Channels

Waarom moet ik mijn energie stoppen in hobby’s? Waarom moet ik mijn creativiteit bewaren tot de avonduren? Waarom mag ik overdag niet gewoon bezig zijn met de dingen die ik leuk vindt, waar ik met liefde mijn hart en ziel in stop? Waar ik niet alleen heel veel energie in kan stoppen, maar ook weer energie van kan krijgen? Waarom mag ik overdag niet zo bezig zijn dat ik me ’s avonds niet uitgeput hoef te voelen, voor ieder virusje bevattelijk ben en op de grens van burn-out bivakkeer?

Zou een werkgever niet veel meer hebben aan een werknemer die met energie en enthousiasme op zijn werk verschijnt, die positiviteit naar zijn omgeving uitstraalt. Die zich niet bezig houdt met allerlei zogenaamd tactische spelletjes en rattengedrag, maar gewoon datgene doet waar het bedrijf behoefte aan heeft?

Zou een werkgever/manager nu echt denken dat als iemand blij op zijn werk verschijnt, maar ook weer kwiek en energiek naar huis gaat, waarschijnlijk de hele dag niets gedaan heeft, of alleen met privé activiteiten bezig is geweest?

Lees ook:

Eerste hulp bij gebrek aan plezier en voldoening

Hoe zit het met die manager zelf? Vind die zijn werk niet leuk, maakt hij alleen uit lijfsbehoud of carrièredruk van die lange dagen, of doet hij het gewoon niet zo handig? Zou hij zich naar zijn werk slepen en ’s avonds niet eens blij naar huis gaan, omdat hij nog meer moet werken of gewoon zo verschrikkelijk moe is? Moet er altijd maar meer gebeuren, waardoor hij nog meer achter zijn mensen aan moet zitten. Moet er voor optimalisatie nog meer gemeten en gerapporteerd worden, waardoor hij de grip op zijn mensen ondanks al zijn inspanningen, kwijt is?

Gek genoeg ervaren we dus allemaal die negativiteit. Maar we doen er niets aan. Het is nu eenmaal zo.

Waarom gaan we dit niet eens doorbreken? We doen (bijna) allemaal iets waar we bewust voor gekozen hebben, omdat we dat leuk vinden, omdat we onze passie er in kwijt kunnen. We willen dus eigenlijk heel graag. We zijn intrinsiek gemotiveerd om goed werk te leveren. Om lol in ons werk te hebben. Zowel medewerkers als managers. Een enkeling zit op de verkeerde plek en moet wat anders gaan zoeken, maar voor de meesten hoeft er alleen maar wat te veranderen aan de manier waarop we het doen.

Wat houdt ons tegen? Grote stap, je weet wel wat je hebt, maar niet wat je krijgt? Zelfs als wat je hebt je niet bevalt, is het veiliger om daar aan vast te houden? Is de kans op betere prestaties, met veel meer plezier en veel minder druk, er niet een die je moet grijpen?

Ghandi heeft ooit gezegd: “Als je doet wat je leuk vindt, hoef je nooit te werken”. Is dat filosofische prietpraat of wijsheid van een groot denker? Iedere manager die zichzelf een grotere denker vindt dan Ghandi, hoeft zich van deze uitspraak niets aan te trekken. Voor al die anderen: denk hier eens diep over na.

Durf vervolgens een stap te zetten en ga het gewoon doen! De mens weer centraal stellen in ons denken en handelen. Ruimte, vertrouwen en aandacht geven. Samen werken aan een doel. Samen zoeken naar verbetering, naar innovatie. Samen plezier hebben, dat ook. Samen presteren.

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Stel je eens voor wat het oplevert: genieten van je werk. Ik heb het niet over een constante leuke ervaring. Alles er op en er aan, vanuit met beide benen op de grond en verbonden zijn met je werkzaamheden omdat ze zinvol zijn, verbonden met je collega’s omdat je kunt delen, leunen, weerbaar zijn op de mindere momenten, jezelf overtreffen. Kortom als je je verbonden voelt met hetgeen de meeste tijd van je vraagt. Als zelfstandig ondernemer mag ik wel stellen dat ik dagelijks geniet.

Beste Hans,
Dank voor deze uitnodiging die natuurlijk vraagt om navolging.

Ik merk alleen voor mijzelf dat ik de definitie van werk los moet laten, om te komen waar jij ons wilt hebben.

Vroeger was het simpel. Wij deden als boeren datgene wat nodig was om ervoor te zorgen dat de gewassen groeiden en aan het eind van de rit leidde dat tot resultaat (goede oogst). Wij zijn als mens daarna de fabriek in gegaan. Moesten aanwezig zijn, want anders bleef de machine niet draaien. Werk werd dus gedefinieerd door op een bepaalde tijd op een bepaalde plek te zijn en een daar vooraf gedefinieerde handelingen uit te voeren, om zodoende een vooraf benoemd resultaat te behalen.

Maar, een groot deel van de werkende Nederlander is inmiddels doorgemigreerd naar kenniswerker. Kenniswerk dat niet meer op een vooraf bepaalde tijd en op een vooraf bepaalde plek hoeft te gebeuren. Laat staan, dat vooraf duidelijk is hoe de handeling eruit moet zien om te komen tot resultaat.

Dit betekent dat wij als mens weer ruimte en vrijheid gaan krijgen om zelf ons werk vorm te geven. Dat we ook de ruimte gaan krijgen om de dingen te gaan doen die we leuk vinden = waar we talent voor hebben en waarbij onze creativiteit weer wordt gestimuleerd.

Maar die stap kunnen we pas echt zetten als wij onze definitie van werk als homogeen begrip, los durven te laten.

x
x