Channels

73 Reacties

Richard, ik snap wat je bedoelt, maar ik zie het wel anders. De Why is dan vooral een verkoopargument. Ik denk dat het wel degelijk kan helpen. Ik denk dat steeds meer organisaties en mensen wel degelijk op zoek zijn naar de vraag wat drijft ons, waarom doen we wat we doen, en waarvoor kom ik ’s morgens eigenlijk mijn bed uit. Zingeving is voor de meeste mensen enorm belangrijk (en wordt denk ik de komende tijd nog belangrijker). Als verkoopargument is het niet voldoende, de buitenkant moet wel kloppen met de binnenkant. Ik word toch echt blij als iemand ergens enthousiast voor is, ergens voor gaat en het is voor mij wel degelijk een belangrijk argument om met een organisatie in zee te gaan en dat daar meer achter zit dan verkopen, maar een duidelijke visie/missie (why). Het is een praktisch model, je kunt het iedereen uitleggen, maar het gaat uiteindelijk natuurlijk wel hoe je het toepast in de praktijk en of het ook echt oprecht is.

Er is inderdaad geen enkele wetenschappelijke onderbouwing voor Simon Sinek’s model. Net zo min als dat er is voor Maslov’s behoeftepiramide. Het belang van modellen is dat zij een structuur aanreiken voor een dialoog over de werkelijkheid die wij nooit 1-op-1 kunnen beschrijven. ‘Why’, ‘How’ en ‘What’ zijn prima vragen op alle besturingsniveaus in organisaties.
Maar de allerbelangrijkste les die we van Sinek kunnen leren is dat je met een eenvoudig model en goede marketing uitstekende business kunt doen bij de keizers van de corporate world.

Beste Richard,

Het gebrek aan wetenschappelijke onderbouwing voor het verhaal van Simon Sinek klopt ongetwijfeld, maar de ‘waarom-vraag’ van je lezer beantwoorden is in mijn ogen absoluut waardevol als je via communicatie zijn aandacht zoekt.

Een voorbeeld. Als jij zomaar een tekst voor je neus krijgt, is de eerste vraag in jouw hoofd: “Waarom is dit interessant voor mij?” of ‘Waarom zou ik dit lezen?”. Ik adviseer daarom de deelnemers van mijn trainingen tekststrategie hun teksten te beginnen met antwoord op die ‘waarom-vragen’. Meer daarover lees je in mijn schrijftip ‘Onze missie is’ via: http://www.driedenkstappen.nl/onze-missie-is

Je hebt in mijn ogen absoluut gelijk, dat beginnen met ‘why’ géén garantie is voor succes van je bedrijf. Daarvoor heb je uiteraard ook een fantastisch product en uitstekende dienstverlening nodig. Een krachtige ‘why’ boodschap helpt echter weldegelijk om de aandacht te krijgen voor dat fantastische product.

Marian Stoppelenburg
Ontwikkelaar en trainer van de methode ‘Drie Denkstappen’ voor tekststrategie

PS: Waarom Drie Denkstappen? Omdat tekststrategie de deur opent naar blije lezers…
(dat is mijn ‘why-message’)

Een heerlijk nuchtere column. Simpele vragen: wie ,wat, waarom ,waar en hoe ?
In feite allemaal oude koek en door Sinek kennelijk weer in een nieuw jasje gegoten waar iedereen met open mond naar kan luisteren om daarna weer gewoon door te gaan met |”klooien” zoals Darwin al lang geleden heeft aangetoond.
Ik ga wel dat spel “schetenjacht”bestellen,dat dan weer wel.

Uw artikel is zeer uitgebreid maar wellicht is zowel de theorie van sinek als de uwe niet wetenschappelijk bewezen . Ik steun de reactie en zienswijze van Gonny en rob van harte. Daarnaast is elke methode een handvat. Het is naar mijn idee nooit bedoeld als een 100% zuiver uitgangspunt. Psychologisch gezien kan de kans groter lijken….logisch beredeneerd sluit je aan bij de idee..dan ..praktisch uitproberen en ervaren. Zo niet…kies je een ander pad wat voor jou of je business beter lijkt. De weg naar de top loopt nooit recht . Volgens mij is dat wat sinek zegt. Makkelijk overigens om te zeggen wat niet klopt….maar wat klopt dan volgens jou wel? Heb je zelf een theorie richard?

Geweldige constatering en column. Gewoon weer met 2 beentjes op de grond en laten we stoppen met dat kamillethee-drinkende gewauwel. Het is gewoon oude wijn in nieuwe zakken, maar Simon is slim genoeg om er geld aan te verdienen.
Ik ken een paar entrepreneurs (en nee, nog niet zo groot dat ze beursgenoteerd zijn) die vanuit niets na ca. 20 jaar een bedrijf hebben met > 100 medewerkers en > 20 mln omzet, en nog steeds hard groeien, maar nog nooit met dit soort gepsychologiseer bezig zijn geweest. Wat hen succes brengt is pragmatisme, zakelijk zijn en enorm hard werken.

Heerlijk artikel dat eindelijk eens de vloer aanveegt met een magisch management tool. We kennen er zovele, en ze zijn allemaal bedacht door slimme marketeers met als enige doel zichzelf te verrijken.
Ik ben het wel met enige van de vorige respondenten eens dat er absoluut goede elementen in deze (en elke andere) management theorie zit, maar het is niks nieuws.
Voorbeelden te over:
Theory of Constraints
Lean
Six Sigma
Theory X and Y
Change management
Etcetera
Allemaal met hele goede elementen, maar ook genoeg “blabla”.
Sowieso roepen het toepassen van nieuwe management theorieën logischerwijze altijd weerstand op bij de gewone werknemers; “ze hebben weer een nieuw speeltje”.

Denk er nu over om schetenjacht aan te schaffen; heb ik dat tenminste liggen als er t.z.t. kleinkinderen komen.

Beste Richard,

Wanneer er geen wetenschappelijk onderzoek is gedaan, is er simpelweg geen wetenschappelijk bewijs voor een hypothese. Dat wil natuurlijk niet per definitie zeggen dat zaken die beweerd worden en die blijkbaar het gevoel van miljoenen mensen bevestigen, niet waar zouden (kunnen) zijn. Het bestaan van God is tenslotte ook niet wetenschappelijk bewezen, maar miljarden mensen laten zich leiden door wat Hij gezegd zou hebben. Gevoel (Why) en ratio (What en How) zijn twee heel verschillende dingen, die in ons brein ook op heel verschillende plaatsen worden gestuurd. Maar goed, door het zo stellig te zeggen en een overigens leuke vergelijking te maken met nudisten en sprookjes, zet je mensen wel aan het denken. Bewustwording is m.i. het begin van aanpassen, dus daar ben ik wel voor. Voor een neurowetenschappelijke onderbouwing raad ik je aan het boek ‘De vrije wil bestaat niet’ van prof. dr. Victor Lamme (neurowetenschapper UvA) te lezen. En ook Dick Swaab leert ons veel over de onbewuste werking van het menselijk brein. Kortom: ga je voor gevoel of ga je voor ratio. Een ding staat vast: er is een duidelijke trend binnen managementland om meer rekening te houden met en in te spelen op wat mensen beleven. Door de dialoog met hen aan te gaan en erachter te komen wat mensen beweegt, bereik je een groter gevoel van betrokkenheid, waardoor mensen productiever worden. En dat is wetenschappelijk bewezen ;-)

Een heldere column, doch is er in deze tijd, waarin productonderscheid steeds moeilijker wordt (alles lijkt op elkaar en soortgelijke producten hebben vaak ook dezelfde specs), wel een drang om de focus te leggen op de why (voor mij is dit de emotie). Ofwel geen USP maar ESP. Het is wat mij betreft dan ook geen kwestie van en/of maar en/en. De why, how en what versterken elkaar, waarbij consumenten bij soortgelijke producten wellicht hun uiteindelijke keuze laat leiden door de why.

Een welkome kritische benadering van iets wat inderdaad wel een beetje op een hype begint te lijken. Doorslaan in ‘het werken vanuit de bedoeling’ vind ik net zo vreemd als het doorslaan in het werken vanuit systemen en procedures. Een middel om iets te bereiken kan heel snel ‘een doel op zich’ worden. Ik denk dat iedereen wel de hilarische voorbeelden daarvan kent. Wouter Hart heeft met zijn ‘Verdraaide organisaties’ volgens mij wel wat textiel toegevoegd aan des keizers kostuum. Probeer geen blinde uitvoerder van regels te zijn en volg je eigen inschattingsvermogen. Wordt dus vooral geen blinde volger van Sinek of Hart. Je column past dus helemaal in het werken vanuit de bedoeling……..

