Een onbekende hagedis gezien, een broedende uil of zwaluw? Het provinciebestuur van Drenthe stopt aldaar alle activiteiten. Ik vind het wanbestuur. Maar wat kan je eraan doen? Een lichtend voorbeeld vind ik de columns in De Telegraaf van Annemarie van Gaal, vaak met bijtende kritiek maar ook altijd met concrete suggesties over 'Hoe dan wel'!

Hier volgt een een recente tekst van haar hand.

De regelzucht van de overheid is schrikbarend

Het provinciebestuur van Drenthe had de EU-richtlijn voor beschermde diersoorten naast zich neer kunnen leggen en de werkzaamheden aan de Norgerbrug ondanks de broedende zwaluw tóch door kunnen laten gaan, maar dat deden ze niet.

Niet alleen in Drenthe maar inmiddels vrijwel overal, laat de overheid haar oren liever hangen naar dierenactivisten dan het belang van haar inwoners en ondernemers voorop te stellen. Ik vraag me af of het provinciebestuur wel een rekensom heeft gemaakt van de kosten van het uitstel van de werkzaamheden. Ik vermoed van niet, dus ik ben zelf even aan het rekenen geslagen.

Dagelijks rijden er zo’n 10.000 voertuigen over de Norgerbrug in Bovensmilde. Deze auto’s moeten nu gemiddeld zo’n 20 kilometer omrijden. Iedere week uitstel van de werkzaamheden aan de brug betekent dus bijna anderhalf miljoen nutteloos gereden kilometers en iedere week 80.000 liter aan verspilde benzine of diesel.

Nederlandse infrastructuur valt uit elkaar

Daarnaast kost het omrijden zo veel aan extra reistijd dat het optelt tot bijna 500 werkweken aan verprutste tijd per week. Dus twee maanden wachten tot de zwaluw is uitgevlogen betekent meer dan 10 miljoen extra kilometers vanwege het omrijden. Dat telt op tot ruim 600.000 liter aan verspilde benzine of diesel, wat zo’n anderhalf miljoen euro extra kost. Deze kosten komen natuurlijk voor rekening van de omrijders.

Het twee maanden stilleggen van de bouwwerkzaamheden betekent ook zo’n 4000 werkweken aan verspilde tijd vanwege het omrijden. En dan heb ik het nog niet eens over de schade aan het klimaat vanwege de extra stikstofuitstoot. En om de aanleiding nog even in herinnering te brengen: dit doen we dus vanwege de rust van één broedende zwaluw.

Transportsector vreest enorme economische schade door afsluiting van de Merwedebrug: ’We zijn het nu echt helemaal beu’

Als je het mij vraagt, raken we in dit land langzaam van het padje af.

Dierenactivisten kunnen alles aangrijpen om bezwaar te maken en meestal krijgen ze ook nog gelijk van de rechter. Bescherming is prima, maar niet als het faliekant doorslaat in het nadeel van ondernemers en inwoners. Dat mogen we nooit tolereren.

We kunnen in ons dichtbevolkte land, dat alsmaar dichtbevolkter wordt, niet lijdzaam blijven toekijken hoe bevers zich vrolijk voortplanten, terwijl zij levensgevaarlijke tunnels graven onder spoorrails. Of bevers alle vrijheid geven om naar hartenlust te knagen aan de houten funderingen van huizen, waarbij de kosten van een nieuwe fundering voor de huiseigenaar zijn.

We kunnen ook niet tolereren dat één enkele vleermuis of vermiljoenkever de bouw van een heel wooncomplex kan stilleggen met alle problemen voor toekomstige bewoners en een schadepost voor de ontwikkelaar. Het is het niet waard en vanwege de disproportionaliteit is het ook niet meer uit te leggen.

Tot zover de Column van Annemarie van Gaal  in De Telegraaf, 26 juli 2026.

Zo simpel kan het zijn! Zou het in de overheidsburelen enig effect hebben?

Ik lees haar columns met groot genoegen. Merkwaardig is dat zij op televisie aan de praattafels, haar verhaal niet kwijt kan. Zij neemt niet gemakkelijk het woord. Jammer.