Channels

De recente berichtgeving over topvrouwen, of eigenlijk het ontbreken hiervan, was aanleiding voor Soul:made om op onderzoek uit te gaan. Bij wie ligt de oplossing voor het schamele aantal topvrouwen? Bij de werkgevers? Bij de overheid? Bij de vrouwen zelf? Of makkelijker nog, bij de mannen?

Gezin gaat voor

Tijdens dit onderzoek zijn vijf vragen gesteld. Vragen aan vrouwen en natuurlijk ook aan mannen, al dan niet op weg naar of allang aan de top. En wat bleek?

  • Vrouwen vinden het allereerst belangrijk dat het thuisfront goed georganiseerd is, voordat ze een functie aan de top durven te vervullen. Het probleem is echter dat maar een klein deel van de vrouwen denkt dat een topfunctie en een (jong) gezin te combineren is. In dit geval verkiezen de meeste vrouwen, die hebben deelgenomen aan dit onderzoek, hun gezin en een sociaal leven boven een functie aan de top.
  • De deelnemende mannen zien echter de zorg voor hun gezin veel minder snel als een belemmering in het vervullen van een functie aan de top. Zij zien, in tegenstelling tot de vrouwen, het in de meeste gevallen wel zitten om een topfunctie te bekleden. Zij zitten met name te springen om hun visie in een bedrijf door te kunnen voeren en mensen hierin mee te krijgen. Argumenten van mannen om geen functie aan de top na te streven, betreffen de hoeveelheid knopen die doorgehakt moeten worden en het feit dat ze liever echt meedraaien in projecten, zodat ze direct en concreet kunnen bijdragen in oplossingen en het resultaat.

De oplossing

Wat stimuleert volgens onze deelnemers de groei van het aantal vrouwen aan de top nu echt? Zowel mannen als vrouwen vinden het vrouwenquotum een paardenmiddel. Mocht het echt de enige manier zijn om het schamele percentage topvrouwen te veranderen, dan kan het als laatste redmiddel in worden gezet. Met als belangrijkste nadeel dat vrouwen het gevoel hebben dat ze bij een vrouwenquotum een topfunctie krijgen voor het ‘benodigde vinkje’ en niet om de waardering voor hun kwaliteiten. En dat lijkt ons nou net niet de bedoeling natuurlijk.

Lees ook:

Diversiteit zonder denkwerk? Gedoemd om te mislukken

Wat wel een goed hulpmiddel is, volgens zowel de deelnemende mannen als de vrouwen, is de inzet van rolmodellen in zowel de politiek als in de media. Waar blijven de vrouwelijke lijsttrekkers? En waarom zetten we geen rolmodellen in, bijvoorbeeld op TV, om te laten zien dat dit wel goed te combineren is?

Ontlast hiernaast zowel mannen als vrouwen door de zorg voor hun kinderen deels over te nemen en help ze bij huishoudelijke taken. Maak van de kinderopvang een service die gezinnen ontlast, in plaats van enkel een plek waar op kinderen wordt gepast. Creëer de mogelijkheid om een sportabonnement af te sluiten bij de kinderopvang, zodat kinderen overdag kunnen zwemmen, hockeyen of voetballen. Koppel er een taxiservice en een catering met de mogelijkheid tot warme maaltijden aan. En verruim tot slot de openingstijden. Dit ontlast niet alleen ouders en maakt het voor hen makkelijker om een topfunctie te vervullen, het creëert ook nog eens banen in de kinderopvang. Een sector waar op dit moment nog te weinig werkgelegenheid is. Een win-win situatie, toch?

Verder heeft het vrouwen aan de top onderwerp simpelweg ook tijd nodig. Vergeet niet dat het nog niet zo lang geleden is dat de vrouw bijna standaard thuis zat voor het huishouden. Soul:made is de cijfers ingedoken en wat blijkt?

Volgens het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) werkte in 2015 bij slechts 2% van de stellen met kinderen, de vrouw fulltime en de man parttime. Wellicht zijn we toch nog niet zo geëmancipeerd als dat we ons zelf soms voorhouden en zien we het huishouden en de zorg voor de kinderen vandaag de dag nog steeds als taak van de vrouw?

Hoe dan ook, soul:made vindt dat het hoog tijd wordt dat we gaan denken in mensen, in plaats van in mannen of vrouwen. De vrouwen én mannen die echt willen en er vol voor gaan komen er vanzelf. Een functie aan de top of niet, het allerbelangrijkste blijft dat je iets doet wat je echt heel leuk vindt!

Het volledige artikel en alle resultaten van dit onderzoek vind u op www.soulmade.nl/inspiratie.

* No0t: onder een functie aan de top verstaan we: functies in Raden van Commissarissen (RvC), Raden van Bestuur (RvB), directies of (hoger) management.

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Jullie snappen het nog steeds niet. Of willen het niet snappen!
De oorzaak van weinig vrouwen is niet gelegen in eenzijdige selectie, vrouwelijke aarzelingen o.i.d., maar in de studiekeuze die vrouwen maken. Slechts circa 24% van de dames volgt nu (CBS, 2013) een opleiding die toe leidt naar een topfunctie; in het verleden was dat nog aanzienlijk minder!.

Zie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Vrouwenquotum#Beschikbaarheid_van_topvrouwen

Daarom zijn topvrouwen met de juiste studie en carrière achtergrond gewoon onvoldoende beschikbaar.

Het probleem is complexer en zit tussen de oren en heeft o.a. ook alles te maken met eeuwenlang ingesleten rolpatronen van mannen en vrouwen. En met, heel in het algemeen gesteld, mannelijk superioriteitsgevoel en vrouwelijk inferioriteitsgevoel. Het was boeiend om van enkele vrouwen te vernemen – op een bijeenkomst met overwegend vrouwen, waarbij dit item besproken werd – dat zij een partner hadden die wel minder wilde gaan werken, maar dat zij niet hun rol als moeder wilden opgeven en die zorgrol eigenlijk niet zo aan de partner toevertrouwden, terwijl zij wisten dat dit onterecht was een niet op ervaring stoelde. Zie de eerste zin van deze reactie.

De oplossing begint preventief gezien bij de opvoeding, maar in het heden bij de betrokkenen zelf: Alleen als zowel mannen als vrouwen de regie pakken in leven, wonen en werken en o.b.v. zelfreflectie komen tot persoonlijk leiderschap is een kanteling hierin realiseerbaar. Ik geef er niet alleen graag een (interactieve) inleiding over, maar kan e.e.a. ook laten ervaren. Dan wordt de eerste stap gezet. Zie http://www.bertjanvandermieden.com.

[…] Sonja Kok […]

Gevoelige kwestie voor velen.
Ikzelf heb er niet zoveel problemen mee.
Naar mijn mening heeft het te maken heeft met opleiding en ook tevredenheid van werkplek. Mannen hebben vaker oog voor groei.
Anderzijds de werkgever… grote kans dat een vrouw tussen 30 en 40 alsnog een kind zou willen en dan minder wil gaan werken.

De reden dat er verminderde ambities zijn?

Het vooroordeel dat de vrouwelijke topmanagers “bitches” zijn en mannelijke “goede managers?????

De filosofieën zullen blijven bestaan over dit onderwerp.

Toon alle 4 reacties
x