En ze gaan heus een certificering in de markt zetten zodat consultants na een stevige investering tegen grof geld het verhaal mogen vertellen……. Heel heel slim

Ik zie de Why als een essentiele voorwaarde om succes te hebben vanuit wie je werkelijk bent. De why helder weten en kunnen formuleren van een bedrijf en van jezelf als persoon is de kern waar alles om draait en waar het start. Zonder je why weet je niet als bedrijf of als persoon wat je hier op aarde aan het doen bent. In feite draait dit im dieoe zelfkennis als bedrijf of persoon. Er is niets krachtigers van een basis van zelfkennis. Maar daar begint het slechts. De why alleen is niets…… zonder weten wat je tegenhoud om vanuit die why te handelen. Ook dat zit in zelfkennis. Eerlijk naar jezelf kijken hoe je met die why omgaat als bedrijf of persoon. Ik zie dat als de Wat. Wat houd je zelf tegen. En daarna komt inderdaad de hoe, hoe ga je de why vorm geven in deze wereld. Dus ik geloof in de why en zelfkennis maar alleeneen why is als een droom. Een visie die nog niet uit is gekomen. Echter die visie kan alleen uitkomen als er uberüberhaupt een Why is… Zonder why ben je hier alleen maar een beetje aan t rondrennen en aan t overleven. Als dat is wat je wil ok… Als je echt meerwaarde wil leveren aan de gemeenschap kun je niet zonder de Why. En dat is wel de toekomst. Van meerwaarde zijn, waarde vermeerderen in plaats van verminderen wat nu nog veel plaats vind. Denken vanuut delen en overvloed ipv alles naar je toehalen uit een tekort gedachte.

Van de theorieën van Kotler is ook niets bewezen…

Beste Richard, Dank. Erg leuk artikel. Vlot en bondig. Spreekt meteen aan. Dat is ook precies wat Sinek doet. Mogelijk dat daar ook het succes schuilt. Dat kunnen we van Sinek leren, zoals Rob zegt.
Daarnaast geloof ik ook, zoals Gonny zegt, dat betekenisgeving steeds belangrijker wordt. Daar dien je de werking niet van te onderschatten.
Maar het is natuurlijk ook wat je wilt zien, net zoals bij de keizer in jouw sprookje. Laten we het vooral eenvoudig houden, hoopvol en niet te complex en problematisch. Dat spreekt de mens natuurlijk meer aan. Mij ook.
Belangrijk in deze blijft natuurlijk te zien wat werkt en daarna pas waarom het werkt.

Leuke column. Ik ben niet in de positie de Gouden Cirkel wel of niet toe te passen en zo de richting en structuur van onze organisatie te bepalen. Wel vind ik de benadering bruikbaar in de omgang met mensen, binnen teams en projecten, omdat de motivatie en de praktische inzet van mensen groeide als er de “why” duidelijk(er) wordt. En het werkt zeker bij de opvoeding van mijn kinderen! Er is veel meer medewerking als je (kort) uitlegt wat de bedoeling of reden is bij een opdracht of taak..

De schrijver heeft weinig kennis van gedrag. Ik proef veel weerstand in het taalgebruik.
Ik zou deschrijver willen adviseren om Marshall Goldsmith eens te lezen.
Om zich te verdiepen in mindfulness projecten, zoals grote bedrijven deze met groot succes toepassen. Dit artikel is geschreven door een academische geschoolde filosoof ,
en ja………dat lees je.
Is er onderzoek geweest naar de medewerkers, het management, enz. enz.
Het artikel is te beschrijvend en bevooroordeeld. De schrijver is geen liefhebber van feedforward of zelfreflectie, te cognitief zoals zoveel academisch geschoolde filosofen.
Ik ruik de weerstand, lees Goldsmith!

Kodak was de grootste producent van fotorolletjes ter wereld. Toen kwam er iemand die zei: digitaal is de toekomst. Kodak bekeek het prototype, constateerde dat hun winstmaker (een fotorolletje) ontbrak en verklaarde dat ze niet geïnteresseerd waren. Nu is Instagram met slechts enkele medewerkers miljarden waard. Waarom? Omdat mensen graag mooie foto’s delen, op een zo makkelijk mogelijke manier. Foto’s zijn emotie. Dat wist Kodak wel (een ‘Kodak moment’ werd een vaste Amerikaanse uitdrukking), alleen pasten ze hun ‘wat’ niet tijdig aan op hun ‘why’. Op deze manier kun je de vraag ‘why’ gebruiken om op tijd je ‘wat’ aan te passen. Meer moet je er niet achter zoeken denk ik. Sinek beweert niet dat hij de penicilline heeft uitgevonden. Hij helpt alleen mensen beter onder woorden te brengen wat ze misschien allang wisten.

Hoi Richard,

In heb zo het vermoeden dat jouw Why hier is: “Welke ‘goeroe’ zullen we nu eens onderuit halen ;-)” Ik kijk uit naar het volgende slachtoffer en als ik het wordt, dan lijkt het mij gaaf, want dan is gedoemanagement een hype :-)

Sinek beweert in de eerste hoofdstukken van zijn boek niet dat je zonder het waarom centraal te zetten niet succesvol kunt zijn. Er staan genoeg voorbeelden in hoe je je anders in de markt kunt plaatsen, zonder een waarom, en toch een miljardenbedrijf kunt worden.
Een van de grote verschillen die hij benoemt, is of je een loyale klant wil, of dat je je richt op hoeveelheid verkoop. Loyaliteit bereik je niet door bijv. alleen op prijs te concurreren, of reclame uit te brengen voor een commodity product waarin alleen de functionaliteiten worden beschreven. Voor het groeien van loyaliteit, geeft hij aan, heb je een waarom nodig dat resoneert met de koper, een beeld waarin de klant zich herkent.
En dan zijn de door jouw genoemde voorbeelden van Triodos en Dopper ineens wel geldend en overtuigend.

Blijft natuurlijk de vraag naar de why van Richard, waarom heeft hij deze column de wereld in gestuurd?

Beste Richard en andere lezers,

Respect voor de eenvoud van je verhaal, Richard. Naar mijn smaak inhoudelijk wel wat erg makkelijk, maar dat is iets dat iedereen voor zich moet bepalen. Ik denk dat het, of je nu een bedrijf hebt of niet, heel zinnig is om je op gezette tijden af te vragen waarom je doet wat je doet. Daar heb ik geen bewijs voor nodig. Hype? Welnee, daar doe ik niet aan. Tip? Gewoon nieuwsgierig blijven.

Richard,

sorry, je bent gewoon te laat. Het sprookje is inmiddels geloofd door te veel mensen om het recht te trekken, zie bovenstaande reacties. Je hebt overigens wel helemaal gelijk. Echter de waarheid (net zoals positief nieuws) verkopen nu eenmaal niet.

Vertrouw wel op je, dat je door gaat met het ontzenuwen van management mythes.

Hartelijke groet,

Eric

Uit de wijze waarop het stuk is geschreven proef ik een aversie tegen management goeroes en die deel ik. Desondanks vind ik het te makkelijk om de denkwijze te degraderen en gelijk te stellen met een partijtje paintballen. De Triodos bank dient als voorbeeld waarbij er wat mij betreft een aanname wordt gedaan. Praat eens met Matthijs Bierman (directeur Triodos) en ontdek de werkelijke ambitie van deze bank. Men is in ieder geval niet bezig om de grootste bank te worden.
Het waarom is wat mij betreft een fundamentele vraag die mensen zich vaker mogen stellen. Teveel mensen zijn zich niet bewust wat hen drijft en gelukkig maakt in het werk. Daarover nadenken kan leiden tot een keuze en een andere koers met als resultaat dat iemand ‘iets’ doet wat hem wel gelukkig(ger) maakt.
Zolang ik dat laatste kan bereiken gebruik ik de Why . Het mag duidelijk zijn dat iedereen een eigen werkelijkheid heeft. Door die werkelijkheden te begrijpen, te relativeren en accepteren ben je in staat om door veel brillen te kijken. Zelfs door de bril van Simon Sinek en om nog maar eens iemand te noemen een Ben Tiggelaar.

Tsja, is het waar of niet omdat het wel of niet wetenschappelijk is bewezen? Op zich is dat ook voor mij geen argument. Het lijkt me nog een hele uitdaging om dit te wetenschappelijk te bewijzen :-)

Ik sluit me wel aan bij de laatste schrijver M. van den Berg dat het voor veel organisaties een heel waardevolle manier van kijken is. Focus op de ‘bezieling’ & daadwerkelijke toegevoegde waarde helpt organisaties om een duidelijke richting te kiezen. En om daar congruent naar te handelen.

Makkelijker gezegd dan gedaan ook nog eens!

Of dat dan voor iedereen geldt? Vast niet. Met die insteek kun je werkelijk iedere benadering omver werpen. Er is volgens mij geen enkele benadering die voor alles en iedereen werkt. Gelukkig maar… Is de kunst niet dat stuk te vinden wat voor jouw organisatie nu net datgene toevoegt wat je verder helpt?

