Channels

Verontrustend zijn niet de intieme verlangens van twee hoofdofficieren van justitie, maar de krachteloze inspanningen van hun collega’s om tegenspraak te leveren.

In zijn editie van 15 mei jl. onthulde NRC een vermeend schokkend gebeuren >>>

‘In de top van het Openbaar Ministerie zijn de onderlinge verhoudingen ernstig verstoord geraakt als gevolg van een intieme relatie tussen twee hoofdofficieren van justitie, die jarenlang verzwegen zou zijn.’ De betrokkenen, Marianne Bloos en Marc van Nimwegen, zeggen desgevraagd zich ‘bewust te zijn van de verantwoordelijkheden om onderscheid te maken tussen onze partnerrelatie en de werkrelatie. Daar gaan we professioneel mee om’.

Controle Overnemen

In zijn column in het NRC van zaterdag 26 mei besmeurt Youp van ’t Hek het OM en de ‘hitsige officieren van justitie in Van der Valk-bedjes’, met pek. Het is ook niet aannemelijk dat een dergelijke wederzijdse betrokkenheid geen verlokkelijke bijwerkingen heeft. Al werd enig onderzoek van de sociaal-psycholoog Dan Ariely recentelijk in twijfel getrokken, met de volgende uitspraak kan hij geen uitglijder maken en krijgt Van ’t Hek alle gelijk.

‘Sexual arousal is familiar, personal, very human, and utterly commonplace. Even so, we all systematically underpredict the degree to which arousal completely negates our superego, and the way emotions can take control of our behavior.’ [Dan Ariely, Predictably Irrational; The Hidden Forces that Shape Our Decisions. London, 2009, p. 99]

Basis Besluitvorming

Het is natuurlijk niet exclusief aan hoofdofficieren om werk en erotiek te verstrengelen en daartoe hoef je ook niet per se in Van der Valk-bedjes terecht te komen. Het wellustige verlangen op zich – begeerte – is voldoende om invloed uit te oefenen op elk van ons. Bovendien, het venijn is niet uitsluitend werkzaam wanneer het om seks of het verlangen ernaar betreft. Emoties – waaronder tegenhangers van erotische aantrekkingskracht als weerzin en haat – spelen sowieso een doorslaggevende rol bij besluitvorming. Vanaf de oudste Bijbelse verhalen via Shakespeare, Machiavelli en Freud tot aan Daniel Kahneman en zijn ‘Ons feilbare denken‘ (2011) wordt hierop gewezen.

Dwarsliggers van schroothout

Verontrustend zijn niet de wellustige vervlechtingen van Marc en Marianne. Uitgesproken verontrustend is dat hun collega’s en superieuren daar niet professioneel mee weten om te gaan en jammerend onderkennen geen tegenspraak te (hebben) kunnen leveren. Rails worden stevig door dwarsliggers; organisaties ook.

Jarenlang ‘nepotisme en integriteitsschendingen’ in de eigen organisatie aan je voorbij zien trekken, zoals het NRC op 24 mei liet weten, en vervolgens als top van ons justitiële systeem klokkenluiders nodig hebben om dit te kunnen rechttrekken! [ ]. Dat impliceert tegenspraak als honing en dwarsliggers van schroothout. Dáár spelen emoties – waaronder angst, schaamte en kameraadschappelijke affectie – die nader onderzoek behoeven en laat Marc en Marianne hun wellust.

Structurele problemen

Onderzoek komt er. Daartoe is inmiddels een ‘onafhankelijke’ commissie ingesteld. Mocht, zoals de berichten willen, de liefdesaffaire tot exclusief onderwerp van onderzoek worden bestempeld, dan wordt de bredere organisatieproblematiek op voorhand tot een incident gereduceerd. Problemen van structurele aard zullen dan niet of onvoldoende onderkend worden. Een dominant probleem van structurele aard grijnst ons tegemoet: het OM behoeft – als iedere andere organisatie – dwarsliggers van tropisch hardhout en het stelselmatig faciliteren van tegenspraak. Dát is waar partners op de werkvloer mee gediend zijn.

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Wat een vreemd eenzijdig gericht artikel: verliefdheid is toch echt iets anders dan wellustig sexueel gedrag. Dat laatste ( waar het artikel uitsluitend over rept) heeft een kortstondig bestaan; in ieder geval geen jaren. Dus het lijkt mij niet aannemelijk dat dit hier aan de orde is. Verliefde mensen zijn meestal blijmoedig en tolerant in hun omgang met anderen..

@ J. Lohmann / dank voor een verrassende respons; blijkbaar schiet ik mijn doel (voor jou) voorbij, want de column gaat toch echt niet over de aard van de verhouding tussen M. & M. Of daar nu sprake is van puberale verliefdheid met vlindertjes in de buik of opmerkelijke wellust is van geen enkel belang – Managementsite is geen roddelblad of -website. Het gegeven ligt er dat wanneer er sprake is van een verhouding zoals tussen M. & M., met een zekere mate van intimiteit, dit kenbaar gemaakt had moeten worden. Had gemoeten, niet gebeurd, maar het zal overwegend wel bekend zijn geweest. Ook dat doet voor mijn betoog eigenlijk niet ter zake, want behalve vlindertjes of zinnelijkheid van welke intensiteit dan ook, spelen er voortdurend ‘verstorende’ emoties tussen mensen – overal, altijd. Waarom zou je je in het bijzonder druk maken over deze specifieke intimiteit, terwijl angst, afgunst, schaamte, schuld, bewondering en wat al niet meer aan (sociale) emoties wel zo ingrijpend kunnen uitpakken, zo niet veel meer (ongunstige) uitwerking hebben op besluitvorming. Helaas wordt de aandacht – in de casus M. & M. – wel gericht op de verhouding en op het wel/niet kenbaar maken ervan, terwijl – hier gaat het mij om – wat daadwerkelijk zeer problematisch is, is dat in de top van het OM niemand de baas tegenspraak durft te leveren. Dát is wat aandacht behoeft.

Kenmerkend weer dat verliefdheid en seks een probleem zouden zijn, terwijl er over andere(vaak negatieve) emoties nooit echt wat over gezegd word. Het is de nieuwe preutsheid, de afgeplakte tepels! En waar men met goede onderbouwde argumenten ons van positieve menselijke kant zouden moeten distanciëren omdat de SUN of soortgelijks anders ïets” zou kunnen zeggen.

x
x