De toekomst van de veranderkunde, 1

Cover stories · Columns

'De toekomst van de veranderkunde', een evenement met maar liefst 500 deelnemers. Origineel georganiseerd door Shirine Moerkerken met assistentie van Anneke van Dijk van Verhaal met Impact.

Opgezet met veel contact- en interactie momenten zoals de talrijke workshops. Arend Ardon, Jorrit van Dijk en ondergetekende waren de begeleiders van de workshop ‘Over de spanning tussen de veranderkundige en de systeemdynamiek’. De subtitel van onze workshop was ‘De veranderaar: Kleine speler in grote systemen’.  

Wat betekent de systeem dynamiek voor de veranderkunde?

Mijn indruk is dat veranderkundigen goed vertrouwd zijn met systeem verschijnselen. In de publicaties over veranderprocessen van consultants, trainers en coaches wordt vaak het belang van de context vermeld. Ongeschreven regels en interactie patronen kunnen een organisatie gevangen houden. We weten ook hoe we teams en organisaties los kunnen wrikken uit bestaande patronen. Zie  Beheersen interactie-patronen onze organisaties?

Maar dan: dat veranderkundigen zelf ook gevangen kunnen zitten in systeem-dynamiek en interactie patroon is andere koek. Het patroon dat zich opdringt is dat interventies niet leiden tot concrete verbetering van resultaten. Men blijkt niet gericht op het primaire proces naar klant of doelgroep.

Veranderkunde en resultaatverbetering

Managementmodellen, stappenplannen en programma's zetten weinig zoden aan de dijk. Het zijn vooral business modellen van de leveranciers. Ik vergelijk dit met een regendans 'Veel actie en gedoe maar geen regen'. Twee deelnemers mailden mij na afloop van de workshop met de vraag 'Hoe kan dit en waar is dit op gebaseerd?' Ik mailde hen een paar artikelen met de volgende boodschap:

 De regendans als businessmodel

Veel verandermanagement is blind voor de systeemdynamiek in het eigen relatiepatroon. De consultant of trainer komt met een voorstel. De klant doet mee omdat er een oplossing of interessant product geboden wordt. De vragen die in de bovenstaande artikelen gesteld worden komen niet aan de orde. Voor commerciele partijen is het business. Prima werk. Niets aan de hand. Een ijzeren dynamiek. Systeemdwang in optima forma. De regendans als businessmodel.

Ontluisterend? Hoe kan dit? En speelt dit nog steeds? Zeker, een paar actuele voorbeelden: denk aan de DOOM-loop van steeds meer regelgeving of aan de kosten van ‘Nader onderzoek'. Bij de uitroep 'Nader onderzoek is gewenst' weet je het al dit wordt niets. En wat te denken van de tevredenheids-onderzoeken en al die cultuurprogramma’s en communicatie verbeteringstrajecten. Met, als de resultaten tegenvallen, het verweer van 'Het is zo complex'. 

Voor een opsomming van de lokmiddelen die weg leiden van het primaire proces , zie Performance management in 1 A4tje en Management modellen in 1 A4tje.

Al met al een belangrijk onderwerp voor de toekomst van de veranderkunde. 

Tijdens het event kwam een andere categorie van vraagstukken met 'De Noordzee casus' ook aan  de orde: een ingewikkelde kwestie met veel partijen en botsende belangen. Vernuftig en uitdagend om ook zo'n vraagstuk in het programma op te nemen. Daarover een volgende column.

Willem Mastenbroek sr
Hoofdredactie ManagementSite

Deel uw  ervaringen op ManagementSite

Wij zijn altijd op zoek naar ervaringen uit de praktijk, wat werkt wel, wat niet.