Wat heerlijk om af te geven op wat bewezen zou moeten worden. Misschien hoort hier de vraag Why.
Waarom deze reactie? Omdat het niet werkt? Waar is dan dat bewijs. Deze kolom is gewoon ook weer een visie van iemand die het schijnt te weten. Ik lees ook geen onderbouwing. Dat is ook niet zo belangrijk, wat mij aangaat.

Wat ik wel belangrijk vind is wat mensen beweegt om te kopen. Simon, verteld ook dat er vele manipulaties zijn waar wij op reageren. Koop met korting, koop nu snel. Je krijgt tijdelijk veel extra’s . En nog veel meer. Daar kopen wij op. Misschien wel het schetenspel.. was hij extra goedkoop?

Iedere ondernemer weet dat je een klant op korte termijn kunt binden. Maar ook op lange termijn. Simon laat met zijn WHY duidelijk zien dat met Why een lange termijn binding ontstaat. ( is dat ook zo met de producent van het schetenspel) Het antwoord is … NEE!!

Tevens laat hij zien, dat als je als onderneming meer doet voor je personeel. Why you do it. Je hele andere werknemers krijgt en je bedrijf daar enorm van zal profiteren. Mijn conclusie: Verkeerde conclusie van de schrijver van dit stuk! Waarom niet de goede kanten belichten? Why not?

Beste Richard,

Ik heb aardig wat gelezen en gehoord uit de mond van Sinek. Nergens heb ik hem horen zeggen of heeft hij geschreven dat zijn ideeen het antwoord zijn op alle problemen en tot gegarandeerd succes leiden. Voorbeelden als Apple, Martin Luther King en de gebroeders Wright zijn aansprekende voorbeelden over hoe het kan gaan. En niet over hoe het moet gaan. Sinek vertelt een verhaal, zowel in The Golden Circle als in Why leaders eat last dat kan inspireren. En dat doet hij ook! Waarom dan op de man, diens verhaal en succes afgegeven? In onze organisatie hebben de TedX presentaties van Sinek veel losgemaakt, een positieve indruk achtergelaten en tot een andere kijk op organiseren en motivatie geleid. Niet wetenschappelijk aan te tonen? Zal me worst wezen. Nieuwe kleren van de keizer? Idem dito. Maar als er daardoor een enthousiasme binnen een organisatie wordt aangewakkerd, laat het me verder koud. Advies voor een volgend stuk van jouw hand. Denk eerst eens over na over wat een ander wil bereiken alvorens diens verhaal uit het verband te trekken en er eigenhandig een cynische/sceptische waarde over uit te spreken.

Richard, cynisch artikel wat voorbij gaat aan de waarde van de boodschap. Als je zelf in grote bedrijven had gewerkt dan had je gemerkt dat de hoeveelheid algemeenheden en politiek correcte strategie en missie formuleringen het toelaten dat in dat grijze gebied allerlei Manfred Kets de Vries psychopaten rondlopen die de waarheid naar hun hand zetten en de mensen voor zichzelf en hun glorie laten werken ipv voor belang van bedrijf. Kan je wel je je rol als bedrijf vinden en uitdragen en hoe je onderscheidt van de concurenten dan krijg je bezielde mensen in je bedrijf die echt willen werken aan het algemene doel. Hoewel soft klinkend is inner why keihard. De cijfertjes van Gallup die meten welke mensen nou echt engaged/betrokken zijn liggen ww rond de 13 % en in Nederland op 9 %. Om dat te verbeteren moet je eerst duidelijk maken waarom je bestaat als bedrijf en wat je onderscheid of moet onderscheiden van de concurenten. Dan pas krijg je de bezieling die nu zo ontbreekt en is er geen ruimte voor spelletjes spelende ZAKKEN volgens Manfred.
Het is niet voor niets dat in de Cameron & Quinn cultuur typologie de ontdekking gedaan is dat de familie en adhocratie beduidend beter scoren op samenwerking en Supply Chain performance ( TU Twente).
Ik hoop oprecht dat je geïnteresseerd bent in de inhoud en niet alleen een leuk artikeltje wil schrijven. Wij doen onderzoek en verdieping naar Strategie, leiderschap, cultuur en scorecards en met name de synergie daartussen of gebrek daaraan met een club professionals in het bedrijfsleven die graag een stap willen maken qua inzicht ( zelf) en performance ( bedrijf).

Richard, leuke column, leuk om te lezen. Je stelling is dus dat iets wetenschappelijk bewezen moet zijn om iets te geloven? Ik geloof er niets van. Net zo min als dat ik in sprookjes geloof…

In de praktijk blijkt echter dat het ontdekken van ‘je waarom’ een mooie manier is om helder te krijgen hoe je als mens van nature bijdraagt aan een gezamenlijk belang. Bijvoorbeeld het gezamenlijke belang om de wereld een beetje beter te maken.

“Zo simpel kan het zijn”. En wat kan daar precies op tegen zijn?

Ik daag je graag uit (met gratis huiswerk) om ook ‘jouw waarom’ te ontdekken.

Want je bent toch wel een heel klein beetje nieuwsgierig geworden inmiddels? ;)

Beste Richard,

Net zo goed als er geen wetenschappelijk bewijs is dat het model van Sinek werkt, is er ook geen wetenschappelijk bewijs dat het model volledig uit de lucht gegrepen is en naar het rijk der fabelen moet worden verwezen.

Je onderbouwing dat het model niet heeft gewerkt voor Triodosbank en Dobber gaat wetenschappelijk gezien ook mank. Je vergelijkt de prestaties van de bedrijven met andere producten, waarvan men zich nog kan afvragen of het concurrerende producten zijn. De juiste vraag zou moeten zijn: is het succes van de Triodosbank en Dobber vergroot sinds zij zijn begonnen met de waaromvraag? Dat is lastig te onderzoeken, wat een antwoord geeft op de vraag: Waarom is er nog geen wetenschappelijk bewijs voor.

Zoals ik in mijn blog De gouden circel rondom de klant https://qualitybs.wordpress.com/2014/11/22/de-gouden-cirkel-rondom-de-klant/ heb aangegeven is er wel wat aan te merken op het model. De intitiele vraag zou moeten zijn voor WIE. Pas als de klant erop vetrouwd dat jij voor hem/haar een passende oplossing biedt, dan krijg je succes. Zo’n dobber flesje is mooi, maar als je geen probleem hebt met het hergebruik van het spa-flesje, waarom zou je dan een Dobber kiezen. De Wie is dus de bedrijven die met een gratis Dobber hun imago willen oppoetsen. De mensen die op persoonlijke titel zo’n peperduur flesje kopen zijn zeldzaam. Je kunt de waaromvraag dus wel leuk beantwoorden, maar als de prijs tevredenheid verhouding uit balans is, wordt het alsnog niks. Dat wil nog niet zeggen dat het model van Sinek een sprookje is.

Wat ik nou eens een interessant artikel zou vinden is waarom al dit soort figuren (Sinek heeft ook mijn bedrijf niet onberoerd gelaten…) altijd de neiging vertonen om vanuit 1 simpel modelletje, een great-unifying-management theory te willen opstellen.

Volgens mij zegt dat ook iets over het publiek: blijkbaar willen managers alleen in een verhaal geloven als iemand ze kan uitleggen dat het niet zo maar een bruikbaar model is maar een vanuit de wetenschap en de praktijk gefundeerde redenering waarvan de goeroe-van-dienst slechts de messenger is.

Come on guys: dit is just another useful tool amongst many. Als iemand daarvan de betrekkelijkheid aantoont, zoals Richard hier leuk doet, dan moeten we niet allemaal gaan stotteren.

En die Sinek ? Nou, dat is gewoon een hele slimme knaap. Die heeft z’n Why helemaal op orde.

Alle NLP trainingen, boeken, workshops, coachingsessies en oefeningen beginnen met de ‘waarom-vraag’ te beantwoorden. De reden is om het brein klaar te maken om de praktische ‘wat’ en ‘hoe’ makkelijk te kunnen ontvangen. Maar vooral ook om weerstand te voorkomen. Waarom zou ik überhaubt luisteren of meedoen?! Anderzijds sluit je altijd af met ‘wat kan ik er mee?’ Je wilt immers al het geleerde integreren in je leven.

De theorie van Simec sluit hier perfect op aan. Het ‘waarom’ blijft in ieder geval hangen, waardoor (potentiële) klanten in ieder geval bereid zijn om naar je te luisteren. Bedrijfsmatig en commercieel gezien moet je het daarna uiteraard wel afmaken met goede producten, diensten, service en aftersales. Daar komt uiteindelijk het resultaat uit voort.

