Channels

 De Shades of Grey-trilogie waarvan de boekverkoop wereldwijd alle records verbreekt terwijl het zo slecht geschreven is, spreekt tot de verbeelding. Hoe kan zo’n boekenserie vol seks en duisterheid toch zo populair zijn? Hieronder een hypothese over de populariteit en wat het te maken heeft met persoonlijke ontwikkeling.

De hypothese

Een slimme schrijftruc van mevrouw E.L. James: ze introduceert bij het hoofdpersonage een alter ego, een speelse en verleidelijke variant van zichzelf. Deze subpersoonlijkheid heeft een eigen wil, overtuigingen, waarden, zelfs een eigen uiterlijk. Ze deelt daarmee intieme gedachten en gevoelens met de lezers die meespelen in haar uiteindelijke keuzes en gedrag. Soms besluit de hoofdpersoon te luisteren naar haar alter ego, soms snoert ze haar bewust de mond.

Lees ook:

Google zegt: “Google in jezelf.”

Mijn hypothese is dat miljoenen lezeressen wereldwijd ergens in zichzelf deze speelse, verleidelijke ‘ik’ (willen) herkennen. Het raakt omdat zij die kant van zichzelf normaal gesproken niet of minder aan bod laten komen.

Tot zover de hypothese. Wat heeft dit te maken met persoonlijke ontwikkeling?

Voice Dialogue: ontdek jouw fifty shades

De titel van het boek verwijst niet naar één, maar zelfs naar vijftig variaties op het mannelijke hoofdpersonage. Ook ieder met een eigen stem en gezicht. Dit maakt hem onvoorspelbaar en interessant tegelijk. Het getal ‘vijftig’ staat mooi symbool voor het rijke palet aan kanten die ook in ieder van ons leven. Denk bijvoorbeeld aan de Eigenwijze, de Pleaser, de Interne Criticus, de Presteerder, de Realist, de Wetenschapper, maar ook aan het Spelende Kind, de Idealist of de Dromer. Sommige subpersoonlijkheden komen ons maar al te bekend voor, anderen verschijnen zelden ten tonele. Zo hebben niet alle kanten evenveel invloed op ons gedrag en onze keuzes.

Voor onze persoonlijke ontwikkeling is het zinvol om die subpersoonlijkheden eens uit te vergroten en te onderzoeken. Welke gedachten, gevoelens en overtuigingen hebben ze? In hoeverre laten we deze varianten van onszelf aan het roer? Welke leggen we structureel het zwijgen op? Wanneer je daar inzicht op hebt, ben je ook in staat je bewust te worden van de (automatische) patronen waarin je continu vervalt, bijvoorbeeld in relaties met anderen. Onder coaches, in therapie of tijdens intervisie is hiervoor de Voice Dialogue methode populair.

Wat is Voice Dialogue?
Voice Dialogue is een methodiek die begin jaren zeventig is ontwikkeld door psychologen Hal en Sidra Stone. In een sessie gaat de begeleider ‘in gesprek’ met jouw verschillende subpersonen, veelal door ze een fysieke plek te geven.
Een praktisch voorbeeld van wat je in een sessie kunt bereiken: als je een sterke interne Criticus hebt en regelmatig presentatie geeft, dan zou deze kant continu de neiging kunnen hebben om ieder woord te wegen en te zorgen dat jouw verhaal volledig is. In een Voice Dialogue sessie onderzoek je een andere kant die een vooral een korte, krachtige presentatie wil geven en hoe je deze ‘ik’ kunt zetten. Zo kun je bewuster kiezen hoe je de presentatie precies geeft.

Hoe meer we over deze ikken weten, hoe meer bewuste keuzes we kunnen maken in de manier waarop we ons leven leiden, en hoe effectiever we zijn. Je kunt je er los van maken en oude gedragspatronen doorbreken.
Ons teveel vereenzelvigen met één subpersoonlijkheid of één kant juist structureel het zwijgen opleggen, is onnatuurlijk en vermoeiend.

Acht tips voor zelfonderzoek

Hierbij de uitnodiging om jezelf eens niet als één persoon, maar als een verzameling aan ‘ikken’ te zien. Het zal je inzicht en handvatten bieden om jezelf effectiever aan te sturen.

  1. Wees de aankomende weken nieuwsgierig naar jouw verschillende subpersoonlijkheden en luister vanuit dat perspectief naar jouw gedachten en gevoelens.
  2. Stel jouw oordeel daarbij uit en ga er vanuit dat iedere ‘ik’ iets zinvols te melden heeft.
  3. Noteer of teken zoveel mogelijk van deze variaties op papier. Zo houd je ze vast en kun je er met wat afstand op reflecteren.
  4. Geef jouw ‘ikken’ een eigen naam. Iets dat voor jou werkt. Hoe beeldender, hoe beter.
  5. Beschrijf in woorden of beelden wat hen karakteriseert: hoe zien ze eruit, wat brengen ze je?
  6. Diep die persoonlijkheden vervolgens uit: voor welke waarden of overtuigingen staan ze?
  7. Bedenk vervolgens hoe de ‘ikken’ zich tot jou verhouden en hoe je zou willen dat ze zich verhouden: welke zou je meer willen inzetten? Welke zouden weleens wat minder op de voorgrond mogen staan?
  8. Vertaal jouw inzichten tot slot zo concreet mogelijk in voornemens: hoe ga je dat precies doen?

Nog een waarschuwing vooraf: er bestaat het risico dat je na dit zelfonderzoek niet meer hoort WAT je precies zegt, maar WIE in jou aan het woord is!

9789058714602_2Bron en leesaanrader:
Karin Burgman, Judith Budde en Berry Collewijn (2010) Ik (k)en mijn ikken: ontdek andere kanten van jezelf met Voice Dialogue, Zaltbommel: Uitgeverij Thema.

Kennisbank onderwerpen:

Dit artikel is toegankelijk voor Pro-abonnees

Voor € 4 per maand of € 30 per jaar ontvangt u:

  • onbeperkt toegang tot alle artikelen.
  • geen commerciële emails en geen reclame op de site.
  • de keuze of u wel of geen nieuwsbrief wilt ontvangen
  • het E-book: Negotiating as emotion management t.w.v. €8.00
Upgrade naar Pro-abonnement

Kennisbank onderwerpen:

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Jeanine,

Waar gaat dit over? Het ei van Columbus, pardon Assagioli?
Psychosynthese in een nieuw papiertje?
Kun je een beetje uitleggen svp?

Groet,
Jos Steynebrugh

Dag Jos,

Mooi gevonden, het ei(schema) van Assagioli.
Ja, nu je het zo stelt: ik denk wel dat je zou kunnen zeggen dat Hal en Sidra Stone daar op voortbouwen. Hun Voice Dialogue methodiek is misschien wel een praktische vertaling van wat Assagioli al begin 20ste eeuw voor ogen had, wie zal het zeggen?

Groet,
Jeanine

x
x