Het Jaar van de Menselijke Maat

Columns

Het begon als een gewoon-jaar. Vanaf 12 maart werd het een wij-jaar – vol solidariteit; we letten zelfs een beetje op elkaar. Maar toen kwam de tweede lockdown; het licht aan het einde van de tunnel bleek een tegenligger – 2020 eindigde toch nog als ik-jaar, maar nu in oorlogstijd. Die weg was ons echt te lang. Dat virus moet wel reëel blijven. We werden weer meer elkaars vijand in plaats van dat we samen tegen het virus zouden strijden, schreef Jan Mulder. Typisch mensen, die hebben te veel hersens, spreeuwen zouden als ze tegen sterke wind in vliegen gewoon blijven samenwerken. Wielrenners en Elfstedentochtrijders doen dat ook, totdat ze vlak bij de finish zijn! Die finish blijkt een vaccin. Kunnen we daar weer ruzie over maken.

Voor mij was het – naast de anderhalve meter samenleving - ...

Koos Groenewoud
Lid sinds 2019
Beste Jaap,

Wat een doorwrochte, diepgaande, actuele en scherpe column. Ik maak er een diepe buiging voor. Spijker op zijn kop.
Rob Wetzels
Lid sinds 2012
Weer recht uit je ziel, hart, betrokkenheid en zorg geschreven Jaap. Hopelijk weet deze eindejaarsbijdrage bij velen niet alleen een tot nadenken stemmende impact te hebben. Maar zelfs een echt wakker makende en tot persoonlijke actie aanzettende tets in het gezicht. Op naar een 2021 met echt meer aandacht en zorg voor de menselijke maat. Rob
Erik Reijnders
Lid sinds 2019
Beste Jaap,

Wat een prachtige column! Grote complimenten!

Erik Reijnders
L.J. Lekkerkerk
Lid sinds 2019
In een casus met het UWV sprak ik in bezwaar, beroep en hoger beroep diverse medewerkers. Allen erkenden dat de uitkomst van hun toepassing van wet en uitvoeringsbesluiten zuur uitpakte: 'onredelijk en onbillijk in een speciaal geval'. 'Maar ja, ze konden immers niet anders dan het zo uitvoeren als de wetgever het had bedoeld?'
Mijn vraag: is er een systematische procedure om 'zure gevallen' op de werkvloer te verzamelen en neer te leggen bij politiek verantwoordelijken met de vraag: 'wij krijgen hier buikpijn van: kan de wet anders?'
Antwoord: die is er eigenlijk niet.
Die zou er wel moeten zijn, vind ik. Menselijke maat zit ook in luisteren naar de uitvoerende werkvloer zodat die uiteindelijk geen besluiten meer hoeft te nemen en verdedigen die tegen het gevoel van redelijkheid en billijkheid ingaan.
En het is eveneens wenselijk dat Rechtbanken en CRvB dit principe van redelijkheid en billijkheid eens wat vaker durfden te hanteren in plaats van uitgaan 'dat de wetgever het zo heeft bedoeld en ze daar dus niet over gaan.'
Janice Smit
Lid sinds 2019
Uw column raakt me, zo waar en mooi beschreven! Het menselijk gedrag lijkt zo eenvoudig, ieder mens heeft er behoefte aan om menselijk te worden bejegend, je hoeft 'alleen maar' in je eigen hart te kijken om te zien waar je medemens (De Ander) behoefte aan heeft.
Zet ook aan tot nadenken: hoe doe ik dat zelf eigenlijk, in formele situaties en binnen de systemen waarin ik functioneer?? Neem ik mee in dit nieuwe jaar!

Meer over De Menselijke maat