Het lijkt uit de reacties hierboven wel alsof aan de kalkoen gevraagd is wat we met Kerst eten. De schrijver moet zich stante pede verantwoorden “why” hij deze column geschreven heeft en wat dan wel een goede theorie is (als hij het allemaal zo goed weet).
Ik vind het wel een goede zaak dat er iemand eens de vraag stelt hoe dik de stof van de kleding daadwerkelijk is. Het lijkt me ook goed als een aantal van de mensen hierboven ook even wat aan zelfreflectie doet. Het valt me op dat ze de “why” van Sinek ook uitleggen als “goed inspelen wat de klant wil”. Hoewel ik niet direct een wetenschappelijke onderbouwing bij de hand heb ;-) lijkt me dat sowieso verstandig om te doen. En Steve Jobs had in mijn ogen een gave om juist dat te doen: hij zag dat mensen in prachtig-ingerichte huiskamers een gedrocht van een desktop p.c. hadden staan. Met extreem aandacht voor detail maakte hij mooie design-producten en wist hij de wens van de klant (achter de p.c. in de huiskamer) te vervullen en haar ergernis (dat lelijke gedrocht in de huiskamer) te vervangen door een blikvanger. Een inzicht dat nu ook in het Value Proposition Canvas van Osterwalder et al. zit, maar wat Steve Jobs al wist lang voordat dit bestond.

Beste Richard,
als jij eerst iets een theorie noemt en vervolgens stelt dat het een sprookje is, haal je niet de zienswijze op zich, maar slechts jouw aanname dat het een theorie betreft onderuit.
Bovendien is je bronnenonderzoek te oppervlakkig: de zienswijze van “start with why” is afkomstig van de invloedrijke Duitste filosoof Friedrich Nietzsche (1844-1900) die stelde: “If you know the why, you can live any how”.
Prima dat je andermans ideeen kritisch benaderd, maar doe het dan wel met valide argumenten.

Als je het “Waarom” als manager bekijkt klopt het inderdaad niet, maar misschien is dat wel het grote verschil tussen managers en leiders. Het duiden en uitleggen van het “Waarom” komt uit het militaire bedrijf waar vooral leiders rondlopen ( niet alleen helaas). ( Militaire ) leiders leggen uit waarom mensen dingen moeten doen, welke effect ze willen bereiken teneinde het goede te doen. Managers leggen uit wat en vooral hoe personeel moet werken om dingen goed te doen.
Lees over de beginselen van mission command / Auftragstaktik

Beste Richard,

Het voorbeeld dat je aanhaalt van de banken om jouw zienswijze te ondersteunen klopt niet. Volgens mij hoefde Triodos niet aan het infuus (staatsteun) om overeind te blijven en de door jouw genoemde grotere banken waren bijna allemaal omgevallen als als wij ze niet gered hadden….

Leuk kort-door-de-bocht artikel om de boel eens op te schudden. Gezien de reacties lukt dat prima. Er zijn diverse onderzoeken die laten zien dat bedrijven met een aansprekend hoger doel (why), sterk merkideaal (brand ideal) en/of gedeelde waarden (shared values) beter presteren. Niet alleen financieel, maar ook op het gebied van klanttevredenheid en medewerkertevredenheid. Anderzijds zijn er wetenschappers als Byron Sharp die zeggen dat het draait om fysieke en mentale nabijheid van het merk omdat mensen vooral onbewust kopen. Volgens mij is het niet of/of maar en/en. Een sterk klantenmerk spreekt bij voorkeur het hart (emotie), hoofd (ratio) en onbewuste (routine) aan. Het merk is love-to-buy, easy-to-remember en easy-to-buy. En een sterke why kan daarbij veel voordeel hebben, alleen is dat niet het enige waaraan je moet werken.

Het pleidooi van Simon Sinek om te beginnen met het “Waarom” zie ik als introductie op de drijfveren theorie van Spranger.: een gedragswetenschapper die een model heeft ontwikkeld om het “Waarom” van mensen meetbaar te maken.

Het boek van Sinek geeft in een aantal voorbeelden en mogelijke theorieën aan dat het belangrijk is om te beginnen met het waarom en het geeft een aantal voorbeelden hoe het “Waarom” van mensen en organisaties eruit kan zien.

In het drijfveren model van Spranger, worden clusters van overtuigingen geïntroduceerd, waarmee de inhoud van het “Waarom” duidelijk wordt en met de drijfveren analyse is deze dan ook meetbaar. Met deze drijfveren analyse kan inzichtelijk gemaakt worden, wat de cultuur van een bedrijf is, welke klanten hierbij passen en welke medewerkers het beste aangenomen kunnen worden, omdat deze qua drijfveren passen bij de cultuur van het bedrijf.

Door inzicht in de drijfveren, wordt een taal geïntroduceerd om het gevoel te benoemen, dat, waardoor iemand geraakt wordt, oftewel belangrijk vindt. Binnen een bedrijf creëer je meer krachtig leiderschap, meer duidelijkheid over wat het bedrijf wil en daarmee dus meer succes bij klanten die daarbij aansluiten. Mijn ervaring is, dat door dit “Waarom” van mensen en organisaties inzichtelijker te maken en, door de taal van de drijfveren te introduceren, beter bespreekbaar te maken, er meer succes behaald wordt. Daarmee sluit ik mij dus weer aan bij het verhaal van Simon Sinek.

Wat is de Why van de Why: waarom is deze theorie zo succesvol? Dat heeft denk ik te maken met de wereld van vandaag. Dat het allemaal zo oppervlakkig, gehaast en cynisch is. Mensen hebben dit nodig. Mensen willen hierin geloven. Zelf geloof ik er zeker in, minstens als goede communicatietool. Zeker voor organisaties die er ook echt een hebben (en deze niet hoeven te construeren). Alleen goede toepassing is essentieel. Desalniettemin leuk dat je de status quo challenged.

Leuk artikel Richard,

Zelf loop ik al vele jaren te verkondigen dat samenwerkende mensen altijd eerst moeten bepalen wat ze WILLEN en dat ze dan pas moeten kijken wat ze KUNNEN en pas daarna naar een MOETEN (gezamenlijk commitment) dienen te streven.

Tegenwoordig zegt men dan al snel dat er aan het willen nog een vraag vooraf gaat, namelijk het WAAROM. Over het algemeen is het al ingewikkeld genoeg om mensen die verschillende dingen willen bij elkaar te krijgen. Om de gezamenlijke noemer te vinden in al dat verschillende WILLEN.

In mijn ervaring kan het wel helpen om dan de WAAROM vraag te stellen. Maar dat is vooral als er schijntegenstellingen zijn en men eigenlijk toch diep van binnen wel hetzelfde wil. Het stellen van de waaromvraag werkt dan als een startschot voor het vinden van gezamenlijkheid en het verlaten van de schijn(tegen)stellingen.

Liggen er echter wezenlijke belangenverschillen achter de verschillende wilsrichtingen, dan zorgt een expliciete vraag naar het WAAROM alleen maar voor diepere verdeeldheid. Het accent komt dan des te sterker op de verschillen te liggen.

Het is dus als met alle wondermiddeltjes. Als je ze voor de verkeerde kwaal inzet, dan versterken ze de symptomen in plaats van dat je ze bestrijdt.

Het is een communicatieformule. Niets meer, niets minder. Als je het gebruikt groeien er niet opeens gouden bomen uit je achterste. Je kunt er vooral heel helder en persoonlijk het bestaansrecht van je bedrijf mee communiceren. That’s it. Uurtje werk. Max.

De WHY kan niet gebruikt worden als een verkooptruc en dat is ook niet de wijze hoe de WHY werkt. De WHY is bedoelt om jezelf te inspireren zodat je met plezier, zingeving en voldoening je werk doet. De WHY kan de omzet beïnvloeden maar dat hoeft niet. Het kan zelfs de omzet negatief beïnvloeden als potentiële kopers zich niet verbonden voelen met je WHY. In die zin ben ik het met de schrijver eens. De WHY is net als de liefde, velen praten erover, weten dat het belangrijk is maar begrijpen het niet.

Ik houd wel van dit soort artikelen die een onderwerp een “beetje opschudden”. Het doet je beseffen dat wat voor de één werkt, voor de ander dikke onzin is.

Daarom heb ik ook nooit zo begrepen waarom alles in bedrijven “wetenschappelijk moet zijn bewezen”.

Persoonlijk merk ik wel vaak dat, met name in een groot bedrijf, een helder (maar nog liever, eerlijk) beeld van waar we heen gaan veel gedoe, geroddel en gemopper kan voorkomen. Of dat nou een missie of een why heet of een mooie powerpoint van het te ontwikkelen product is, kan me overigens niet zoveel schelen.

Daarom geloof ik dat de ideeën van Simon Sinek (maar ook van anderen, natuurlijk) je altijd kunnen helpen om eens na te gaan of je op de juiste manier aan de juiste dingen werkt.

Nieuwe ideeën en inzichten tot je nemen kan nooit kwaad, toch? Je hoeft ze niet toe te passen. Maar dat lijkt wel het gevaar met verhalen die “viral” gaan. Je denkt al snel de boot te missen als je er niet aan mee doet.

