R&D bestaat uit meerdere processen, waarbij onderzoek wordt gescheiden van de toepassing van technologie, zoals de ontwikkeling van nieuwe producten en diensten. Tijdens of na de onderzoeksfase, waarin uitvindingen kunnen worden gedaan, wordt middels pilots de praktische toepasbaarheid onderzocht. In deze fase komt er voldoende data beschikbaar voor een organisatie om een product of dienst te ontwikkelen. Indien er geen lucratieve dienst of verbeteringen in processen plaatsvinden maar alleen kennisopbouw, is er sprake van R&D, maar nog geen innovatie. 

Iedere organisatie moet een duidelijke strategie voor RT&I ontwikkelen, afgestemd op de doelstellingen en behoeften van die organisatie. De middelen zijn niet oneindig. Men moet dan ook op het juiste niveau prioriteiten stellen voor R&D en innovatie. Een governancekader omvat vastgestelde rollen en verantwoordelijkheden, overlegstructuren en besluitvormingsprocessen. Het doel is de juiste middelen en ondersteuning beschikbaar te stellen voor innovatie, zoals financiering, infrastructuur en toegang tot kennis. Continue evaluatie en aanpassing zijn essentieel om effectief te blijven inspelen op veranderende omstandigheden en behoeften. Regelmatige evaluatie moet bepalen hoe goed de innovatie-inspanningen bijdragen aan de doelstellingen en of aanpassingen nodig zijn. Indien men hierin echter wil  groeien moet men denken aan het opzetten van een volwaardig Innovatie Management Systeem.

Voor grotere (dure) systemen en processen binnen grotere organisaties lopen vaak vervangings- en verbeter programma's over een meerjarige periode. Innovatie vanuit structurele R&D noemen we dan ook Langcyclische innovatie en vinden we dus terug in lang lopende R&D programma’s. Dit wordt bijvoorbeeld dan vertaald in een aantal thema’s die komende 10 jaar prioriteit hebben. We spreken hier over een capability PULL.

Kortcyclisch innoveren omvat het sneller (quick & dirty) verkennen en uitproberen van nieuwe technologie en bestaande technologie en methoden voor nieuwe toepassingen binnen een organisatie.  Echter, de dagelijkse uitdagingen en prioriteiten voor langcyclische vervanging en updates nemen vaak de ruimte voor innovatie-inspanningen in beslag. De snelle veranderingen in de wereld, technologieën en dreigingen benadrukken hedendaags de noodzaak voor een organisatie om adaptief en snel te innoveren. Hier spreken we over een change PUSH. Kortcyclische innovatie richt zich daarom op bottom-up respons op actuele ontwikkelingen, met zowel radicale als incrementele aanpassingen. 

Hoeveel een organisatie nu precies aan push of pull moet doen is door het hogere tempo waarin we moeten innoveren tegenwoordig een moeizame balans: we weten nu niet welke, soms radicale, ontwikkelingen we volgende week tegenkomen. (lees ook "olietankers- en speedboten" van Menno Lanting).

Veel organisaties delen innovatie op in 3 categorieën:

• Verbeteren slaat op processen, manieren van optreden en/of materieel die al bekend waren in een organisatie, optimaliseren.
• Vernieuwen slaat op processen, manieren van optreden en/of materieel die in een organisatie nog niet bekend zijn, maar waarvan al wel techniek, technologie en/of kennis beschikbaar is elders.
• Veranderen slaat op processen, manieren van optreden en/of materieel die ook elders nog niet bekend is, transformatie.

De focus van innovatie ligt nog te vaak op technologie. Zie hiervoor de discussie over het gebruik van AI. Het belang van innovatie strekt echter verder dan enkel technologie. Mensen spelen een cruciale rol; zonder hun gebruik en begrip functioneren technologieën niet. Hoewel sociale aspecten van innovatie en de bijbehorende kennis en vaardigheden niet expliciet genoemd worden bij de beschrijving van de categorieën, maken ze wel degelijk deel uit van innovatie.

De uiteindelijke waarde van innovatie wordt bepaald door mensen. Het is essentieel dat zij overtuigd worden van de noodzaak en/of voordelen van innovatie, en bereid zijn hun gedrag aan te passen of nieuwe vaardigheden aan te leren. Pas dan kunnen nieuwe technologieën, methodes en werkwijzen  worden geadopteerd, krijgt de verandering vorm en kunnen we spreken van een geslaagde implementatie. De mens, met zijn kennis, vaardigheden en (veranderings)bereidheid, vormt het innovatieve vermogen van iedere organisatie. 

Hoeveel een organisatie nu precies aan push of pull moet doen is door het hogere tempo waarin we moeten innoveren tegenwoordig een moeizame balans: we weten nu niet welke, soms radicale, ontwikkelingen we volgende week tegenkomen.