Channels

Motiveren. Inspireren. Faciliteren. De neuzen in dezelfde richting zien te krijgen. Maar ook diversiteit toejuichen. Managen is mensenwerk. Weet ik natuurlijk ook wel maar zijn we niet een beetje aan het doorschieten? Als ik moet afgaan op veel bijdragen op deze site dan lijkt het wel of de hoofdtaak van een leidinggevende is om zijn of haar ondergeschikten zo goed mogelijk in hun vel te laten zitten. Als ze zich maar lekker kunnen ontplooien, dat is het allerbelangrijkste lijkt het. Dus daar zitten we weer samen in de zweethut te zweven over welke aspecten van ons werk onze persoonlijke ontwikkeling in de weg staan. Of we gaan met zijn allen vragenlijsten invullen over welke denkstijlen van Ned Hermann er in ons team aanwezig zijn.

Als we daar allemaal zo moe van zijn geworden dat de stress in de nek schiet dan krijgen we zonder mankeren een dagelijkse hoofdmassage op kosten van de baas om het nog een beetje vol te houden. Nu snap ik ook wel dat gemotiveerde en gelukkige werknemers productiever kunnen zijn maar is dat werknemersgeluk nu een middel of een doel op zich? Het laatste lijkt het. Dat organisaties entiteiten zijn die een functioneel doel nastreven is een idee dat niet meer zo gangbaar is. Bedrijven zijn de speeltuin van de zichzelf ontplooiende hedonistische werknemer die meent dat de wereld om hem draait. Uiteraard werkt ons ‘leuke’ onderwijs ook mee aan dat decadente zelfbeeld.

Door al dat psychologiseren op de werkvloer zou je bijna vergeten dat managen ook erg geholpen kan worden met het maken kwantitatieve analyses. Omzetten, bezettingsgraden, bezoekersfrequenties, aankoopmomenten of ziekteverzuim. Het zijn belangrijke grootheden die in cijfers te vangen zijn. Daar systematisch gegevens over vergaren, en patronen in ontdekken levert een schat aan informatie op die de besluitvorming kan ondersteunen. ‘Management by Analytics’ noem ik dat. Of het nu gaat om het voorraadbeheer in supermarkten of het prijsbeleid van een hotel, de kwaliteit van genomen beslissingen gaat met sprongen vooruit op basis van cijfermatige analyses. Natuurlijk weten ze dat in de praktijk hier en daar ook nog wel. Succesvolle bedrijven besteden veel tijd en geld aan het opzetten van fijnmazige managementinformatiesystemen en trekken de knapste wiskundige koppen aan om analyses te maken. Een bedrijf als Apple wordt terecht vaak geroemd om de creativiteit maar denk maar niet dat er verder strategische of operationele beslissingen worden genomen die niet op cijfermatige analyses zijn gebaseerd.

Lees ook:

De baas undercover?

Aan de meerderheid van de management goeroes lijkt dat allemaal voorbij te gaan. Die zitten permanent in de zweefmolen en nogal wat managers die het ook allemaal niet meer weten stappen vrolijk in voor een paar rondjes. Nu kan het best zo zijn dat die workshops over Lifo®, transactionele analyse of de persoonlijkheidstypologieën van Myers-Briggs waar werknemers op kosten van de aandeelhouder of belastingbetaler naar toe mogen echt iets bijdragen. Niet primair aan de zelfontplooiing van de werknemer natuurlijk, maar aan de bedrijfsresultaten. Ik laat me graag overtuigen van de heilzame werking van alles waar ik niet direct in geloof. Niet met vage kletsverhalen vol met dooddoeners over hoe inspirerend en dynamisch het allemaal wel niet was, maar met harde cijfers over toegenomen productiviteit van de deelnemers en zijn of haar ondergeschikten. En als er geen causaal verband tussen het één en het ander kan worden vastgesteld dan lijkt me dat er we er mee op moeten houden.

Als je als manager je schaarse tijd en geld aan iets wilt uitgeven dan moet je kunnen aantonen of op zijn minst heel aannemelijk kunnen maken dat het wel iets oplevert. Geen ‘Fact Free Management’ meer maar ‘Management by Analytics’. “In God We Trust, All Others Bring Data!”

Kennisbank onderwerpen:

Kennisbank onderwerpen:

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Ben het eens met de schrijver dat het zwaar overtrokken wordt hoeveel invloed een leider heeft op de motivatie van zijn medewerkers. Het “oude” is niet verkeerd. Ik vind het “oude” zelfs een goede basis om de werknemer verder te ontwikkelen. In het huidige management wordt hoofdzakelijk de IQ(denken) en VQ(doen) aangesproken van de werknemer. Het kan nog veel beter indien bedrijven de kracht van SQ(inspiratie) en EQ(emotie volledig gaan benutten. Dan gaan de bedrijfsresultaten en het welbevinden van werknemers met sprongen vooruit. Dus geen zweethut maar heldere kaders waarbinnen de werknemer de ruimte krijgt en op zijn verantwoordelijkheid wordt gewezen. Niet de werknemer staat centraal maar het grote geheel. Dit noemt men business spiritualiteit.

Beste Ewoud,
Als een ondernemer dit nu eens zou schrijven zou ik er wel respect voor hebben. Sorry maarje kraamt een hoop onzin uit waar je geen verstand van hebt. De eerste instituten waar presatie metingen zou moeten worden doorgevoerd is het onderwijs in zijn volle breedte. Daar wordt niet gemotiveerd, geinspireerd derhalve wordt er gemakshalve ook maar niet gemeten. Het onderwijs waar je zelf deel vanuit maakt is overgoten van NIET meten van de prestatie van de werknemenrs. Het ligt altijd aan de niet gemotiveerde leerlingen??!! Hoe zou dat nou komen.
Het lijkt mij goed om hét in je eigen werkveld eerst eens te verkondigen én te implementeren!!! Daarna mag je over zaken mee gaan praten, het bedrijfsleven.
Roepen dat een ander het anders moet doen is zooooooo gemakkelijk en getuigt van non-kennis.

Beste Kees,

Ik zal de laatste zijn die zal ontkennen dat er niet van alles te verbeteren is in het onderwijs. En volgens mij geef ik leerlingen, gemotiveerd of niet, nergens de schuld van in dit stuk. Verder is het wat vreemd dat je voor wat ik zeg wel respect kunt opbrengen als de boodschap van een ondernemer zou komen, maar dat dezelfde boodschap komende van mij een hoop onzin is.

Ja, data kan zicht op patronen en inzichten verschaffen waardoor processen kunnen worden gestroomlijnd en je nog vele andere zaken kunt versnellen, versterken of verbeteren. Net als een manager zijn medewerker meer motiveert door deze te laten bijdragen aan een inspirerende en aansprekende ambitie dan enkel met een te behalen omzetpercentage het veld instuurt.

Aangezien ik niet echt een tegenstelling kan ontdekken in je verhaal, vraag ik me oprecht af waar dat voor nodig is. Volgens mij is het een en-en verhaal en niet of-of. Hou het simpel en clean. Cijfers zijn belangrijk voor een organisatie en voor jou, mooi! Ga daar dan voor staan en laat de rest achterwege.

Toon alle 4 reacties
x
x