Daarom houd ik misschien nog wel meer van de niet onderbouwde theorieën van onze Nederlandse Simon Sinek; Jos Burgers ;-)

Dank voor dit boeiende en leuk geschreven artikel. Ik wil aanhaken met een citaat van een Nederlandse volkszanger.
Waar je al niet je inspiratie vandaan kunt halen!
Als je niet weet waar je naar toegaat kom je er nooit.
Nadenken over waarom, hoe en wat zijn waardevolle instrumenten voor duidelijkheid en sturing in de organisatie. En om een duidelijke boodschap af te geven aan de buitenwereld. Het helpt in ieder geval om ergens te komen. Naakt of met kleren aan.

Interessant standpunt, Richard… Dank voor dit stuk als katalysator om nog eens stil te staan bij het interessante gedachtegoed rond de Golden Circle die ik zelf ook regelmatig aanhaal en toepas.

Ik denk dat zowel jij als Simon Sinek een punt hebben en ook hier en daar de plank een beetje mis slaan.

Het Apple voorbeeld vond ik zelf eerder ook al weinig overtuigend. Maar met alles wat Sinek zegt in het bovenstaande filmpje ben ik het voor 100% eens. Alleen licht hij daar niet heel expliciet de golden circle toe. Wel legt hij de nadruk op het belang van verbinding, vertrouwen en synergie tussen samenwerkende mensen door uit te gaan van gemeenschappelijke waarden, gevoelens en drijfveren (the ‘WHY’). Daar is denk ik geen speld tussen te krijgen. Als je vanuit bezieling samen kunt werken aan producten of diensten (the ‘WHAT’) zal dat de kwaliteit daarvan en het ontwikkelings- en voortbrengingsproces (the ‘HOW’) ten goede komen. Dat betekent natuurlijk nog niet dat dat product of die dienst met bijbehorende kwaliteit absoluut gezien voor iedereen het meest passend en aantrekkelijk is. Behoeften, omstandigheden en culturen van klanten verschillen en sluiten niet persé aan op met meeste bezieling en passie samen ontwikkelde of voortgebrachte producten of diensten.

Zelf zie ik het onderscheid van de WHY, WHAT en HOW als aanknopingspunt om bewust stappen te zetten in een iteratief ontwikkelingsproces. Daarin begin je meestal toch echt concreet met een (idee voor een) product of dienst. Om die (verder) te ontwikkelen of uit te voeren zul je natuurlijk ook een ‘hoe’ moeten bepalen. Daarbij kan het helpen om stil te staan bij de ‘waarom’. Die van jezelf en van je (beoogde) klant. De waarom verwijst in wezen naar de aloude business case. Het vormt de rechtvaardiging van iets wat je onderneemt. Er zijn altijd – directe en doorgaans ook diepere – redenen dat je iets onderneemt. Alleen staan mensen vaak te weinig daarbij stil. Bij dat blijken er vaak diepere gronden te zijn die jou en/of je klant motiveren om te ondernemen, respectievelijk behoefte te hebben aan jouw product of dienst.

Eigenlijk is het dus beter om te zeggen: “put the WHY central” of “keep putting the WHY central” (wat ook aansluit bij wat Sinek betoogt in het filmpje), in plaats van “start with the WHY”. Je komt dan grafisch vanzelf op het Golden Circle model uit. In praktijk maak je dan bij een iteratief proces een paar slagen heen en weer binnen dat model, waarbij de WHAT, HOW en WHY steeds tastbaarder, scherper en conguenter kunnen worden.

Hoe meer je in je hele doen en laten afgestemd ben op de diepere gronden van waaruit je leeft en onderneemt (oftewel je WHY), hoe congruenter, gepassioneerder en daarmee overtuigender je zult opereren in het leven. Dat geldt in het zakenleven evenzeer als in het liefdes- en ander sociaal privéleven.

De klassieke (‘scientific’) managementtheorieën, die zich richten op effectiviteit en efficiency via overzichtelijke hiërarchische command & controlsystemen, pretenderen tot het grootste (commerciële) succes te leiden. Dat zal misschien ook vaak het geval zijn, daar waar – zoals in bijvoorbeeld de meeste multinationals – winst de primaire drijfveer is en blijft en het hele business model feitelijk draait om commercie, macht, status en beheersing. Maar in een duurzamere organisatie zijn verbindende zaken als empathie, openheid, vertrouwen, solidariteit en compassie veel krachtigere factoren om te komen tot effectief en efficiënt maar ook humaan c.q. duurzaam samenwerken. Analoog geldt dat voor het samen leven in een gemeenschap en gezamenlijk huishouden.

Dit werkt natuurlijk wel alleen als alle betrokkenen in de organisatie en zeker ook de top en het management zich hierin kunnen vinden en hierin meegaan. Zie daar het typerende onderscheid tussen het Angelsaksische en Rijnlandse business en management model. Eigenlijk is de Golden Circle dus gewoon een parafrasering van het Rijnlands model. WHAT’s new?!

De vraag komt dan wel op of Apple als bedrijf op een Rijnlandse manier is georganiseerd en werd geleid door Steve Jobs. Ik denk het eerlijk gezegd niet…

Richard;

Je hele stuk leunt volledig op je uitspraak dat er geen enkel wetenschappelijk onderzoek is wat Simon’s uitspraken ondersteund.

Waar je echter volledig aan voorbij gaat is dat Simon’s stuk geen op zich staande theorie is. Het is een logisch gevolg van een aantal andere theoriën die wel degelijk wetenschappelijk ondersteund zijn.

Om even één van de meest duidelijke en eenvoudige deductie paden te volgen:
– Er is wetenschappelijk bewezen dat motivatie een sterke drijver voor productiviteit is.
– Er is wetenschappelijk bewezen dat één van de belangrijkste motivatoren “Purpose” is. Ofwel: Een groter doel wat ten grondslag aan het werk ligt.

Simon’s “Start with the Why” is daar een logisch gevolg van: Als een bedrijf duidelijk heeft WAAROM hun product bestaat dan zal dat de medewerkers “Purpose” geven, daarmee hun motivatie verhogen en daarmee dus ook hun productiviteit (en klant gerichtheid) verhogen.

De uitspraak “Er is geen bewijs voor de theorie van Simon Sinek” is dus wel heel erg kort door de bocht. Mischien dat er geen expliciet onderzoek is geweest naar “Is mijn bedrijf meer succesvol omdat we het WAAROM gedefinieerd hebben?” maar er is meer dan genoeg onderzoek wat met behulp van logische deductie omgezet kan worden naar “Als je het WAAROM definieert is dat goed voor je bedrijf”.

Prikkelende stellingname: het bewijs ontbreekt en andersom is natuurlijk ook waar. Goed voor veel reacties, waarmee ook de schrijver zich het vak van kleermaker aanmeet.
Geen idee of voor mijn vraag de antwoorden (nog) te vinden zijn, dus ik gooi mijn vraag maar vrijblijvend in het midden.

Wat zou er geworden zijn van de grote (ook de beursgenoteerde) bedrijven wanneer die wel een Why zouden hebben gehad en er consequent naar geleefd hadden? Hoe zou het zijn gegaan met: Vroom & Dreesmann, Macintosh (Manfield, Invito en Dolcis), Unlimited Sports Group (Perry Sport, Aktiesport), Miss Etam / Promiss en Mexx? En, wat anders, met Volkswagen?

Ik vertrouw toch maar even op mijn buikgevoel. Hier en daar kan ik wel zonder bewijs…

Richard, bedankt voor dit tegengeluid. ALS ik Sinek aanhaal in workshops, presentaties etc (en dat doe ik steeds minder) kom ik elke keer weer tot de conclusie dat het oude wijn in nieuwe zakken is. Met andere woorden, zijn Golden Circle is misschien niet empirisch gevalideerd maar de elementen die hij aanhaalt zijn eigenlijk ‘gewoon’ marketing- en branding principes die we al lang kensen. De ‘why’ zou je kunnen vertalen naar je ‘mission statement’, de ‘how’ zou dan je ‘USP’ zijn en de ‘what’ iets in de geest van je ‘product marketing’. Bekend dus. Dit werd overigens bevestigd door Sinek zelf toen ik hem een paar jaar geleden sprak op een conferentie. Hij heeft het alleen perspectief en relatie tot elkaar gezet op een elegante manier.

Ik merk veel weerstand tegen je verhaal in de commentaren, waarschijnlijk door mensen die al jaren met de Golden Circle werken en/of dat als onderdeel van hun dienstverlening naar klanten toe gebruiken. Het is natuurlijk ook niet leuk als iemand één van je vaste methodieken waarmee je geld verdient onderuit haalt hahaha.

