Model van zelfsturende teams in thuiszorg succesvol

Cover stories

Buurtzorg Nederland groeit als kool. De nieuwe thuiszorgorganisatie, nog geen vijf jaar oud, telt inmiddels zo’n drieduizend medewerkers. Op een paar handenvol kantoormedewerkers na allemaal in zelfsturende teams, die wijkgericht werken. Tegelijkertijd wordt de roep om de wijkzuster sterker. Er worden zelfs weer nieuwe kruisverenigingen opgericht. Is de revolutie in de thuiszorg in Almelo begonnen?

Posters in ov-bussen en op sandwichborden. Promotieteams, gekleed in de bekende witte gesteven zusterpakjes, die flyers uitdeelden op evenementen, in winkelstraten en in woonwijken. In Tilburg vond afgelopen december een campagne plaats om leden te werven voor de pas opgerichte Kruisvereniging Midden-Brabant. Nieuwe aanmelders krijgen een welkomstkorting op de premie bij zorgverzekeraar vgz en k...

André Cuijten
Interessant is ook de vraag hoe kunnen we toekomstige medewerkers opleiden en huidige medewerkers opleiden om domotica toe te passen als hulpmiddel en communicatie middel om een betere zorg te leveren. Zorg medewerkers als de nieuwe werkers die resultaatgericht werken en hun eigen organisatie als facilitair centrum gebruiken en communicatie centrum met de overheid. Geen slachtoffers van de overheid maar medewerkers met een doelstelling die past in de ontwikkelende maatschappij en als dit in mijn buurt zou kunnen als ik hulp nodig heb! Heel graag. En als het iedere medewerker lukt om minimaal 1 klant per dag gelukkig te maken dan zijn er dat dagelijks heel veel, toch.
Maria Meijs
Pro-lid
Helemaal eens met André die stelt dat medewerkers opgeleid moeten worden. Vooral nu het concept Wijkgericht Werken door grote thuiszorgorganisaties wordt 'gebruikt' om de gunst van de (ontevreden) klant terug te krijgen. Zo gaat het ook hier in Zuid-Limburg: ze roepen allemaal wijkgericht te werken. Echter: geen woorden maar daden!! Als grote, logge organisatie kun je wel roepen dat je iets doet, het zijn uiteindelijk de medewerkers die het moeten uitvoeren bij de cliënten. En die knop gaat bij hen niet zomaar even om. Daar is gedegen scholing en bijscholing voor nodig. Ik heb voor thuiszorgteams een dergelijke scholing Werken in Wijkzorgteams ontwikkeld. Na 4 jaar en 900 thuiszorgmedewerkers verder kan ik zeggen dat deze scholing hard nodig is. Effectief communiceren, teamontwikkeling, probleemoplossend onderhandelen met cliënten en andere hulpverleners, oog hebben voor wat er leeft en speelt in een wijk, een zelfsturend team worden...het is niet iets wat iedere thuiszorgmedewerker van nature kan en doet. Daarnaast moeten bij managers en planners óók heel wat knoppen om. Daar is bijscholing eveneens hard nodig. Anders komen hun medewerkers met een OEI (Ongewenst Eigen Initiatief) dat zoals vanouds snel om zeep wordt geholpen.
Het effect van de scholing is uiteindelijk heel positief: kwalitatief betere zorgverlening, tevreden en enthousiaste medewerkers, minder ziekteverzuim, tevreden cliënten. Daar gaat het om. En als het mij lukt om minimaal 1 medewerker per dag (weer) gelukkig te maken, dan zijn het er jaarlijks heel veel, toch?
gwenny wazir
Geachte Heer/Mevrouw
Als er nog steeds zoveel crisis is in het land voor werkzoekenden,nwat gaat er gebeuren met de mensen die in de thuiszorg werken.
De ouderen in de thuiszorg hebben ook hulp nodig,nen als alles zo moeilijk wordt wat gaan we doen.
Ik loop stage in 9 zorgtehuizen en de ouderen vinden het erg dat wij ze niet meer gaan helpen. Ze zijn aan ons gehecht,en hebben veel verdriet vragen waarom de regering dit doet met hun.

groeten van Gwenny Wazir
ps wie geeft ons de antwoord

Meer over Zorg