SCHRIJF MEE  >>

Als u 3 of meer artikelen per jaar schrijft, ontvangt u een gratis pro-abonnement twv €200,--

Gyuri George Vergouw
Pro-lid
Beste Willem, ik herinner mij nog als de dag van gisteren jouw colleges in de jaren 92 en 93 (20e eeuw dus) tijdens het Postdoctoraal dat ik op de Vrije Universiteit bij o.m. jou volgde. Je sprak toen al over dit onderwerp en over jouw boek Verandermanagement, waar ik mede dankzij jou ook nog voor grote groepen college over heb mogen geven. Vaak tot groot ongeloof (zeg maar gerust verbijstering) van de groepen overigens. Geen Stuurgroep? Meta-visiegroep? Proejectgroep? Et cetera. Kleine stapjes, naar klant luisteren, werkvloer de 'macht' geven... De teleurstelling was vaak groot in de sessies.......dit kan toch niet? We hebben net een enorm verandertraject opgetuigd en nu zegt u dat dit niet gaat werken? Geen stuurgroep? Hoe dan? Ik zat toentertijd bij een 'grote klus' bij een Ministerie...er was i.d.d. een meta-visiegroep, een stuurgroep, een projectgroep en iets van vijf werkgroepen. Het zag er geweldig uit, maar het werkte voor geen meter. Ik hoorde onlangs dat op een zeer bekende managementopleiding in Europa jouw aanpak nu als voorbeeld (zonder bronvermelding helaas) gebruikt wordt, op een andere ook zeer bekende nog helemaal niet, 7 stappen, dat werk,,,zorgwekkend... Dat dit soort veranderprojecten nu nog steeds her en der het geval is geeft aan dat 'back to basics' belangrijk ís en blijft...benieuwd naar de nieuwe verhalen! Gyuri Vergouw
Rudi Darson
Pro-lid
Beste Willem,

Waarom lukt het zo weinig? Waarom voeren we de regendansen uit, van weer een adviesrapport, weer een stuurgroep, weer een programma — terwijl de klant wacht en de resultaten uitblijven?
Stellen we misschien de verkeerde vragen?

Mijn ervaring is dat veranderen en organiseren twee bewegingen van hetzelfde zijn. Wanneer je organiseert verander je de situatie, en wanneer je verandert moet je ook organiseren. Ze zijn niet te scheiden. Soms begin je met veranderen, soms met organiseren — maar je moet altijd allebei doen, voortdurend.

De regendans ontstaat volgens mij precies daar waar veranderen wordt behandeld als een aparte interventie, losstaand van het dagelijkse organiseren. De interventie landt niet omdat ze het primaire proces niet raakt.

Daarbij komt dat veranderen en organiseren voor geen twee organisaties hetzelfde zijn. De doelstelling, de interne en externe omgeving, het tempo en ritme, de leiding, de beschikbare resources, het verschilt altijd. Elkaar precies nadoen heeft dan ook geen zin. Maar je kunt wel van elkaar leren.

Het op elkaar betrekken van veranderen en organiseren, én van gepland en emergent werken, geeft een complexiteit waarmee organisatie- en veranderkundigen misschien onvoldoende rekening houden. Ze reduceren het vaak tot één logica — meestal de geplande — en missen daarmee de dynamiek van het geheel.

Misschien ligt de toekomst van de veranderkunde niet in nieuwe modellen of stappenplannen, maar in het stellen van diepere, fundamentele vragen. Zoals: begrijpen we werkelijk hoe veranderen en organiseren elkaar voortdurend beïnvloeden? Weten we wanneer gepland werken nodig is en wanneer we ruimte moeten geven aan emergentie? En beschikt het systeem over voldoende Body of Capacity — de juiste handelingskennis — om met beide logica's effectief om te gaan?

Ik ben benieuwd naar jouw verdere vragen en inzichten.
Willem Mastenbroek
Auteur
Hallo Gyuri
Mijn dank voor jouw reflectie. Mooi dat we toen al bezig waren onze veranderkundige ervaringen te gebruiken en te verspreiden.

Beste Rudi
Jouw reactie richt zich precies op wat mij aanspreekt: 'dat veranderen en organiseren twee bewegingen van hetzelfde proces zijn'. Voor mij zit daar een sleutel. Je werk doen, resultaten verbeteren, beter organiseren,'learning by doing'... het komt er allemaal in samen.
Als men dit herkent en als het aanspreekt is men al een heel eind. En kan men het redelijk ontspannen waar maken.
Het werk gewoon goed willen doen spreekt toch vanzelf! Daar kan niemand omheen.
Bovendien integreert het sturing en emergentie, leiding geven en loslaten. Het schakelen tussen beide bewegingen hoort bij het veranderproces. Dat benadruk jij terecht.

De reactie is vaak 'Natuurlijk! Goed idee. Er zijn al zat suggesties, niet alleen van onze mensen, ook van klanten.'

Meer over Verandermanagement