Bankiers
Twee jaar hebben ze afgezien van de salarisverhoging waar ze contractueel recht op hebben. Maar denk je dat ze daar waardering voor krijgen? Nee hoor, nu valt iedereen wéér over hen heen. Terwijl ze de afgelopen jaren voor een habbekrats een belangrijke bijdrage hebben geleverd om de Nederlandse economie er weer bovenop te krijgen. Hierdoor zijn werkgelegenheid en inkomsten voor de staatskas geborgd. Het is elke keer hetzelfde liedje. Ze kunnen niets goed doen! Waarom begrijpt nu niemand dat hen onrecht wordt aangedaan?

Burgers
De gemiddelde burger ziet dit heel anders. Er wordt misbruik gemaakt van de macht die ze bij de gratie van ons belastinggeld hebben gekregen. Spaarrentes zijn te laag, hypotheekrentes te hoog, MKB-ers komen onterecht bij Bijzonder Beheer, salarissen van de topbankiers zijn te hoog en ga zo maar door. En het meest bijzondere is nog dat die bankiers niet begrijpen waarom iedereen over hen heen valt. Áls ze dan na veel vijven en zessen uiteindelijk van die salarisverhoging afzien, dan gaat dat zo verongelijkt. Begrijpen ze dan niets van wat er door banken en verzekeraars is aangericht in de laatste jaren? Dat poets je toch niet even weg met een gelikte reclamecampagne?

Wat gebeurt hier?
Wat we hier zien is een uitvergroting van iets wat we allemaal regelmatig meemaken in ons werk, maar ook thuis. Stephen M.R. Covey schrijft hier in zijn boek “De snelheid van vertrouwen” mooie hoofdstukken over. Bij een verschil in standpunten verplaatsen we ons veel te weinig in de positie van de ander. Discussies ontstaan nooit over onderwerpen waar iedereen het roerend over eens is. Discussies ontstaan omdat verschillende gezichtspunten mogelijk zijn. Feitelijk heeft iedereen gelijk, maar wel tot op een zekere hoogte. En tot op welke hoogte dat nu precies is kan je samen heel eenvoudig uitkomen: probeer je eens te verplaatsen in de positie van de ander.

Lees ook:

De ABN AMRO cultuur veranderen?

Intenties
Wij zijn geneigd om bij onszelf de goede intenties te zien en verwachten van de ander dat hij of zij begrijpt dat jouw intenties goed zijn. Ook al is jouw gedrag uiterst onhandig. In de discussies of ruzies met je familieleden of collega’s ben je misschien wel eens wat scherp, verwoord je het anders dan dat je het eigenlijk bedoelt, is je lichaamshouding wat aanvallend en kom je misschien wat eigenwijs over………, maar ja, je bedoelt het toch goed. Dat begrijpen ze toch wel?
En dat terwijl we de ander juist wel vaak beoordelen op het vertoonde gedrag. Maar die heeft ook goede intenties hoor. In de afgelopen 25 jaar heb ik veel mensen en teams begeleid of leiding aan gegeven, maar het aantal medewerkers dat echt willens en wetens de boel zat te verstieren is op één hand te tellen. Uiteindelijk heeft bijna iedereen goede intenties. Alleen de uitingsvorm kan uiterst onhandig zijn.

En dus…..
Hoe simpel kan het zijn? Iedereen hoeft maar twee dingen te doen:
1. Zichzelf beoordelen op het vertoonde gedrag, en niet op de aanwezige intenties
2. De ander beoordelen op zijn of haar positieve intenties, en niet op het vertoonde gedrag

Relaties, werkomstandigheden, politiek, het zou er allemaal een stuk mooier op worden!

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Mijnheer van der Tang blijf Covey lezen een kijk vooral niet om u heen want dat verstoort het mooie beeld dat u schetst en zal u aan het schrikken maken.
Bankiers verdienen veel, teveel zeker in het buitenland, ze hebben het land volgeladen met woekerpolissen (nog steeds niet afgewikkeld), Libor rente manipulaties, verkoop van zinloze derivaten met grote verliezen voor het MKB. ABNAMRO heeft de burger ongeveer 1000 Euro per hoofd gekost babies incluis. Zolang ABNAMRO van de staat is, dus van ons, past hen grote bescheidenheid ook gekeken naar de miserabele prestaties in het recente verleden. Dat begrijpen de RvC en de RvB niet en u ook niet

Uw verhaal over positieve intenties onderschrijf ik van harte. Door mijn geest en hart te openen naar de ander en uit te gaan van positieve intenties van de ander – in ieder geval voor zichzelf – kan ik bijna altijd liefdevol contact maken met de ander. Slechts 1 keer is mij dat onmogelijk gebleken. Dat was met een bankdirecteur. Zijn beeld van de mens en de wereld was dermate anders dan het mijne, dat ik er moeilijk aansluiting op kon vinden. Ik nodig u van harte uit om mijn blog hierover te lezen: http://www.karenwalthuis.nl/levenskunst/mijn-bankgeheim-een-date-met-een-bankier/

De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens/intenties.

Fascinerend! Echter hoe kan ik de ander dan beoordelen, mocht ik daar überhaupt al zin in hebben? Als ik de ander namelijk wil beoordelen op zijn of haar positieve intenties, zonder echter het vertoonde gedrag daarin mee te kunnen nemen, blijft er weinig over. Je kunt het vragen, maar zou iemand met slechte intenties daar transparant op antwoorden?

Wil ik mijn eigen gedrag beoordelen dan is het juist noodzakelijk te kijken naar mijn intenties in relatie tot mijn vertoonde gedrag . Dat geeft zicht op de mate waarin ik effectief ben, de mate waarin ik mijn gestelde doelen behaal. Net zoals ik bijvoorbeeld kan kijken of mijn gedrag in lijn is met mijn eigen waarden, visie en moraliteit.

In dat kader zeg ik tegen mijzelf; stop met oordelen over anderen en kijk naar de mate waarin je eigen gedrag en acties aansluiten op jouw intenties, waarden, geloof en verlangens. En durf daarbij vooral je eigen positieve intenties kritisch in twijfel te trekken!

Toon alle 4 reacties
x
x