Channels

Regelmatig worden we overvallen door een instantie of een gezagsdrager die weet te melden dat het zo slecht is gesteld met het Nederlandse onderwijs. Vrijwel zonder uitzondering baseert men zich daarbij op de positie die Nederland inneemt op de ranglijst van PISA. En zoals dat gaat met ranglijstjes, de uitslag wordt niet bediscussieerd en we geven er een eigen interpretatie aan. Nu weer het CPB. Bekwaam als ze zijn in het doorrekenen van een rij gegevens tot hapklare informatie hebben ze hun modellen nu losgelaten op de economische consequenties van de rangorde op de PISA lijst. Uiteraard mogen we daarbij bedenken dat berekeningen uit het verleden geen garantie voor de toekomst geven. Maar het CPB staat weer op de kaart en politici zijn voorzien van munitie.

Waar ik me zorgen over maak is het gemak waarmee iedereen achter dit soort conclusies aanloopt. Het lijkt er vaak op dat de boodschapper van dit nieuws de cijfers wil gebruiken om een politiek agendapunt kracht bij te zetten of anderszins het eigenbelang wil dienen.
Neem nu de boodschap dat het Nederlands onderwijs dreigt af te glijden. We staan in een mondiale ranglijst van PISA op nummer 10. Los van het feit dat er ook op de PISA lijst een hoop is af te dingen (u weet wel, statistieken), dan is dat natuurlijk een fraaie score. Het enige Europese land dat boven Nederland staat is Finland. En waardoor zijn we een paar plaatsen gezakt? Inderdaad, doordat de stadstaten Singapore, Hong Kong en Shanghai tot de top zijn doorgedrongen. Dan kunnen wij de regio Eindhoven – Helmond er ook wel tussenzetten. En dan nog: Eeuwen zijn onze voorvaderen de wereld ingetrokken en hebben als bijproduct van handel en kerstening van ongelovigen ingezet op het ontwikkelen van onderwijs. En als dat dan resultaat heeft gaan we brullen dat we zelf de hoogste positie op de ranglijst moeten innemen. Wat een eigenaardig soort superioriteit denken.

Natuurlijk heeft goed onderwijs topprioriteit. Maar laten we nu niet als een kip zonder kop achter lijstjes aanlopen. Dan zak je pas goed op de ranglijstjes. Laten we ons gezonde verstand gebruiken en slim nadenken. Wat wordt gemeten? Wat zijn in dat verband de succesfactoren van de toppers? Weten we waardoor landen als de genoemde stadstaten maar ook Canada, New Zeeland en Australië zo goed scoren. En hoe gaan we die factoren verbinden met wat Nederland sterk maakt?

Gaat het erom wat je in de schoolbanken met wiskunde leert of is het belangrijker beschikbare kennis te integreren en te vertalen naar de praktijk. Of is het nu juist belangrijker de zich razendsnel ontwikkelende mondiale kennis te kunnen overzien en naar een hoger niveau te tillen. De vraag dient zich aan of je succes krijgt door hoog in lijstjes te eindigen of doordat je slim omgaat met het ontwikkelen van kwaliteiten die goed afgestemd zijn op de mondiale mogelijkheden.

Lees ook:

Cultuur binnen het hoger onderwijs? Maak het tastbaar!

Heeft iemand een idee waar de kansen voor ons onderwijs liggen? Om wat voor kennis, vaardigheden en vermogens gaat het? De praktijkervaring van de geïnteresseerden in deze site geeft mogelijk meer inzicht dan de positie op de PISA lijst. Ik ben benieuwd.

Zie ook Zapgeneratie.nl

Kennisbank onderwerpen:

Dit artikel is toegankelijk voor Pro-abonnees

Voor € 4 per maand of € 30 per jaar ontvangt u:

  • onbeperkt toegang tot alle artikelen.
  • geen commerciële emails en geen reclame op de site.
  • de keuze of u wel of geen nieuwsbrief wilt ontvangen
  • het E-book: Negotiating as emotion management t.w.v. €8.00
Upgrade naar Pro-abonnement

Kennisbank onderwerpen:

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Een column naar mijn hart! Kan ik me helemaal in vinden. Zo’n Pisa-score zegt wel iets en tegelijkertijd bijna niets. Doen wij het prima of het minder slecht t.o.v. vele anderen. Kijken we naar het wiskunde-niveau, naar de creatieve vermogens, naar de sociale competenties, de potentiële waarde voor de arbeidsmarkt of naar het welbevinden.
En zo je het resultaat/niveau al kunt meten, is dat dan te wijten aan het onderwijs of spelen de opvoeding en de invloed van de samenleving (peergroup) een veel doorslaggevender rol?
‘It takes a village to raise a child’
Hoe samen, zijn wij in onze samenleving? Is het samen de schouders eronder of je met ellebogen omhoog werken ten koste van een ander?

Ik denk graag mee over de toekomst van ons onderwijs en daarmee onze samenleving. Een onderwijsrevolutie is aanstaande als we niet snel een evolutie in gang proberen te zetten vanuit visie en inzicht ipv ranglijsten en competities.

Peter te Riele
http://www.advieshulpacties.nl

Vaardigheden en vermogens. Prima dat je dit aankaart. Wat mij in het bedrijfsleven opvalt is dat de nieuwsgierigheid, de neiging tot onderzoeken, een kwaliteit is die aandacht nodig heeft, de attitude wordt steeds afhankelijker, het initiatief is laag, u vraagt, wij draaien.

Met de mogelijkheden tot het verzamelen van kennis via internet ontstaat er een gemak dat alles wel opgezocht kan worden, lijden aan een informatie overload en gebeurt er weinig.

Gegeven het feit dat internet de indruk geeft dat bijna alles al bedacht of gedaan is, verdwijnt de neiging van de puber om -de wereld te verbeteren-, daarmee wordt het oplossend en creatief vermogen te weinig ontwikkeld. (mischien zit die energie nu wel in de gaming industrie)

Naar mijn idee ligt er een vraag bij het onderwijs om de mogelijkheden en de begrenzingen van internet in kaart te brengen. Dus internet als onderdeel van kennisvergaring, maar los van het aureool dat daar te toekomst ligt. Centraal zal er een beeld moeten komen welke vaardigheden in de opvoeding aangesproken moeten worden. -what is an educated man-

x
x