Channels
 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Hoe dan ook het is een proces die wij niet kunnen stoppen, hooguit kunnen beinvloeden en bijsturen. En vind dus wel de overheid wanneer ze iets moeten doen het niet doen. Dus een vorm van werkgelegenheidsbescherming.

Laten we a.u.b. kennis en hele mooie bedrijven behouden. Bedoel niet dat alles moet blijven zo als het is. Nee het gaat zo als het gaat, maar zorg dat je als overheid en ondernemers wel invloed houd. We hebben prachtige efficiente bedrijven met veel kennis en ondernemers die weten wat ze willen. Het management is een waardevolle bron van informatie waar ondernemers beter moeten leren naar te luisteren. Dus de vragen zoals boven inderdaad bespreken met je mensen. Ze weten vaak heel goed waar verbeteringen mogelijk zijn.

In mijn werk als interim manager voor de industrie is het allemaal zeer herkenbaar en probeer mijn bijdrage te leveren.

Eens met de strekking van het verhaal. de afsluiting (vragen aan de manager) vindt ik persoonlijk zeer sterk. Ik moet denken aan een boek dat ik momenteel aan het lezen ben: “Megatrends Nederland” (A. Bakas). Hierin wordt voorspeld dat Nederland gedurende deze eeuw een “Slaapland” wordt. Typologie: gemiddelde welvaart, economisch hoogtepunt in het verleden, stabiel maar vergrijst, niet innovatief, excelleren in geen enkel opzicht, … renteniersnatie. Behalve het verminderde innovatieve ondernemerschap krijgen we (aldus Bakas) ook te maken met toenemende vergrijzing en een op reeds vergaarde luxe “achterover hangende” arbeidskern. Wat nodig is een flinke schop onder de kont voor de jeugd en alle huidige managers van Nederland. En de overheid? Die zou zich van dit alles bewust moeten zijn!

Dhr. Lambregts heeft met deze column wederom een sterk staaltje van inzicht in en visie op onze economie getoond. De term ‘Onkruitstrategie’ vind ik echter een negatieve klank hebben terwijl hij deze strategie juist positief uitlegt. Wellicht is de term ‘Bottom up-strategie’ beter? Overigens kan ik mij goed vinden in deze strategie. Maar ik denk dat een oplossing eerder schuilt in een combinatie van alle strategieen, waarbij flexibiliteit van het management om snel van strategie te (durven) wisselen, van levensbelang is.

M.A. Sebus
Rotterdam

Ondernemingen zijn niet alleen economisch, maar ook
sociaal en maatschapplijk verantwoordelijk.

Innoverende innovatie is de motor van de economie

http://www.strategos.nl

sux6

Prima waarneming maar wat volgens mij door u, en anderen op dit onderwerp, wordt vergeten is dat we inmiddels niet meer in Nederland maar in Europa leven. Je hoeft niet eens zover over de grens te gaan om te zien dat een (grootschalig) agrarisch bedrijf in, bijv., Frankrijk vele malen rendabeler is dan een (noodgedwongen) kleinschalige Nederlandse collega. Waarschijnlijk geldt dito uitdaging ook voor veel andere sectoren. Inmiddels horen lage-lonen-landen ook tot de EG en is het verplaatsen van productie binnen de EG naar die regios eerder regel dan uitzondering (het is zelfs nog maar de vraag of het verstandig is als je dit niet doet….).

Intra- en multinationals banen de internationale paden; een voorbeeld: één van de Nederlandse grootbanken verplaatste haar telecenter naar Zuid Afrika (lagere lonen & men praat daar tenslotte ook Nederdiets) en haar effectencenter naar India (lage lonen in combinatie met hoge kennis én: veel voordelinger dan die mensen hier naar toe te vliegen).

Nederland raakt achterop, daar kun je je ogen niet voorsluiten 3 ‘eenvoudige’ voorbeelden: door alle hectiek worden medewerkers in de ons omringende landen als klantvriendelijker ervaren dan hun Nederlandse collegae; de bevolkingsaanwas in Nederland bedraagt dit jaar 8.000 personen, net zoveel als in 1920; de arbeidskwalificaties van de equivalent van VMBO schoolverlaters in België en Duitsland zijn hoger da die van Nederlandse VMBO stucenten. Gedrieën leiden er m.i. (en helaas) toe dat bedrijven wel dienen te ‘vluchten’ want de Nederlandse ‘grondstoffen’ zijn kwalitatief lager, willen ze continuïteit voor zichzelf garanderen.

Er is dus wel degenlijk werk aan de winkel zeker zo lang onze oranje pingpongballen nog worden gemaakt in China (hoe logistiek duur?),

Prima analyse !

Het is echter niet een vraag van “of” maar “en”. De overheid/EU moet de voorwaarden scheppen (goede opleidingen (niveau vreemde talen), vestigingseisen etc.) en de bedrijven moeten meer de straat op om de handel binnen te halen.

In veel bedrijven wordt “alleen maar” vergaderd en wordt de sales niet centraal gesteld. Er worden mooie projecten gestart zoals Six Sigma etc. maar het geld wordt verdient door naar de klanten te gaan. De klant is de basis en daar moet de innovatie vandaan komen. Vraag het de klant en zorg dat zijn behoefte wordt ingevuld. Behoeftes/innovaties op kantoor verzinnen is kansloos en verzand in een nieuw kopje koffie halen.

Toon alle 6 reacties
x
x