Channels

Het communicatievak staat in brand. We hebben geen communicatieplan meer nodig, want we gaan scrummen. We hoeven niet meer naar een Hbo, want daar leiden ze je toch maar op voor een enkeltje Sociale Dienst. Solliciteren hoeft niet meer, want communicatieafdelingen worden opgeheven en banen zijn er nauwelijks. Aan waardering voor ons beroepenveld een enorm gebrek dus wordt er gediscussieerd over ‘de kracht van communicatie’. Het communicatievak staat in brand, maar wat doen de verantwoordelijken van het spreekwoordelijke pluche? Zij blijven zitten en roeren zich niet om de brand te blussen…

Ruim tien jaar geleden, toen ik nog niet zo lang als communicatieadviseur actief was, kreeg ik een stagiair. Hij was bijna afgestudeerd. Hij durfde geen journalist te bellen. Hij kon geen fatsoenlijke tekst schrijven. Hij wist niet hoe je een goed persbericht opstelde en had geen idee waar een gedegen advies aan moest voldoen. Geen persoonlijkheid, geen kennis, geen durf en vooral geen ambitie. Bijna klaar voor de arbeidsmarkt. Vijf jaar later kreeg ik een pas afgestudeerde medewerkster, geselecteerd via een gerenommeerd werving & selectiebureau. Het bleek geen garantie voor een kwalitatieve collega. Ze wist via internet nog geen gedegen zoekopdracht uit te voeren. Ze was weken bezig om 25 vlaggenmasten en banieren te bestellen. Wat bleek: ze voelde zich geïntimideerd, omdat iemand met 20 jaar werkervaring zoveel meer wist dan zij. Geïntimideerd waardoor? Omdat ze niks wist, niks kon en alles nog moest leren terwijl ze al afgestudeerd was? Deze twee voorbeelden werden opgevolgd door andere. Zowel in de praktijk als in rondetafelgesprekken voor CommBat, de recente boodschapper van slecht nieuws over het Hbo-communicatieonderwijs. Deelnemende studenten, docenten en professionals onderschreven deze voorbeelden. Ik werd er niet vrolijk van.

Evenmin word ik vrolijk van vele van mijn communicatiecollega’s. Wat me namelijk opvalt is dat ‘wij’ over zo weinig zelfreinigend vermogen beschikken. De primaire reacties op slecht nieuws over ons vak gaan over de vorm, niet de inhoud. Zijn we werkelijk zo blind voor die enorme balk in ons eigen oog? Opeens heeft de boodschapper het gedaan: niet de kwaliteit van de Hbo`s doet ter zake, maar de toon van CommBat. Niet de toekomstverwachting, waarmee wij onze studenten het bos in sturen, maar de zogeheten gebrekkige onderbouwing van de stellingname. Bij die onderbouwing ligt nu exact de crux. CommBat staat een kwalitatief en onafhankelijk onderzoek voor over het communicatieonderwijs en over het beroepenveld van ons communicatievak. CommBat heeft daar zelf het geld niet voor, want bestaat slechts uit individuele professionals, die zich de deplorabele staat van het Hbo-communicatieonderwijs aantrekt. CommBat wil weten of haar bevindingen onderbouwd worden door wetenschappelijke feiten; de onderbouwing die noodzakelijk is om verder te bouwen op een duurzame toekomst voor het communicatievak via het onderwijs.

Lees ook:

Er zijn wat problemen met de interne communicatie

Maar, hoor ik sommigen roepen, we hebben toch een beroepsvereniging die zich dat aantrekt? Ja, dat zou je denken, maar ik merk er zo weinig van. Ik zoek regelmatig naar opinies en nieuws over ons vak vanuit Logeion, die de inhoud raken en niet de vorm. Maar al wat ik tegenkom, zijn onderzoekjes, waarin vragen gesteld worden als ‘communiceer je primair om te amuseren?’, berichten over feesten, partijen en prijsuitreikingen en als klap op de vuurpijl nieuws over het jaarcongres over ‘de kracht van communicatie’. Onze beroepsvereniging Logeion deelt met professionals geen visie op het vak of over de ontwikkelingen van het vakgebied. Wel meldt ze vol trots dat haar ‘bruisende’ congres een 7,5 als cijfer kreeg van de bezoekers. Helaas geen inhoudelijk verslag over die kracht van het communicatievak. Dan toch liever een groep professionals, die via CommBat de noodklok luiden en de landelijke beroepsvereniging en Hbo`s oproepen eindelijk eens tot actie over te gaan.