Vanuit sociale psychologie zou ik wel 1 argument kunnen aanhalen vóór het gebruik van een ‘why’. Mensen zijn namelijk meer geneigd om ‘ja’ te zeggen tegen personen en organisaties met wie zij voor hun gevoel overeenkomsten hebben. Kijk bijvoorbeeld eens naar deze studie over het effect van overeenkomsten op ‘compliance’: http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.525.2874&rep=rep1&type=pdf
Hieruit blijkt dat mensen geneigd zijn sneller ‘ja’ te zeggen tegen personen waarvan zij het idee hebben dat ze overeenkomsten met de persoon hebben. Echter, dit werkt alleen als de overeenkomst is met de ‘verzoekende’ partij (dus niet met ‘de klanten’ of ‘de markt’), en het werkt niet als de overeenkomst er één is die vaak voorkomt.

Met andere woorden, als je mensen mee wilt krijgen door een ‘why’ te gebruiken en daarmee een overeenkomst in denkwijze te benadrukken, werkt dit alleen als je uit dezelfde naam (persoon, organisatie) het daadwerkelijke verzoek of call to action doet, en enkel als je ‘why’ zodanig onderscheidend is dat hij niet vaak voorkomt. Een why die gaat over ‘beter milieu’ zal minder gevoel van overeenkomst oproepen dan bijvoorbeeld een why die gaat over ‘het behoud van een beschermde diersoort op de veluwe’. En daarmee is direct de downside beschreven: er zullen hierdoor ook minder mensen te vinden zijn er hetzelfde over denken, dus vanuit marketing perspectief wellicht minder interessant…

Leuk om te lezen dit tegengeluid en nog goed onderbouwd ook. Ik denk dat velen die wat langer mee lopen in de advies en management wereld inmiddels ook weten dat er vaak een soort kopie wordt gemaakt van eerdere modellen en boeken/artikelen.
Ook hier veel herkenbaar bij het vormen van strategische koersen in missies en visies die er trouwens wel degelijk toe doen mits dit wordt doorgevoerd in de haarvaten van de onderneming. Dat laatste schort er nog wel eens aan. Vandaar dat missies en visies blijven hangen in “iets van de top” of “voor je website”.
Als je trouwens die Sinek niet volgt, ben je blijkbaar in de ogen van velen niet goed met je vak bezig. Gelukkig haal ik mijn inspiratie en kennis niet bij 1 goeroe vandaan maar op basis van kennis, ervaring, collega’s andere goeroe’s en luisteren naar klanten. Met name dit laatste vergeten velen. Ik moet wel zeggen dat die goeroe’s dit alles overtuigend kunnen brengen dat ik er ook bijna in ging geloven en het boek ook heb gelezen. Aangezien ik grote delen herkende van andere boeken en ervaringen kon ik het aardig relativeren. Grote voordeel is wel dat dit bij het formuleren van een strategie wel handige vragen zijn
Why, What en How en ik welke volgorde je ook die vragen stelt :)

Te merken aan alle reacties, is dit artikel op z’n plek. Zowel door de kritiek op de ‘golden circle’ als door alle tegenwerpingen. Zo krijgen we een mooi inzicht in de materie. Ik doe daar gewoon nog een blogpost bij, om aan te geven hoe het in de erfgoedsector werkt (of niet): http://bit.ly/1OAcsTy

Ben toch stiekem wel eerder benieuwd naar ‘waarom’ je dit hebt geschreven, dan ‘wat’ je hiermee wilt bereiken ;-)

Ik begon met veel interesse aan je artikel, maar haakte na 3 alinea’s compleet af. je doet in dit verhaal precies hetzelfde als je Sinek verwijt; een hoop prietpraat, blabla, zonder enige onderbouwing. Het voorbeeld Triodos dat je aanhaalt spant daarin helemaal de kroon qua belachelijkhid… Wat ik nog het meest verbazingwekkend vind, is dat managementsite jou een podium biedt voor deze verzameling kul… Hartelijke groet, Rob

Beste Richard,

Hoewel er wellicht geen evidentie bestaat van de werking van de ‘golden circle’, bestaat er wel degelijk veel sociaal wetenschappelijke literatuur over het meer conceptuele punt, namelijk dat van abstractie. Een antwoord op een waarom vraag is vele malen abstracter dan een antwoord op een hoe vraag. Als je consumenten vraagt waarom ze een product kopen geven ze andere antwoorden dan wat ze er mee gaan doen of hoe ze dat gaan kopen, etc. Abstracte informatie spreekt andere informatieverwerking strategieën aan dan concrete informatie, en leidt onder specifieke omstandigheden ook tot andere beslissingen. Een theorie die zich hiermee bezighoudt is bijvoorbeeld de Construal Level Theory, van Trope en Liberman (2010). Ook raakt dit aan modellen van categorisatieniveaus (bv. het inclusion/exclusion model van Bless & Schwarz, 1998). Mijn punt is, dat de werking van de ‘golden circle’ prima theoretisch zou kunnen worden uitgewerkt, of dit uiteindelijk empirisch tot evidentie leidt is natuurlijk nog maar de vraag.

Beste Rob

ManagementSite wil een platform zijn voor ervaringen en ideeën. Zie: Het idee achter ManagementSite.
Ik citeer één zin:’ De toets of kennis herkend wordt door ‘communities of practitioners’ en of het werkt in de praktijk zien we als de toets waar het om gaat’.

Dit artikel en de vele reacties zie ik als een fraaie uiting van wat wij nastreven.

Dat een reactie zich beperkt tot termen als ‘bla bla, prietpraat en verzameling kul’, zonder verder enige fundering en argumentatie, vind ik jammer. Misschien moeten we juist dat soort reacties niet meer publiceren. Maar tja, dan denk ik: het zijn ook signalen over de competitie tussen verschillende benaderingen en de passie die sommige goeroes oproepen; wat dat betreft horen ze erbij.

Ik zou zeggen kom met eigen ervaringen of voorbeelden in de reactie-ruimte of als column/ artikel. Dat zou mij meer overtuigen.

Mvg/Willem Mastenbroek
Hoofdredacteur ManagemenSite

Goed dat je het ter discussie durft te stellen Richard.

Ergens op de middelbare school kreeg ik in het economie boek dat we destijds gebruikten de volgende zin onder ogen:”een model is een aspect van een stilering van de werkelijkheid”. Daar zitten dus al twee behoudens in, het een stilering en het is een aspect. Het helpt mij te blijven relativeren bij alle modellen die er voorbij komen ook die van de golden circles.

Waar Simon Sinek voor mij raakt is dat hij met zijn Why het begrip zingeving in organisaties weer een plek heeft gegeven en daar ben ik hem oprecht dankbaar voor, er is al meer dan genoeg consumentisme.

Het belang van zingeving is bij mijn weten wel meer dan voldoende psychologisch onderzocht. In dit kader zou ik nog graag mensen wijzen op deze wat mij betreft prachtige video van Viktor Frankl https://www.ted.com/talks/viktor_frankl_youth_in_search_of_meaning

De essentie van organisaties is volgens mij een continue spel en zou derhalve ook zo benaderd moeten worden. Een uitgebreide verhandeling hierover heb ik al eens uitgewerkt en is hier na te lezen. http://www.fitforthedigitalfuture.com/de-essentie-van-organisaties/

Dank en groet,

Raymond Witvoet

Beste Richard,

Een stellig verhaal, waar denk ik nog wel wat op af te dingen is.
Ik schreef er een blogje over:
http://www.rijkwillemse.nl/658-waarom-zo-stellig-richard-engelfriet

Benieuwd naar jouw reactie.
Vriendelijke groet,
Rijk

Hallo Richard,

Gaaf geschreven!

Alles gelezende hebben doet mij ineens denken aan de film ‘Life of Pi’ en welk verhaal je op het einde van de film zelf wilt geloven.

Het is allebei goed, welk verhaal je ook kiest. Of je nu insteekt via de ‘WAT’ of via het ‘WAAROM”. Het mag er allebei zijn en het is allebei waar. Het gaat er om waar geloof je zelf in. Of waar wil je in geloven.

Ik ga in ieder geval voor het mooie romatische verhaal met de tijger (the why) en niet voor het kanabalen verhaal en in je blootje rondlopen (the what) ;-)

En ook ik heb een persoonlijke blog geschreven over Sinek’s Why. Ik raakte zo geïnspireerd door ‘the Why’ dat ik zelfs mijn eenmanzaak PPenP gestart ben.
PPenP = Passie (why), Plezier (how) en Professionaliteit (what). Ik noem het mijn ‘vreugde-cirkel’ in plaats van mijn ‘gouden cirkel’

zie hier de link; http://www.ppenp.nl/artikel/2016/02/19/wat-kunnen-organisaties-leren-van-management-goeroe-simon-sinek/

succes! en vooral doorgaan met bloggen!
Groet Oscar

Hoi Richard,

Zelden een artikel gelezen dat zoveel reacties oproept. Ik vind je meeste columns erg herkenbaar en scherp. Deze vind ik alleen maar scherp. Het is voor het eerst dat ik echt niet met je eens ben. Dat is overigens best eens gezond.
Ik denk op de eerste plaats dat een model als dat van Sinek niet bedoeld is om te kwantificeren. Ik zie de meerwaarde vooral voor intern gebruik. Bij veel van mijn klanten zie ik een te grote focus op systemen en processen en te weinig op klanten. Een model als dat van Sinek (of nog beter Wouter Hart) kan helpen hier beweging in te krijgen en kan ook leiden tot meer plezier op de werkvloer.
Op de tweede plaats vind ik dat je appels met peren vergelijkt. Dopper kun je niet vergelijken met Spa en Triodos niet met grote beursgenoteerde bedrijven. Ze verschillen in omvang en streven verschillende doelstellingen na. En volgens mijn opvattingen presteren Dopper en Triodos bovendien veel beter dan Spa en Abn Amro.

