Recent stond ICT reus CapGemini in de schijnwerpers. Want na het kerstreces waren zij het die het onderwerp ‘demotie’ op de vaderlandse hr-agenda agendeerde. Huh, … demotie? Ja, een van de laatste heilige huizen op de arbeidsmarkt! Waar tot op heden iedereen met een grote boog omheen is gelopen. Omdat dit nou niet een erg sexy onderwerp is. Want ‘salarisoffer’ is tot op heden niet écht een frequent punt in overleg met de medezeggenschap. Getuigt op zichzelf dus van moed dat deze technologie- aanbieder een steen in deze vakbondsvijver gooide. En dat past ook wel in hun reclameslogan: ‘people matter, results count!’

Want laten we wel zijn: als de tarieven in de afgelopen periode zo’n veertig procent zijn gedaald, dan is het toch niet zo wonderlijk dat je ook kijkt in hoeverre je een offer van je eigen collega’s kunt vragen? Vooral bij die collega’s waarbij sprake is van scheefgroei ten opzichte van de waarde die zij dagelijks creëren voor hun klanten. En zeker in een markt die sterk gevoelig is voor schommelingen in de conjunctuur zoals de ICT-markt. En zo werd de hoogste baas van CapGemini afgelopen maandag meerdere keren aan de tand gevoeld. Zo ook bij Nieuwsuur. Om daar samen met een vertegenwoordiger van de bonden een discussie over dit onderwerp te voeren.

Vanuit mijn luie stoel zag ik de wat ongemakkelijke discussie. Waarbij de CEO heel rustig vertelde wat de veranderende omstandigheden in de ICT-markt waren. Waarbij klanten steeds meer eisen in ruil voor een lagere vergoeding. En waarbij het dus volstrekt logisch zou moeten zijn om de interne kostprijs tegen het licht te houden. En laat die nou bij dit soort kennisintensieve organisaties gedomineerd worden door hr gerelateerde kosten.

Na afloop van het debat had ik twee observaties. Eén was dat de vakbondsvertegenwoordiger absoluut in zijn klassieke rol zat. Houden wat we hebben. En lekker star opstellen. Onbegrijpelijk in deze tijd waarin er zo hard wordt gewerkt aan modernisering van de vakbonden! En waarin we een tweedeling in de maatschappij willen voorkomen. Maar twee –en dat vond ik absoluut een gemiste kans van die CapGemini baas – was dat hij de vraag ontweek in hoeverre er ook op zijn salaris gekort zou worden. In hoeverre hij ook z’n eigen fair share zou leveren aan deze andere marktomstandigheden. Want ik weet zeker als de goede man daar had gezegd ‘ik ben zelf ook aan de beurt om 10% van mijn salaris in te leveren’ dat zijn betoog er vele malen beter in zou gaan.

Wellicht had men in Utrecht bij CapGemini toch even beter naar de eigen slogan moeten luisteren! Volgens mij heet dat in de volksmond ‘practise what you preach’.

Kennisbank onderwerpen:

Kennisbank onderwerpen:

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Dirk-Jan,
demotie nieuw op de agenda? Deed IBM al in de jaren ’85.
Alleen noemden ze het “Rebalancing”. Zie:
http://dspace.mit.edu/bitstream/handle/1721.1/48910/rebalancingworkf00gree.pdf?sequence=1
Jos Steynebrugh

Beste Dirk-Jan
Ik vind demotie geen goede benaming. Het is gewoon een kostenreductie. Demotie betekent dat beide partijen (werkgever en werknemer) vrijwillig akkoord gaat met (oa) lager salaris. Daar is bij Cap geen sprake van,omdat het alternatief ontslag is.
Cap heeft verzuimd te investeren in de oudere medewerkers, waardoor ze nu met de brokken zitten. Ook de medewerkers hebben te lang stil gezeten qua ontwikkeling.

Over de reactie vd vakbond ben ik het met je eens: bot en hard, al kan ik de reactie wel enig zins begrijpen. Ik denk dat Jan Versteeg er inderdaad er goed aan doet om ook op zijn eigen salaris te bezuinigen. Een tweede goede bezuiniging zou zijn om weg te gaan uit het peperdure pand in Papendal-Utrecht..

Beste Dirk-Jan,

Goed dat ook jij er over schrijft. Laat Cap de eerste zijn in hopelijk een lange rij bedrijven die dit punt ter discussie stelt. Het zal de discussie scherper en duidelijker maken. Het lijkt net als met het idee van huizenprijzen (van een paar jaar geleden): het moet hoger, het moet meer. Maar wat als je het niet meer waard bent? Dan zakt de prijs.

En dat Cap verzuimd heeft te investeren in oudere medewerkers zal misschien wel zo zijn, maar als medewerker in de ICT branche mag er toch vanuit gaan dat de medewerker intrinsiek gemotiveerd moet zijn om zijn/haar kennis op peil te houden. De medewerker heeft hier ook een eigen verantwoordelijkheid in. Ga eens bij die medewerkers na wat zij de afgelopen jaren gedaan hebben om hun kennis state-of-te-art te laten zijn. Heeft dit vaak op de OR-agenda gestaan, komt dit terug in voortgangsgesprekken? Anyway, de tijd van houden wat je hebt, en meer meer meer raakt op zijn retour.

Ik, als naïeve begin 30-er, houd er al rekening mee rekening mee dat ik over 25-30 jaar in salaris achter moet. En het zaadje voor deze gedachte wordt in deze tijd gepland.

Dank voor al jullie reacties! Leuk. Want natuurlijk moet dit onderwerp geaggendeerd worden op de maatschappelijke hr-agenda. Zonder emoties of zonder gedoe over leeftijd. Want het gaat helemaal niet om leeftijd (en om daarmee groepen mensen af te schrijven). Het gaat inderdaad zoals jij schrijft Mark om toegevoegde waarde die je levert. Aan je klanten. Of stakeholders. De waarde die je als individu creeert. En als de vakbonden lef hebben dan pakken ze dit onderwerp op. Om zo het maatschappelijke debat te voeren gericht op de juiste balans tussen arbeidsvoorwaarden en werkgelegenheid! Om zo die 2 deling in de arbeidsmarkt te voorkomen.

Waar wacht men nog op?

Eens met Ludo Zwaan. Demotie is in overleg een stap terug doen in functie – en salaris.
Bij Cap is het geval dat mensen in krapte voor hoge salarissen werden gecontracteerd en die zijn volgens Cap hun geld niet meer waard. Te vergelijken met Wesley Snijder.

Dirk-Jan,

Je vraagt: “Waar wacht men nog op?”
Wat denk je van het 100% outsourcen van HR?
Dat zou de onpartijdigheid wel bevorderen denk ik.
HR in dienst van de werkgever is so-wie-so en spagaatje:
(don’t bite the hand that feeds you)
Moet uiteraard wel even over nagedacht worden HOE je dat inricht.

Groet,
Jos Steynebrugh

Toon alle 7 reacties
x
x