Op verschillende digitale plekken kan gediscussieerd worden over het signaal van CommBat. Niemand van Logeion reageert. Is onderwijs en de toekomst van het vak soms niet interessant genoeg voor een publiek standpunt? Reacties vanuit de Hbo`s zijn sporadisch en dan vooral ontwijkend en ontkennend. Geen zelfreflectie, geen hand in eigen boezem, maar de ogen sluitend voor de ernst van de situatie. Logeion staat wel vooraan bij de Hbo`s om hun beroepsniveauprofielen te slijten, waar al jarenlang niemand aan wil. Daarmee kun je je als beroepsvereniging heel belangrijk maken, maar een beroepsniveauprofiel is slechts een label, dus vorm. Over de inhoud, waar het werkelijk over zou moeten gaan, hoor je Logeion niet, terwijl het wel haar missie is. De inhoud moet bepaald worden aan de basis, daar waar studenten het vak moeten leren. Bij de invulling van het communicatieonderwijs. Het zou Logeion sieren indien ze haar expertise, die er bij de leden in hoge mate is, inzet in noodzakelijke verbetering van de communicatieopleidingen.

Gezien het publiek uitblijven van reacties vanuit de Hbo`s lijkt het er sterk op dat zij de urgentie niet onderschrijven om kwalitatief goed opgeleide communicatieprofessionals af te leveren. Ik zag onlangs cijfers voorbijkomen, waarbij bijna alle Hbo-opleidingen communicatie (op de schriftelijke instituten na) een dikke, vette onvoldoende scoorden. Waar is de urgentie gebleven om die aansluiting van onderwijs op werkveld te verbeteren? Wentelt men zich zoveel liever in het pluche, dan een kwaliteitsimpuls te geven aan het onderwijs en daarmee aan het vak?

De grote vraag dringt zich op, willen Logeion en de HBO’s belangrijk zijn met kwalitatief onderwijs of zich belangrijk voelen met obligate beroepsniveauprofielen? Ik zou het wel weten, maar ja, ik zit dan ook niet op dat pluche…

 

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Het lijkt de communicatiebranche eigen: met een manifest Calimero-gevoel vrij regelmatig aangeven wat er ontbreekt binnen de vaksector, wat er niet goed gaat, welke vermeende tegenkrachten er zijn die communicatieprofs weerhouden om invloed te hebben in de boardrooms, enz. Ik ken geen enkele sector of professionele branche met zo veel vertoon van zieligheid…..

Of hebben we te maken met een typisch Hollands gedrag: “ja, maar….”. Dus meer oog voor de kritische kant, voor het ontbrekende, en minder voor de gerealiseerde successen en resultaten, voor wat wel god uit en wat we moeten versterken.

We hoeven echt niet door te schieten naar de Amerikaanse wijze van reageren en alles met “Great!” af te doen. Niettemin pleit ik toch echt voor veel meer positieve benadering en energie in onze vaksector en in ons gedrag als communicatieprofessional: onze omgeving en onze opdrachtgevers zitten niet te wachten op ons zielig gedrag, maar wil weten en zien waar we het verschil (kunnen) maken. En kijk als professional maar eens goed om je heen en je ziet talloze succes stories, voor en achter de schermen, in de interne en externe communicatie, bij de overheid en in de bedrijvensector. Omarm deze positieve resultaten, tot stand gebracht door krachtige professionele vakcollega’s.. Leer ervan en probeer de aanpak toe te passen in andere situaties en organisaties. Leer van elkaar en versterk elkaar. En koester het aloude adagium ‘Be good and show it’…..

Bas Douma | Bascommunicatie
Management-Advies-Projecten

Intrigerend om de column van de heer Happe te lezen. Juist omdat hij veel verwijten maakt, maar er m.i. weinig concreets tegenover stelt. Kritisch zijn mag, maar als het daarbij blijft vind ik het te mager, te gemakkelijk, te goedkoop, etc. Zeker als je afsluit met de zin ‘ik zou het wel weten’. Het zou op de heer Happe op z’n minst gesierd hebben als hij het niveau van ‘modder gooien’ overstegen was en enkele handvaten ter verbetering had aangereikt.

Daarbij valt mij op dat de heer Happe erg gemakkelijk met ‘bewijslast’ omgaat. Een zin als “ik zag onlangs cijfers voorbij komen…” en dan vervolgens zonder bronvermelding bijna alle communicatieopleidingen een onvoldoende toedichten, getuigd m.i. niet van zorgvuldigheid. Ook hierbij moet ik constateren dat de heer Happe wel erg grote woorden in z’n mond neemt. En dat is jammer, want het thema is zonder twijfel belangwekkend.

En als je iemand verwijt geen fatsoenlijke tekst te kunnen schrijven, zoals de heer Happe in z’n eerste alinea doet, mag je in alle redelijkheid verwachten een foutloze tekst aan te treffen. Maar helaas, ook de tekst van de heer Happe bevat ‘fouten’. Bijvoorbeeld de afkorting voor hoger beroepsonderwijs is hbo en niet HBO/Hbo, zoals de heer Happe frequent doet. Een snelle check op internet (bijv. http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_afkortingen_in_het_onderwijs#H) zou hem bewaart hebben voor deze ‘fout’.

Samenvattend: een belangwekkend thema dat de heer Happe in z’n column aansnijdt, maar de wat betwetterige houding die deze column ademt zorgt er bij mij voor dat ik het eigenlijk niet serieus kan nemen. Hoop retorisch kabaal. Leuk voor op een verjaardagsfeestje, maar een inhoudelijke column onwaardig.

x
x