Ik dank je voor het uurtje nadenken en de schitterende discussie hierboven. Blijf uitdagen!

Groeten,

Harry Vlaar

Ik kreeg spontaan een AHA moment. Het gaat niet om de WHY maar om WHICH problem do you solve? HOW do you do that with WHAT. Want dan krijgt het allemaal wat meer betekenis. Waarom je iets doet is omdat je er in geloofd of denkt dat je er geld aan kan verdienen of omdat het leuk is om te doen. Je WHY zoeken achteraf is natuurlijk gecreëerde onzin.

Hierbij een documentaire van de bbc over HOW Apple produceert: http://www.bbc.com/news/business-30532463

Leuk om eens zo’n ‘tegengeluid’ te lezen. Ik vroeg me wel bij het begin al af wat je nou in vredesnaam tegen zo’n simpele en logische theorie kunt hebben.

Want het is eigenlijk heel moeilijk doen over iets wat pure logica is. Ik zou zelfs niet willen zeggen ‘de theorie van Sinek’. Het is aloude kennis, die zit in de mensheid. En die is: blijf jezelf, dan ben je geloofwaardig. Daar gaat het allemaal om. En Sinek weet het aan te kleden met een moderne jas. Volgens mij zit je met name met het dilemma ‘emotie versus ratio’. Voor mij kwamen er eerder andere vragen naar boven bij de theorie. Die blog is alweer ruim twee jaar oud, maar nog steeds heel relevant merk ik: http://redmatters.com/daarom-waarom/

Desalniettemin stel ik je tegengeluid/poging zeer op prijs! Bedankt ;)

Vriendelijke groeten,
Bert

De why-theorie van Sinek is een heel simpele marketingtheorie in een mooi jasje – voor degenen die dat mooie jasje willen zien. Niets meer en niets minder.

Beste Richard,

Het gaat niet om het feit dat een organisatie zijn ‘WHY’ vertelt, maar om het proces dat daar aan vooraf gaat en de verbinding die dat teweeg brengt tussen medewerkers en de zaak. Immers, human capital is de belangrijkste resource voor iedere organisatie. Dat is de definitie van ‘succesvol zijn’ waar Simon Sinek op doelt.
En nee, Triodos is nog steeds niet de grootste bank, maar groot zijn en rijk worden – zijn we inmiddels achter – is niet wat we als ‘succesvol’ moeten willen zien. Dat heeft de crisis ons wel geleerd.

Er bestaat een frappante overeenkomst tussen een mens en een organisatie.
In feite zijn organisaties, net als mensen, systemen met een eigen identiteit en een eigen ziel die zich ontwikkelen volgens dezelfde principes en regels. Een mens functioneert dankzij een door opleiding en ervaring geïnternaliseerd model dat hem in staat stelt zijn doelen te bepalen en daar naar toe te werken. Maar een mens functioneert niet alleen op basis van dit model. Ieder mens bezit daarnaast een persoonlijk verlangen. Hierdoor ontstaat een zoektocht naar zingeving, gedreven door een verlangen naar een wezenlijke verbinding met zichzelf en diep contact de ander of met zijn omgeving.
Organisaties zijn daarin niet veel anders. Organisaties bestaan enerzijds uit een industrieel model waarin aandacht bestaat voor de vorm die wordt ingezet om doelen te realiseren. Daarnaast bestaat een organisatie uit een lerende en levende component waar aandacht is voor gedeelde waarden (en niet alleen voor de regels van de bedrijfsvoering) en voor leren in plaats van vastleggen. Ook een organisatie heeft een verlangen of een roeping en stelt zich de vraag wat de relevantie van haar bestaan is, vergelijkbaar aan de mens.

En daarom streeft ook een organisatie verbinding na met haar omgeving en met haar medewerkers, hun ideeën en hun inzet. De WHY vraag van Simon Sinek is een heel mooi instrument om daar een start mee te maken.
Zo kan er in een organisatie een transformatie ontstaan (want mensen verbinden zich nu eenmaal graag met een inspirerende visie omdat het raakt aan hun eigen verlangen) naar een organisatie waar medewerkers zich met hart en ziel inzetten. Omdat zij zich diep verbonden hebben met de zaak. En niet omdat er iedere maand salaris uitbetaald wordt…

Het is dus maar wat je als succes definieert; mensen (want we zijn allemaal ergens wel een ‘medewerker’) dichter bij hun verlangen brengen waardoor ze vervulling ervaren en het beste van zichzelf geven in hun werk (en welke organisatie wil dat niet! ), of alleen maar omzetstijging.

Gewoon omdat het kan:
gebrek aan wetenschappelijk bewijs is geen bewijs van het tegenovergestelde.
Zwaartekrachtgolven werden bijna 100 jaar na de theorie pas bewezen.
Ook toen er nog geen wetenschappelijk onderzoek naar gedaan was, was de aarde al rond :-p

Dat neemt niet weg dat de nieuwe kleren van de keizer een goede waarschuwing zijn, om vooral niet te stoppen met kritisch nadenken. Net als alle andere theoriën op het gebied van marketing is de golden circle ook niet de heilige graal die in 1 keer alle hobbels wegneemt en het bedrijf een megasucces maakt. De menselijk fout is misschien dat men graag gelooft in simpele oplossingen.
Tegelijkertijd zijn waarom-vragen wel de vragen die gesteld moeten worden. Sterker nog: het zijn de vragen waar de menselijke beschaving op gebouwd is: waarom valt de appel? Waarom drijft hout? Waarom roest ijzer? Waarom krijg je scheurbuik? Waarom bewegen de maan, de zon, de planeten en de sterren zo?

En zeg eens eerlijk: je eet die pindakaas toch, omdat het lekker is en niet omdat het ‘pindakaas’ is?
Je kijkt Game of Thrones omdat het spannend is, niet omdat het GoT heet/is?
:-p
Met andere woorden: je maakt toch keuzes om een bepaalde reden. Een waarom :-p

Ik denk trouwens ook dat je qua Apple 2 dingen verwart: namelijk wat Steve Jobs heeft gezegd (allicht ten overstaan van investeerders) en wat de marketing van Apple vertelde. Als je de 1984 of de think different commercials bekijkt spelen ze wel degelijk met het gevoel van rebellie tegen de gevestigde orde.
Daar staat tegenover dat Apple pas in de 21e eeuw echt succesvol werd, maar ook voor die tijd wel duidelijk een bepaalde doelgroep aansprak (veel in de wereld van vormgevers).
Net zoals de Triodos bank niet de grootste bank is geworden, maar ze hebben wel klanten aan zich weten de binden die die waarden ook belangrijk vinden. Klanten die ze waarschijnlijk niet zouden hebben als ze gewoon de zoveelste bank waren geweest.
Dus een heldere propositie met een vleugje ‘why’, kan blijkbaar wel helpen om een bepaalde doelgroep aan te spreken.

Mooi artikel, btw. :-)
Kritische blikken zijn altijd belangrijk om inzichten te verscherpen.
En het is inderdaad tijd om zulke dingen te onderzoeken, maar het zal niet meevallen omdat er tig variabelen zullen zijn, waarbij de ‘why’ misschien wel het moeilijkst kwantificeerbaar is tov andere beslissingen als bijv marketingbudget.

Wat ik wel zie, is dat de ‘wat, hoe en uiteindelijk misschien waarom’ volgorde snel hele saaie bedrijfsfilms oplevert. Terwijl als je de waarom vragen over de doelgroep laat gaan (en dus de vraag om een ander ‘niveau’ stelt), het makkelijker is om de doelgroep aan te spreken. ‘Waarom moet ik dit zien?’ heeft dan voorrang op ‘waarom is dit bedrijf de beste oplossing?’ en ‘waarom bestaat dit bedrijf?’.

Beste Richard en respondenten.

