Channels

Vraag niet aan een man met een hamer om een schroef in een plank te draaien. Daar dacht ik aan toen gemeld werd dat Hema onder curatele stond van haar moederbedrijf Lion Capital.

Investeringsmaatschappijen als Lion Capital werken binnen een strikt financiële logica. Ze kopen, vaak met geleend geld, een bedrijf en zadelen het op met de terugbetaling van die schuld. Zolang het bedrijf meer opbrengt dan de rente die door de bank of op het eigen vermogen gerekend wordt, boek je succes. Omdat het over grote bedragen gaat, kan het verschil aardig oplopen. In de andere richting werkt het natuurlijk ook. Bij onvoldoende rendement vloeit het geld snel weg. Eigenlijk kan iedereen dit trucje uitvoeren, als je maar voldoende geld kunt mobiliseren. Om wille van dit mechanisme ziet Lion Capital scherp toe op het rendement van het gekochte bedrijf. Loopt dat achter, dan nemen ze alle kosten nauwgezet onder de loep. ‘Het loopt hier vol controllers van Lion en de banken,’ getuigde een medewerker van Hema op het hoofdkantoor.

Nu snap ik de kostenkramp van die financiële jongens wel. Het probleem is echter dat ze maar één melodietje kunnen spelen. Een investeringsmaatschappij ziet omzet als een gegeven. Omzetverhoging komt in hun ogen niet door beter te doen, maar door meer te doen: door additionele producten aan te bieden of bijkomende filialen te openen. Let op, ik zeg niet dat besparen verkeerd is. Alleen: het kent zijn limieten en je kunt nu eenmaal niet groot krimpen.

Lees ook:

Versla het spotgoedkope alternatief: kies de weg omhoog!

Hoewel ik normaal geen klant ben, ben ik afgelopen weekend toch eens naar een HEMA gaan kijken. Daar zag ik al snel wat een van de problemen is. Mijn vrouw had enkele verzorgingsspulletjes genomen en we gingen naar de kassa bij de uitgang van de winkel. Er was één kassa geopend en daar stonden 8 mensen aan te schuiven. Op dat moment werd er omgeroepen dat de kassa achter in de winkel ook geopend was. Ik ging er met mijn vrouw naartoe. We zagen er alleen een bordje met de mededeling dat de kassa gesloten was. We wachtten even af in de overtuiging dat er snel iemand ons zou komen helpen. Dat duurde enkele minuten en we klampten iemand aan. Die zei dat de kassa gesloten was. Dat was niet echt verrassende informatie en ik zei dat omgeroepen was dat die kassa zou openen. ‘Oh, dan zal er wel iemand komen’. Enkele minuten later was er nog niemand. De volgende winkelbediende die we aanspraken wist helemaal van niets. Toen we ten langen leste naar voor liepen, zagen we dat daar net een bijkomende kassa werd geopend. Toen gebeurde er iets wonderbaarlijks. Je zou verwachten dat de rij, van nog steeds 8, weliswaar inmiddels andere mensen, zich zou splitsen in twee maal vier. Dat was niet zo: in een mum van tijd stonden er twee rijen van … 8 mensen. Je kunt dus geredelijk aannemen dat Hema heel wat omzet mist omdat mensen, zeker voor kleine bedragen, niet bereid zijn lang aan te schuiven. Een derde kassa openen, die achteraan, was waarschijnlijk de beste volgende zet.

Heeft Goldratt ons immers niet geleerd om in zulke processen alleen maar naar de bottlenecks te kijken? Hema kon in die tijd blijkbaar gemakkelijk haar omzet verdrievoudigen. Wij hadden intussen onze boodschappen teruggelegd, want we hadden geen zin zo lang aan te schuiven. Wel zagen we dat de meerderheid van het aanwezige personeel bezig was met rekken te vullen en verkeerd geplaatste artikelen op de juiste plaats te zetten. Wedden dat het allemaal producten waren van mensen die geen zin hadden om de lange wachtrij trotseren? Dubbel verlies dus.

