Channels

Heren, dames,

Na reeds enige tijd actief te zijn als consultant, projectmanager en OA, komt mijn verbazing naar boven telkens weer als ik de “pendel”-discussies aanschouw.

“Bedrijven moeten dit”, “directies moeten dat”, “neem geen adviseur in dienst”, “hoe vaak doet u aan kwaliteit”, “hoe is uw JIT”, “CBM is in”, “het IQ als indicator van succesvol manager” zijn enkele van de vele artikelen die ik van ervaren en geleerde collegae mocht lezen. En vele van deze artikelen bevatten elementen van waarheid die zouden kunnen gebruikt worden in de “oorzaak-gevolg”-discussie omtrent de slechte performance van de huidige economie en het huidige bedrijfsleven.

Lees ook:

Teams zijn de bouwstenen van uw organisatie

Maar de enige vraag die niemand schijnt te stellen, lijkt mij de meest basale: schreeuwen we deze vele en andere kreten om gehoord te worden en om de aandacht op het bestaan van onze diensten te vestigen, of omdat we menen een echt nuttige bijdrage te leveren?

Er is een korte, ietwat bizarre, reclame op de kijkbuis waarin slechts 1 boodschap uiteindelijk aan bod komt: “Spreek begrijpelijke taal” (of zo iets).

Zouden we ons dan ook niet beter in die richting orienteren ? De richting van de begrijpelijke taal?
Zouden we – met in de hersenpan en de boekenkast de nodige kennis en ervaring – ons niet beter bezig houden met het inderdaad daadwerkelijk en simpelweg toepassen van ons geestelijke goed en ervaringsgoed die we mochten opdoen a priori en a posteriori, ten bate van onszelf en onze klanten.

Maar laten we daar nog een schepje bovenop doen, laten we dat eerlijk doen, niet gericht op het bekomen van meer inkomsten uit een (langdurig gemaakte) opdracht, maar gericht op de wensen en noden van de klant, met de handen uit de mouwen en actief op de eerste rij eerder dan als een stuurman aan land die het altijd beter weet. Laten we daarbij ook samenwerken, want is pluriformiteit niet een noodzaak in ons werk? Of bezit 1 geest alle kennis, of zelfs het recht om de kennis van anderen te be- of ver-oordelen.

Laten we daarbij teruggaan naar de meest basale normen en waarden, die we naar ik aanneem bijna allen als kind meekregen: respect voor de mens, onafhankelijkheid en objectiviteit, het gebruik maken van het optimale kennen en kunnen die ergens verborgen zit in alle mensen.

Een kennis van me maakte een tijdje geleden een opmerking: ‘het is tijd dat we weer met onze benen in de modder staan”. Ik gaf hem een spreekwoord terug: “slechts echte reuzen kunnen met het hoofd in de wolken lopen, terwijl ze met de voeten op de grond blijven.”

En de dag nadien ben ik van mijn stoel gestapt en heb ik een (spreekwoordelijke) modderpoel gezocht. Ik dacht hierbij aan een stukje uit Multatuli: “het is niet in het oogsten der padis dat men genoegen haalt, maar uit het oogsten der padi’s die men zelf gezaaid heeft.” Misschien een ideetje voor ons allen ?

Met vriendelijke groet,

S. H. Bals

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Ga voor resultaat en maak je faktuur daarvan afhankelijk. Overboord met de inspanningsverplichting. Zorg dat je opdrachtgever een zucht van verlichting slaakt als hij de rekening krijgt. Zolang wij dit niet doen gaan we voort naar de volgende shake-out in adviesland.

Het aardige van de bijdrage van de heer Bals is,dat hij bevestigt waar hij tegen ageert. Immers ook deze oproep is een bevel cq. aansporing om iets te doen danwel te laten. En dat mochten consultants juist niet van hem. Die moesten begrijpelijke taal uiten en met de voeten in-de-modder gaan staan. Zo blijkt maar weer eens hoe humorvol ons gedrag vol paradoxen zit.
Overigens ben ik het met de inhoud meer dan eens,waardoor ik de door hem gesignaleerde shake-out alleen maar toejuich.

