Channels

Vandaag, 28 januari 2013, kreeg ik de volgende vacaturetekst onder ogen. Uiteraard gaat het mij om de tekst “menstype ‘rood'”:

“Functie eisen:
Om dit proces in goede banen te leiden zoeken wij een ervaren Verandermanager, die zich herkent in het volgende profiel:
Je hebt minimaal 5 jaar ervaring in de functie van Projectmanager en hebt vergelijkbare, met name, langdurige veranderingstrajecten gemanaged binnen een (…) organisatie.
Je bent een doortastende, daadkrachtige en resultaatgerichte kandidaat (menstype ‘rood’), die leiding geeft en besluiten neemt. Je bent toegankelijk, durft mensen aan te spreken en bent zacht op relatie, maar hard op inhoud”.

Ik heb me al eens eerder in een column op Managementsite.nl uitgesproken over de criteria die sommige recruiters menen te moeten hanteren. Destijds schreef ik: “Je mag maximaal X jaar oud zijn en moet toch beschikken over Y ervaring en Z opleiding. Daarnaast moet je vaak gespecialiseerd zijn in een minuscuul onderdeel van het vak”. Daarbij stond X voor ’24’, Y voor ‘150’ en Z voor ‘veel en hoog’. Vandaag is daar blijkbaar nog een criterium bijgekomen: ‘MENSTYPE’. Ik heb echt even wezenloos naar die tekst zitten staren. “Menstype ‘rood’”. Allemachtig!

Lees ook:

Durft Ú het aan?

Even heb ik op het punt gestaan om mijn verontwaardiging te uiten over de mogelijke vergelijking alsof wij een bepaald type koe of een bepaald type apparaat zouden zijn. Met alle respect voor de koeien overigens. Maar dat vond ik teveel voor de hand liggen. Daarom heb ik ervoor gekozen om in deze column een andere invalshoek te kiezen, nl. die van de ‘non-informatie’.

Als oud-HRM’er weet ik dat vacatureteksten tot doel hebben om mogelijke kandidaten een zo goed en exact mogelijk beeld te schetsen van wat er van hen met betrekking tot die functie verwacht wordt. En natuurlijk biedt die vacaturetekst voor de organisatie zelf ook een kader bij de selectie van de kandidaten. Ondanks dat ik ook weet dat er in de dagelijkse praktijk ‘tijdens de rit’ nog wel eens sprake blijkt te zijn van ‘voortschrijdend inzicht’ en sollicitanten in het verloop van de procedure tot hun begrijpelijke verrassing geconfronteerd worden met hele andere eisen dan die welke in de vacaturetekst stonden vermeld. Desondanks, een vacaturetekst wordt geacht een zo duidelijk mogelijk beeld te schetsen.

Maar… “menstype ‘rood’”, wat zegt dat helemaal? Nou, om precies te zijn, dat zegt helemaal niks! Want aan welk model refereert de opsteller van de vacaturetekst? Er zijn te veel kleurenmodellen in omloop om daar een ‘educated guess’ naar te kunnen doen. Er is een een vier kleuren-model dat op Jung is gebaseerd, en dat kent weer een acht kleuren-variant in het MDI-gedragsmodel. Leon de Caluwé hanteert een vijf kleuren-model en De Bono geeft zijn hoedjes zes kleuren! En er zijn nog veel meer van dergelijke kleurenmodellen. En al die modellen kennen ieder hun eigen eigenschappen of persoonskenmerken toe aan een bepaalde kleur. Het rood van de Caluwé is weer een ander type dan het rood van Jung/ MDI of van De Bono. Daarbij zijn de beschrijvingen niet zelden tegengesteld aan elkaar. Kortom, de aanduiding “menstype ‘rood’” in de vacature is volstrekte non-informatie die op geen enkele manier duidelijkheid verschaft.

Ik heb een tip aan alle mensen die op deze vacature zouden willen reageren: zoek dát model uit waar de rode beschrijving het beste past bij wat je bent en wat je wilt en overstelp die recruiter met uw reacties. Liefst voegt u daar ter onderbouwing van uw sollicitatie nog een uitvoerige beschrijving aan toe van het door u gekozen model. Ze zijn op internet in overvloed te vinden.

Misschien denkt die recruiter dan een volgende keer wel twee (of acht of …’rood’?) keer na voordat hij dit soort onzin opneemt in een vacaturetekst.

Menstype ‘rood’……

Kennisbank onderwerpen:

Kennisbank onderwerpen:

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Hallo Huub,

Klaarblijkelijlk raakt de tekst je in je allergie. Als ik de tekst lees heb ik jouw ervaring totaal niet. De volledige tekst met de persoonskenmerken is overigens: “Je bent een doortastende, daadkrachtige en resultaatgerichte kandidaat (menstype ‘rood’), die leiding geeft en besluiten neemt.” Niets onduidelijks aan.

Er wordt een verandermanager gezocht en daarvan mag je verwachten dat deze zijn modellen kent. Die weet dat het niet over de Caluwe gaat want dat model gaat over verander voorkeuren. Het gaat ook niet over De Bono want dat gaat over teamrollen.