Interessante discussie. Je brengt weer eens wat in beweging Richard :-)

Sinek heeft een theorie (hypothese?) en een claim. Engelfriet weerlegt de claim. En gezien de reacties zijn beide gebaseerd op subjectieve ervaringen. Dus waar ik in geinteresseerd ben is:

1 wat is de definitie van succes in deze?
2. Wie heeft ervaringen in zijn organisatie dat een shift naar de Golden Circle succes heeft opgeleverd? ” door GC toe te passen heeft dit bedrijf meer/minder van …….” Ondersteund met onderbouwd cijfer materiaal.
3. Wie heeft ervaringen in zijn organisatie dat een shift naar GC niets heeft opgeleverd. Ook onderbouwd.
4. Is er ergens in het land een HBO/Wo student ( Bedrijfskunde) die dit eens bij een (MKB) doelgroep in het bedrijfsleven wil onderzoeken. Dus dan een hypothese in de zin van ” inzetten van de GC zorgt voor een verbetering/verandering van……”

Als er twee doelgroepen gedefineerd kunnen worden een met inzet van GC en een zonder kan er mogelijk een correlatie onderzocht.
Dus welke met cijfers onderbouwde ervaringen zijn er?

Onno de Vries

Beste Richard, Buiten het feit dat je put uit een te beperkt aantal wetenschappelijke theorieën (kijk eens bij cognitieve ontwikkelmodellen, daar vind je voldoende onderbouwing voor de verrijkende functie van waarom-vragen,.. en “succesvol zijn” is er daar maar eentje van, tenminste als dat de drijfveer is van de vrager,…. ) lees ik alleen jouw statement/mening. Ik mis de toegevoegde waarde van je artikel. Waarom schreef je het? ;-) Hartelijke groet, Hedwigh Verbruggen

Richard, hoewel ik het niet met je eens ben, vind ik het ontzettend waardevol dat je de moeite neemt om al deze mensen, inclusief mijzelf, na te laten denken over hun eigen standpunt. Ga zo door, het maakt mensen wakker en mondig! bedankt.

Onno de Vries komt met de suggestie om deze discussie te baseren de vraag: “Wie heeft in zijn organisatie de ervaring dat een shift naar de Golden Circle succes heeft opgeleverd?” En: “Wie heeft ervaringen in zijn organisatie dat een shift naar GC niets heeft opgeleverd.”

Inderdaad, ervaringen en voorbeelden zijn een belangrijke toets.

Het gaat in de reacties wellicht niet precies zoals Onno bedoelt maar menige mening lijkt mij gebaseerd op ervaringen. Ook worden er soms voorbeelden gegeven.

Welnu, wat voor beeld zie ik daaruit ontstaan?

– De why-vraag wordt belangrijk gevonden. Velen gebruiken varianten: Begin bij het eind. Benoem de kernwaarde. Zoek naar de betekenis voor klant of samenleving. Benoem de basis doelstelling, de missie of de bedoeling.
– De why-vraag is een typische marketing vraag maar ook een vraag die medewerkers kan inspireren en motiveren.
– Kijk uit met de claim dat met de why-vraag per se de relatie met hogere doelen in de samenleving gelegd moet worden. Goed inspelen op wat de klant of de doelgroep wil is al lastig genoeg.
– Na het Why moet het echte werk nog beginnen. Want met de Wat-vraag en bovenal de Hoe-vraag moet je het waar maken. Zonder een goede uitwerking van het Wat en het Hoe zal een shift naar de GC niet veel opleveren.
– De term ‘Golden Circle’ is een goede vondst van Simek maar de term ‘Gezond Boeren Verstand’ had ook gekund.

Kortom; neem de why vraag serieus maar je bent er dan nog lang niet.

Ik heb het idee dat ondanks de duidelijke meningsverschillen, voor- en tegenstanders van the Golden Circle zoeken naar hetzelfde: Toepassingsgerichte kennis die mens en organisatie daadwerkelijk verder helpt. De menselijke maat, innovatie, concurrentie-kracht, produktief werken, zingeving, ondernemerschap, verantwoordelijkheid…. hoe realiseren we dat? (Ik citeer hier uit de Why van ManagementSite)

Hoe meer voorbeelden van organisaties, die op dit gebied daadwerkelijk vorderingen maken, hoe beter. Ik geef er hier drie. Alle drie gebruiken ze de Why in een eigen variant. Wat de voorbeelden ook laten zien, zijn het Wat en het Hoe. Dat geeft houvast en geloofwaardigheid. Het lijkt er ook op dat het Why, Wat en Hoe door elkaar lopen. Al doende met vallen en opstaan, komen alle drie in onderlinge wisselwerking, tot ontwikkeling. In geen van de drie beroept men zich overigens op de Golden Circle.
De kracht van een onmogelijk doel
Cultuurverandering vanuit de bedoeling
Slimmer werken, beter sturen, meer verantwoordelijkheid

Drie voorbeelden is dat alles? U vindt meer cases en voorbeelden in onze kennisbank bij Sturen op Verantwoordelijkheid en Innovatief Organiseren. Bovendien hoop ik van harte dat u door deze discussie gestimuleerd wordt om met uw eigen ervaringen te komen in de vorm van een reactie, column of artikel.

Willem Mastenbroek
Hoofdredacteur ManagementSite

[…] Maar wacht eens even, zulk onderzoek zal toch vast wel eens gedaan zijn? Het idee van een Unique Selling Proposition (USP) komt bijvoorbeeld al voor bij marketeer Rosser Reeves in 1961. Hij schreef erover in zijn boek Reality of Advertising. Die man zal zich toch wel baseren op empirisch onderzoek? Het antwoord is helaas ontkennend. Reeves heeft geen empirische gegevens om de stelling ‘een USP is een goede voorspeller van succes’ te staven. Nul. Zip. Nada. Niks. Die Reeves is de oudoom van Simon Sinek met zijn Golden Circles: het klinkt allemaal heel aannemelijk, vrijwel alle marketeers lopen er mee weg, maar in de wetenschap is er vooralsnog geen enkele reden om aan te nemen dat het hebben van een USP zorgt voor meer succes. Net zo min als het formuleren van uw Why. […]

Wat vinden mensen het toch lastig als iemand dit soort simpele ‘waarheden’ die Sinek poneert doorprikt. Sinek beweert een hoop onzin en schuwt bepaald geen leugens. De leugen over de uitspraak van Steve Jobs is lang niet de enige in het prutswerk van Sinek (doe eens een feitencheck over wat fantast Sinek vertelt over Hitler, de Wright Brothers en Shackleton). En wat die ‘waarom’ aangaat? Die interesseert me als klant in de meeste gevallen totaal niet. Kortom: smijt die boeken gewoon in de vuilnisbak.

[…] Het sprookje van Simon Sinek De ‘Golden Circle’ Bezigheidstherapie voor bedrijven met teveel tijd Richard Engelfriet […]

De why van de schrijver van dit stukje lijkt om blind kuddegedrag uit de wereld te helpen (fantastisch), maar daaronder lijkt zijn ware why te liggen: het willen laten zien dat ie beter is dan anderen. Dat kan, maar dat kan leiden tot voor een website als deze irrelevante producten. Goed dat de hoofdredacteur zijn genuanceerde bijdrage heeft toegevoegd, duidelijk gedreven vanuit een andere why.

Het is niets nieuws, maar toch mag het duidelijk zijn dat de Why belangrijk is. Koop ik liever bij iemand die mijn geld wilt en wilt dat ik snel weer terugkom of bij iemand die wilt en weet weet hoe ik makkelijker en mooier mijn leven kan leven?

De voorbeelden geven alleen maar aan dat een succesvolle why ook echt klopt en voldoet aan bepaalde authentieke volwassen kenmerken. En die zijn dus niet alleen maar: de wereld redden.

Dank voor het goede artikel en leerzame reacties. Over het belang van Sinek’s Golden Circles voor de formulering van commerciële strategieën, wil ik het volgende inbrengen:

Sinek’s benadering, zoals hij het zelf uitlegt, heeft twee valkuilen: 1) de Waarom-doen-wij-dit-vraag als hét startpunt en 2) de belofte aan succes door de verkoop van je motivatie i.p.v. je product. Ad 1) Men neemt zichzelf en niet de klant als startpunt. Ad 2) Het lijkt mij niet hard te maken dat een gedeelde motivatie geldt als de minimale, laat staan de voldoende voorwaarde voor de beslissing tot koop. Vanzelfsprekend helpt het [tot een closure te komen] wanneer klant en aanbieder eenzelfde waardenset delen. Het bereiken, benutten en behouden van concurrentievoordeel vraagt toch echt wat meer.

Voor mij is beantwoording van de WHY-vraag slechts een hulpmiddel voor segmentering naar gedeelde waarden en motivaties. Overigens wel een heel nuttige.

Modellen hebben niet de bedoeling om de werkelijkheid te representeren. Ze dienen vooral om vanuit een bepaalde structuur de werkelijkheid te beschouwen. Meer niet. De rest is aan de beschouwer.

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

x

Inloggen op ManagementSite.nl

Wachtwoord vergeten?

Heeft u nog geen account?

Word gratis lid
x

Inloggen

of