt domesticeren. De oogst van vandaag: ‘4 stappen om van ja-zeggers ja-doeners te maken’ en ‘5 stappen om initiatief en verantwoordelijkheidszin in je team te stimuleren’.

Oost-Indisch doof
Misschien ook zijn de dames en heren managers Oost-Indisch doof geworden, want kritiek van professionals op managers is van alle tijden. Trouwens omgekeerd ook! Het is folklore in elk ziekenhuis, universiteit of orkest om te roepen dat bazen niet goed bij hun hoofd zijn en dat artsen, wetenschappers en musici monomaan hun hobby beoefenen.

Twijfel?
De mooiste en meest hoopgevende verklaring voor de ‘oorverdovende stilte’ onder de aangevallen managers zou zijn dat zij ook twijfelen over hun positie. Als u nu direct roept dat u geen manager kent die over zichzelf dubt, dan bent u misschien toch een kruisvaarder. Mijn ervaring is anders.

Het concept van de leidinggevende die ‘orde en rust’ brengt, is achterhaald. Het getuigt van een wereldbeeld van afhankelijke, onwillige en niet-betrokken medewerkers die slechts tot presteren gebracht kunnen worden door de alwetende baas die liefdevol doch gestreng ‘zijn’ mensen bij de les houdt.

Schapen
Hoe anders is de werkelijkheid. De overgrote meerderheid van werknemers is goed opgeleid, zelfbewust en betrokken bij werk en collega’s. Natuurlijk, er is altijd wel een zwart schaap en soms heeft zelfs het witste schaap een off day, maar daarvoor heb je geen batterij baasjes nodig.

Het verouderde organisatieconcept dwingt de manager in een spreidstand en dat is heel wat ongemakkelijker dan een spreadsheet. Klassieke managementtaken als het nemen van allerlei dagelijkse beslissingen, bilaterale aansturing en individuele prestatiemeting botsen met de geest van de afdeling of het team waaraan ze leiding geven. Het voegt weinig toe en verstoort zelfs het werk en de samenwerking. De manager als werkonderbreking, wie had dat gedacht?

Oude koeien
Laten we eens ophouden met nog meer artikelen te schrijven met 4, 5 of 10 praktische tips voor ouderwets management. Laten we een discussie starten hoe organisaties modern ingericht kunnen worden, uitgaande van volwassen en betrokken medewerkers. Ik heb er uitgesproken ideeën over die ik in de praktijk ook heb toegepast, met succes: zelforganisatie, minimal management.

Aan een weerwoord van managers op de veronderstelde kruisvaart van professionals heb ik weinig behoefte. Je kunt voorspellen dat alle oude koeien weer uit de sloot worden gehaald.

En niemand hoeft zich gegriefd te voelen, ook al typeert een van de pausen managers als anti-intellectuelen, Filistijnen en halve maffiosi.

Managers zijn heus wel lief.

Kennisbank onderwerpen:

Kennisbank onderwerpen:

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Discussies over “hoe organisaties modern kunnen worden ingericht” zijn als het opstellen en bestuderen van een landkaart, terwijl het al barst van de landkaarten. Dit geldt ook voor discussies op basis van “uitgesproken ideeën” die “met succes zijn toegepast”.

Een soort cartografie voor professionals. Best nuttig, maar het heeft als zodanig weinig van doen met het maken van een mooie reis door een land. Handig om te bekijken waar je van plan bent te gaan of waar je bent geweest, maar toch saaie kost voor wie op jouw unieke reis niet meegaat of is meegeweest.

Het leidt dus vooral af voor wie al op reis is.

leuk artikel.

x
x