Bij veel van de kleuren modellen die wel over persoonskenmerken gaan zit rood toch meestal wel in dezelfde hoek: doortastend, daadkrachtig en resultaatgericht zijn de termen die daar bij horen. Nu zou je kunnen concluderen dat de aanduiding van het persoontype “rood” daarmee feitelijk overbodig is. Jij stelt ook dat het non informatie is. Dat ben ik niet met je eens. De toevoeging vertelt mij namelijk dat de organisatie model geörienteerd werkt. Dat is zelfs zo belangrijk en vanzelfsprekend dat het zonder toelichting de weg vindt naar de vacature tekst. Het wijst wat mij betreft op een systeem gerichte in zichzelf gerichte cultuur. Belangrijke informatie voor een sollicitant.

Als je de overtuiging hebt dat modellen slechts een beperkte weergave van de werkelijkheid zijn en dat modellen slechts een hulpmiddel kunnen zijn en nooit leidend mogen zijn dan weet je dat je bij dit bedrijf ondanks jouw oproep niet moet solliciteren.

Albert van der Zee
Menstype rood

Ik zou het pas `geweldig`vinden als niemand hierop zou solliciteren. Wie herkent zich nu hierin? Wat zegt deze non-informatie eigenlijk over het bedrijf? Een beetje arrogant komt het bij mij wel over.En ik twijfel over de mate van synergie die in dit bedrijf kan ontstaan.
Daar wil je toch je talenten niet aan verspillen?

Huub,

Ik vind je nog erg optimistisch. Je schrijft dat vacatureteksten tot doel hebben kandidaten een zo duidelijk mogelijk beeld te schetsen .. etc.
Ik verkondig al een poosje dat de meest veilige (niet in alle gevallen ‘juiste’) aanname na het het lezen van een vacaturetekst is. ‘Zo is het dus in ieder geval niet!’
2 scenario’s:
1. Manager en Hr kruipen bij elkaar. Wat speelt er nu, wat straks? Om welke projecten gaat het? Wie kom je daarin tegen? Waar komt het echt op aan?etc. etc. En maken een haarscherp profiel.
of.
2. Hadden we 3jr geleden ook niet zo’n vacature? Wil jij de data even aanpassen en zorgen dat ie op het web komt?

De teksten komen vrijwel altijd uit de (vaak gedateerde) functiebeschrijvingen waarin de eisen in een functiehuis zijn geabstraheerd en de lange competentielijsten allemaal vertellen dat je daadkrachtig, ondernemend, stressbestendig en nog veel meer moet zijn.
En natuurlijk: “U beschikt over uitstekende mondelinge en schriftelijke communicatieve vaardigheden.”

De meeste sollicitanten solliciteren op basis van de fantasie die ze loslaten op dergelijke teksten. Ze solliciteren dus heel vaak op een baan die in het echt niet eens bestaat!

Hopelijk gaat Hr zijn werk eens doen en leren werkzoekenden hoe hiermee om te gaan.

Hiel Terpstra
It’s all about doing

Menstype rood ….. inderdaad ….. om je groen en geel aan te ergeren.

Aan allen,

Dank voor jullie commentaren. Columns zijn er immers om reacties op te roepen en een discussie op gang te brengen. LEUK!

Verder (to whom it concerns):

Ik ben een verandermanager en ken de modellen.
Maar ik ben na al die jaren in de praktijk de modellen voorbij en weer terug bij de ‘verbeelding’. En voor de goede orde: om modellen ‘voorbij’ te kunnen zijn, moet je er eerst ‘geweest zijn’ :-)

Ik bén er geweest en heb de voordelen en de beperkingen ervan leren kennen. Jawel, ook de voordelen. Want modellen zijn een uitstekend hulpmiddel om je te helpen de complexe werkelijkheid te structureren.

Maar modellen zijn ook en vooral geabstraheerde werkelijkheid. En in die zin mag je ze nooit verwarren met de de werkelijkheid zelf. Net zomin als je een landkaart mag verwarren met het landschap. En als er in het landschap iets moet veranderen, moet je niet op de kaart blijven tekenen.

Ik heb zelf dan ook niks met (maar ook niks tegen) ‘model georiënteerde bedrijven’. DE waarheid bestaat immers niet. Daarom klopt het ook om te stellen: “Als je de overtuiging hebt dat modellen slechts een beperkte weergave van de werkelijkheid zijn en dat modellen slechts een hulpmiddel kunnen zijn en nooit leidend mogen zijn dan weet je dat je bij dit bedrijf ondanks jouw oproep niet moet solliciteren”.

Er zijn ‘model georiënteerde’ bedrijven en mensen. En regelmatig zijn ze ook succesvol. Oprecht en gemeend: chapeau!

Maar ik persoonlijk voel me veel meer thuis bij bedrijven en mensen die ook nog ruimte willen geven aan hun dromen en hun fantasie. Ons leven wordt al te veel ‘geregeerd’ door cijfers en kengetallen.

Modellen of fantasie, wie zal het zeggen?

Het wordt tijd dat de balans hersteld wordt.

Huub Smeets

Toon alle 5 reacties
x
x