De Plek der Moeite

Boeken · Columns

Het komt nogal eens voor. Iemand heeft een idee en weet in zijn omgeving een aantal vrienden te enthousiasmeren om samen te gaan ondernemen. Het idee wordt in de vriendengroep verder uitgewerkt. Er is een positieve dynamiek, er is verbinding, met elkaar, met het idee, met de markt. Er is geloof in eigen kunnen. Het idee blijkt een succes, het slaat aan in de markt. De (werk)druk wordt groter, de dagen worden langer, maar er is een enorme drive en geloof in elkaar. Als iemand iets laat vallen dan is er onmiddellijk iemand anders die bereid is het op te vangen. Er is een sfeer van ‘’yes we can’’. Taken zijn nog niet echt afgebakend. ‘’We zijn er allemaal verantwoordelijk voor’’ is de gedeelde mores.

Hoe anders is dat binnen sommige ‘’organisaties’’. Het woord zegt het al, waar we dingen ‘’ge...

"Een plek der moeite" realiseer je niet op jezelf, maar alleen samen : ook "samen" is ergens een vorm van "organiseren", zij het dan sociaal . Niet elke vorm van organisatie/regeling/afspraak is dus kwalijk.
Als het gaat over onnodig organiseren en dat dan samen ( = wij") gaan wieden, volg ik dit verhaal wel.
Hoe je dan tot zo'n plek geraakt ?
Door het samenbrengen van de kwaliteiten van 3 dimensies, beschreven is in Daniel Ofmans "Inspiratie en Inzet in organisaties" :
van én HET ( = het "concrete"),
én WIJ (= het samen verbinden en verbonden zijn vanaf nu door interactie )
én IK (= het beleven van wat ik zoek, ik beter acht of ik nodig heb)
Rijk Binnekamp
Beste Michel,

dank voor je reactie. Ben het met je eens dat niet elke vorm van organiseren op voorhand kwalijk is. Het gaat om balans. Balans tussen hoe we de wereld van laten ontstaan en de wereld van organiseren zo kunnen organiseren, dat we de verschillende kwaliteiten die beiden voortbrengen kunnen verbinden, zoals ruimte en resultaat, ontvankelijkheid en daadkracht, sturen en laten ontstaan. Wat is er nodig om een balans te vinden tussen deze aanvullende en tegelijkertijd tegengestelde krachten? De 3 door jou aangegeven dimensies van Ofman lijken mij een prima stap in de richting. Het biedt m.i. ruimte om onderwerpen als aandacht, verbinding en vertrouwen bespreekbaar te maken.
Willeke Verwoerd
Lid sinds 2019
Dag Rijk,

De 'plek der moeite' is oorspronkelijk beschreven door André Wierdsma in 'De Canon van het leren'. Hij beschrijft het als 'een begrip om de weerbarstigheid van collectieve
en individuele leerprocessen op het niveau van principes aan te duiden.' Hij pleit hierbij om ruimte te maken voor 'andersdenkenden', mensen te verleiden om buiten de normale 'groef' te gaan, daarmee aan de slag te gaan en het buiten de consensus te vinden. Dan ontstaat er dissensus met het bestaande en kan er iets nieuws ontstaan: iets wat op zichzelf niet te organiseren is. Ruimte maken voor wrijving! Boeiend.
Rijk Binnekamp
Boeiend en ook spannend Willeke.
Rijk Binnekamp
Boeiend en spannend Willeke

Meer over Emotie management