Channels

Kranten en met name vakbladen gericht op ondernemers staan de laatste tijd vol met termen als duurzaamheid en Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. Van schrik gaan bedrijven spaarlampen aanschaffen, hun vliegreizen compenseren met het planten van bomen en hun medewerkers OV-kaarten aanbieden. Ik heb eens een afstudeerderonderzoek laten doen naar het mogelijk effect van dit soort maatregelen bij een constructiebedrijf: dit bleef ruim onder 1% reductie van de totale CO2 uitstoot die de onderneming veroorzaakte.

Waar heb je dan wel wat aan? Aan efficiënte processen en het voorkomen van verspilling! Grote kans dat als een bedrijf hetzelfde proces met minder medewerkers uitvoert, het milieubeslag ook kleiner is. Elke medewerker heeft namelijk een kantoorplek, maakt autokilometers en heeft hulpmiddelen nodig zoals een computer. Grote kans dat als een transportbedrijf of zwaar productiebedrijf goedkoper werkt, dat ook de energieconsumptie kleiner is.

In dit opzicht is zelf het wiel uitvinden en je eigen (eerst nog inefficiënte) processen opzetten het smerigste wat je kunt doen. Je kunt nog beter in een jaren ’80 dieselauto naar een bedrijf rijden dat zo’n proces al op orde heeft en daarmee een samenwerking aangaan. Natuurlijk zorg je ervoor dat jij op één of twee gebieden altijd zelf de beste of meeste efficiënte bent, maar voor de rest haal je de ervaring en efficiency van buiten: dat is zowel financieel als maatschappelijk verantwoord ondernemen!

Nog een nabrander over verspilling: er zijn complete industrieën met activiteiten waar niemand eigenlijk op zit te wachten: accountancy, beveiliging, promotiegadgets en allerlei instellingen die zichbezig houden met het herverdelen van geld. Ongetwijfeld zitten ze vol met hardwerkende medewerkers, maar deze mensen maken wel autokilometers, hebben kantoorruimte nodig en gebruiken computers. Kunnen we samen onze maatschappelijke processen zodanig inrichten dat we deze functies veel minder of in het geheel niet meer nodig hebben? En deze medewerkers inzetten in functies die werkelijk waarde toevoegen. Dat zou nog eens duurzaam zijn!

Kennisbank onderwerpen:

U heeft een gratis lidmaatschap

Upgrade naar een PRO-abonnement voor € 4 per maand of € 30 per jaar en ontvang:

  • onbeperkt toegang tot alle artikelen.
  • geen commerciële emails en geen reclame op de site.
  • de keuze of u wel of geen nieuwsbrief wilt ontvangen
  • het E-book: Negotiating as emotion management t.w.v. €8.00
UPGRADE NAAR PRO-ABONNEMENT >>

Kennisbank onderwerpen:

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Interessante gedachten in een tijd dat we worden teruggeworpen op grote maatschappelijke en systeemvragen. Minder mensen inzetten vermindert mileubelasting? Allicht. Maar of verdere ontmenselijking van onze organisaties ons gelukkiger gaat maken?

Vergroting van de productiviteit per werknemer veronderstelt een aanhoudende groei van de vraag/consumptie. Blijft die groei uit – of wordt die afgeremd – dan is het resultaat slechts het verdwijnen van banen.

En dan mensen “inzetten in functies die wérkelijke waarde toevoegen”? Waar denk je aan? Zorg, onderwijs, cultuur? Ik las onlangs een lang betoog dat daar op neerkwam, zonder dat de schrijver de moeite nam om uit te leggen waarvan dit betaald moest worden.

De echte vragen zijn natuurlijk: Wat ís waarde en hoe verdelen we die met elkaar. Zo lang we het niet eens worden over nieuwe antwoorden zullen we het moeten doen met “financiële baten” of daarvan afgeleide begrippen.

x
x