Mijn boodschap aan Lion en andere investeringsmaatschappijen: de oplossing ligt vaak niet op het hoofdkantoor, maar op de werkvloer.

Kennisbank onderwerpen:

Kennisbank onderwerpen:

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Goed gezien. Ik had recent ook zo’n ervaring. Je moet gewoon even in de schoenen van de klant staan en de schellen vallen snel van je ogen.

Helemaal raak, dit artikel!
Er wordt alleen op kosten gelet en niet meer op service. Alsof service een vies woord is. Alsof service niet zorgt voor klantenbinding en “merk” trouw.
Maar hoe kan het ook anders: je mag er werken als je net van school, liefst nog op school zit. Zodra je 18 jaar wordt knikkert de HEMA je eruit. Natuurlijk zijn er altijd jonge medewerkers die het fantastisch doen, maar het merendeel kan niets en ziet niets.
De leidinggevende vinden het zelf ook een ramp, ze mogen enkel jonge parttimers inzetten en ervaren krachten mogen geen enkel uurtje meer werken. Dat is te duur!
Ook het aantal personeelsleden op een vestiging is schandalig. Zeker in de kleinere vestigingen. Wat vroeger door 5 mensen gebeurde moet nu door 2,5 man opgelost worden.
Voorraden aanpakken en opruimen, schappen vullen en corrigeren wat onjuist is geplaatst, kassa bedienen, servicebalie bedienen. Te veel werk voor te weinig personen.

Wat de HEMA als bijkomstigheid hier ook aan overhoudt is een aversie tegen de HEMA. De personen die er niet zo netjes behandeld zijn, kopen voor geen goud meer spullen bij de HEMA en vertellen hun slechte ervaring ook rond. Gezien het aantal medewerkers dat winkels tegenwoordig “slijten” kan de negatieve publiciteit behoorlijk oplopen.
Of dat nu echt de bedoeling is???? Het zal de investeerder die de HEMA straks snel verkoopt een HEMA worst zijn. De buit is dan binnen en na hun de zondvloed…

Frank Wouters heeft helemaal gelijk met zijn betoog. Ik wil er gaag nog twee elementen aan toevoegen; assortimentsbeheer en kwaliteit.

Hema heeft naam gemaakt door een goed assortiment te voeren tegen aantrekkelijke (lage)prijzen. De kwaliteit van de producten is in vergelijk met de tijd dat Lion Capital nog geen eigenaar was aanzienlijk gedaald. De focus is veel meer op de marge gaan zitten. Daarnaast is het assortiment niet meer onderscheidend.

De oude naamstelling Hollands Eenheids Prijzen Magazijn is verworden tot
Hollands Eenheidsworst magazijn. Onveranderd beleid van Lion Capital zal leiden tot de ondergang van Hema, en dat is doodzonde.

Zou het toeval zijn? Sinds durfkapitalisten de baas zijn bij Hema staan aandeelhouderswaarde en winst op korte termijn centraal. Sinds die tijd daalt de merkpopulariteit onder de Nederlandse consument en zakt de omzet en winst van de Hema-winkels fors. Hema staat voor ‘gewone dingen bijzonder maken’, maar slaagt daar blijkbaar steeds minder in. De groei moeten ze nu vooral uit het buitenland halen, voor Nederland rest helaas een uitmelkstrategie.

Ik vrees dat het concept van HEMA achterhaald is. Het gaat simpel om de omzet per vierkante meter, die is veel te laag. Webshops nemen een deel van de omzet over en voor voedingsproducten kun je beter terecht bij de supermarkten

Eenheidsworst ipv de lekkerste rookworst destijds.En goeie waar en lage prijzen.
Nu: En slechte waar en Hoge prijzen.Niks Nederlands meer veel dingen hebben ze niet meer. Je schoenen zelf verzolen, zooltjes en hakken dus en wij hebben in helmond geen buitenband van de fiets meer. Wordt je doorgestuurd naar Halffords, die vandaag ook al een faillisesmentsaanvraag heeft gedaan.

Toon alle 6 reacties
x
x