Geachte heer Reedijk,

Als u zegt “resultaat” zitten we in een vrij moeilijke discussie, vind ik persoonlijk. Hoe berekent men namelijk exaxt wat de reele toegevoergde waarde is van iemands acties voor een organisatie ?
Zelfs de mensen binnen de TOC-groep Nederland zitten met dit vraagstuk in de maag, maar hebben nog steeds geen sluitende conclusie.

Bij hetgeen nu volgt bied ik aanvullend alvast mijn excuses, de opmerking die ik hierna schrijf is niet bedoeld als een persoonlijke aanval.
Wel ben ik eigenlijk van mening dat uw reactie, en vele gelijksoortige reacties, ten grondslag ligt aan de huidige shake-out. Als u slechts denkt aan de factuur, en niet aan de kwaliteit van uw werkzaamheden (zoals een lezer uit uw opmerking de indruk zou kunnen krijgen), dan zal de klant inderdaad een kreet van opluchting slaken. Als u vertrekt, omdat hij/zij dan weet dat het tevens uw laatste factuur is.

Nogmaals, deze houding komt binnen de consultancy en OA -kringen veelvoudig terug, waardoor dit beroep eerder wordt vergeleken met diezelfde karakteristieken als van een overbetaalde medisch specialist. Zelfs even bijpraten is al snel te duur.

Ik verkeer in de overtuiging dat met een “back-to-basics”-houding, de daarbij passende integriteit,`professionele houding. betrouwbaarheid en toegepaste visie op pluriformiteit zoals noodzakelijk in een dergelijke professie, toekomstige shake-outs kunnen vermeden worden.

We weten het wel, en bij iedere meeting waar een spreker dit punt aanhaalt knikken we allen ook “ja”, maar schijnen dat weer te vergeten zodra we onze factuur kunnen versturen.

Met respekt en vriendelijke groet,

S. H. Bals

Geachte heer Luijten,

Mijn dank voor uw reactie. Inderdaad bevat mijn opmerking een kleine contradictio in terminae.

Ik betrap mezelf erop dat ik hier enige binnenpret om heb.

Met vriendelijke groet,

S. H. Bals

Prijs de faktuur ! die in een goede verhouding staat met het behaalde resultaat dat er tegenover staat.

De inspanning voorafgaande aan een opdracht leidt tot overeenstemming tussen de klant en de opdrachtnemer over het te behalen resultaat en de toegevoegde waarde. Fakturatie is voor mij een vooraf overeengekomen handeling die uit deze overeenstemming volgt.

Als ik als interimmer niet in staat ben op deze wijze overeenstemming te bereiken met de klant, is het niet handig om zelfs aan een overeenkomst te denken. Daarmee ga ik van de klant uit en de toe te voegen waarde. Deze duidelijkheid bevordert een heldere relatie tussen klant en leverancier.

Uw excuses bij voorbaat aan mijn adres, richten zich op iets dat ik niet heb geschreven namelijk; dat mij alleen de faktuur voor ogen staat. Daarom zie ik geen persoonlijke aanval, ook al is het mij eens gebeurd dat een klant mij graag zag vertrekken. Iets waar wij geen van allen graag over schrijven als het ons is gebeurd. Ik veronderstel dat ik daardoor heb geleerd. Miscchien dat u iets kunt leren van mij en ik van u?

Vriendelijke groet,

Joost Reedijk

Naar aanleiding van ons woord en weerwoord op
managementsite, geef ik u alvast toe dat inderdaad ook
ik mijn werkzaamheden niet heb geleerd zonder de
nodige vallens en opstaans.

Na een bezoek aan uw website begrijp ik ondertussen
ook uw visie enigzins beter omtrent
resultaatverplichting.
Ik kan me dan ook ondertussen terugvinden in uw
respons “klare taal”.

Met vriendelijke groet,

De heer Stephan Bals

Toon alle 6 reacties
x
x