Sommige innovaties veranderen de wereld. Andere veranderen vooral hoe we over de toekomst nadenken. Hardt Hyperloop, dat deze week failliet is verklaard, hoort waarschijnlijk tot die tweede categorie. Maar daarmee is zijn betekenis voor logistiek en transport niet verdwenen.

Hardt werkte de afgelopen jaren stap voor stap aan dat idee. In Veendam werd een 420 meter lange testfaciliteit gebouwd, waar componenten en wisselsystemen werden getest. Europese onderzoeksprogramma’s en investeerders staken tientallen miljoenen euro’s in het project.

TU Delft studenten

Hardt werd in 2017 opgericht door een groep studenten van de TU Delft, geïnspireerd door het hyperloop-concept van Elon Musk. Het idee was even eenvoudig als revolutionair: capsules die met zeer hoge snelheid door vacuümbuizen bewegen. Geen luchtweerstand, weinig energieverlies, volledig elektrisch en potentieel sneller dan welk bestaand transportsysteem ook.

Voor passagiers werd het vaak gepresenteerd als de toekomst van het openbaar vervoer. Maar voor de logistiek was het misschien nog interessanter.

De belofte was helder: stukgoed en hoogwaardige vracht (van medische producten tot mode, elektronica en versproducten) met de snelheid van luchtvracht, maar met de efficiëntie en de emissies van spoorvervoer. In een wereld waarin logistiek steeds meer draait om snelheid, betrouwbaarheid en CO₂-reductie, sprak dat idee tot de verbeelding.

De parallel met de container drong zich op. Toen de container eind jaren vijftig werd geïntroduceerd, geloofden maar weinig mensen dat een metalen doos de wereldhandel zou veranderen. Toch gebeurde precies dat. De hyperloop werd door sommigen gezien als de volgende systeeminnovatie in transport: een nieuwe infrastructuurlaag tussen lucht, spoor en weg.

Ultrasnelle goederenverbindingen

Ook in de logistieke wereld groeide de belangstelling. In studies werd gekeken naar mogelijke goederenverbindingen tussen logistieke knooppunten: havens, luchthavens, bloemenveilingen en grote fulfilmentcentra. Vooral de corridor tussen Rotterdam en Amsterdam gold als een logische eerste stap. In zo’n netwerk zouden goederen in uren, in plaats van dagen, door Europa kunnen worden vervoerd.

Dat vooruitzicht sloot naadloos aan bij de ontwikkeling van e-commerce, just-in-time-ketens en steeds hogere eisen aan de leveringssnelheid. Minder vrachtwagens op de weg, minder luchtvracht en een nieuw Europees netwerk voor snelle goederenstromen: het was een aantrekkelijk perspectief.

Toch bleek de stap van prototype naar infrastructuur groter dan gehoopt. Hyperloop vraagt enorme investeringen, nieuwe regelgeving, internationale standaarden en vooral: een overtuigende businesscase. Precies daar strandde Hardt uiteindelijk.

Europa

In november 2025 stelde de Europese Commissie nog dat hyperlooptechnologie veel potentie heeft als duurzaam vervoerssysteem voor de toekomst. Volgens een verkennende studie is de Europese sector inmiddels verder dan de ontwerpfase en behoren Europese bedrijven tot de wereldtop in testen en prototyping.

De technologie kan bijdragen aan snellere verbindingen, lagere emissies en sterkere logistieke netwerken. In scenario’s voor 2050 zou hyperloop tot 7 procent van het Europese goederenvervoer kunnen verzorgen. Tegelijkertijd wees Brussel op grote uitdagingen rond financiering, regelgeving en een overtuigende businesscase. Daarom ondersteunt de EU onderzoek, standaardisatie en veiligheidskaders, maar blijft de invoering onzeker.

Hardt Hyperloop leek lange tijd het best gefinancierde hyperloopbedrijf van Europa, met circa 31,5 miljoen euro aan subsidies en investeringen voor ontwikkeling en een testcentrum in Groningen. Als het bedrijf definitief stopt, blijven er in Europa nog enkele andere initiatieven over.

Het Poolse Nevomo werkt aan magnetische zweeftreinen als tussenstap richting een vacuümtrein. In Spanje investeert Castilla-La Mancha 50 miljoen euro in een testbuis voor het bedrijf Zeleros. Het Zwitsers-Amerikaanse Swisspod ontwikkelt technologie in de VS en bouwde daar een 500 meter lange testbuis.

Europese hyperloopbedrijven lobbyen gezamenlijk in Brussel via de Hyperloop Association, terwijl Elon Musk zijn oorspronkelijke hyperloopplannen grotendeels heeft laten varen

Maar ideeën verdwijnen zelden met een faillissement

Hardt heeft de afgelopen tien jaar iets waardevols gedaan: het heeft de logistieke sector gedwongen na te denken over de transportinfrastructuur van de volgende generatie. Over hoe snelheid, duurzaamheid en digitalisering samenkomen in nieuwe netwerken. Misschien rijden er ooit alsnog capsules door vacuümbuizen. Misschien ook niet.

Maar de vraag die Hardt stelde blijft relevant: hoe organiseren we de logistiek als we écht sneller, schoner en efficiënter willen vervoeren? In dat opzicht was Hardt Hyperloop minder een mislukt bedrijf dan een vooruitgeschoven gedachte-experiment voor de toekomst van het transport.

Update 11 april 2026. Volgens FD is Hardt Hyperloop failliet gegaan omdat het niet kon rekenen op financiële steun van de European Innovation Council. Zie ook het verslag van de curator:

Hardt B.V. (ook bekend als Hardt Hyperloop) uit Rotterdam is op 3 maart 2026 failliet verklaard door de rechtbank in Rotterdam. Het bedrijf hield zich bezig met de ontwikkeling van hyperloop-technologie (vervaardiging van transportmiddelen). Als curator is aangesteld mr. S.A.H.J. Warringa. Volgens gerelateerd nieuws waren aanzwellende verliezen en het intrekken van subsidies de oorzaken. De leiding hoopte op een doorstart, en ook voor de Europese Hyperloop Community (EHC) zijn de gevolgen onzeker. Er zijn inmiddels twee verslagen beschikbaar, beide gedateerd op 2 april 2026.

Walther Ploos van Amstel.

Lees ook: EU ziet potentie in hyperloop als duurzaam alternatief voor vracht en passagiers

Lees ook: Sustainable, on-demand and high-speed e-commerce fulfillment enabled by Cargoloop

Lees ook: De EU omarmde de hyperloop, maar maanden later gaat Hardt Hyperloop ermee failliet