Onlangs presenteerde Joeri Scholtens op Brainwash.nl een schokkende rekensom. Hij rekende uit dat de besparing die het oplevert wanneer een miljoen mensen niet meer zouden vliegen, tien kilo minder vlees per jaar eten, hun daken met zonnepanelen beleggen, omschakelen naar elektrisch rijden en hun douchetijd halveren, gelijk staat aan de jaar-uitstoot van precies één Nederlandse kolencentrale. Of nog bonter, het staat gelijk aan minder dan 1% van wereldwijde uitstoot van Shell’s producten in 2015. 

Dat is wel even schrikken. En meteen rijst de vraag: waar zijn we dan mee bezig als goedbedoelende, bewuste burgers? Zijn al onze inspanningen voor niks?

Als we het hebben over impact op het milieu, slaan we als consument inderdaad een deuk in een pakje boter. Echte verandering vraagt om echte maatregelen. Grote vervuilers moeten door de overheid aan strakke banden worden gelegd. Maar toch is de groeiende bewustwording onder de ‘gewone’ mens zeker niet voor niets. Sterker nog; het brengt een verandering op gang die misschien wel sterker is dan de meest strenge maatregel die je een grootvervuiler kunt opleggen….Het groeiende bewustzijn zorgt voor een verandering van binnenuit.

Lees ook:

Betekenis van het werk steeds belangrijker

Een groeiend aantal mensen heeft het wel gezien met de winst gedreven business modellen, de hiërarchische manier van aansturen en de vervuilende manier van doen van de organisaties waar ze werken. Het past simpelweg niet langer bij de wereld waarin ze in hun privé leven functioneren. Een wereld waarin ze verantwoordelijkheid voelen voor hun omgeving en daar ook naar handelen.

Deze mensen willen verandering. Ze willen meer van betekenis zijn. Niet alleen privé maar ook in hun baan. En dat levert een lastige situatie op, want waar moet je naartoe? Van baan wisselen heeft waarschijnlijk niet het gewenste effect, omdat andere organisaties geen haar beter zijn. Niks doen lukt vaak ook niet, omdat het gat tussen het werk en privé dan te groot wordt. Dus proberen ze een verandering op gang te brengen binnen hun eigen organisatie. En hiermee zijn ze ongevraagd leiders van een belangrijke, interne transitie geworden.

Deze verandering rolt zich niet lineair uit, maar begint met enkele eenlingen. Het is te vergelijken met het proces van verpoppen van een rups. Wanneer een rups zich in zijn cocon inspint, ontstaan er in zijn lichaam cellen die imagocellen heten. Deze cellen trillen in een andere frequentie dan de andere cellen in het lichaam van de rups. Ze zijn zo anders dat het lichaam van de rups zich in de eerste instantie als vijandelijk en niet-lichaamseigen beschouwt. Het immuunsysteem valt de cellen aan en breekt ze af. Nieuwe imagocellen komen echter steeds sneller tevoorschijn en in steeds grotere aantallen. Het immuunsysteem van de rups kan ze niet meer allemaal vernietigen en al snel beginnen de tot dan toe tamelijk alleenstaande imagocellen klompjes te vormen. Ze trillen op hetzelfde niveau en beginnen informatie met elkaar uit te wisselen. De imagocellen versmelten steeds verder met elkaar en beginnen te begrijpen dat er iets aan de hand is. Er is iets nieuws aan het ontstaan; iets anders dan de rups. En daarmee verandert het lichaam van de rups van binnen uit.

Op dit moment zijn er in bijna iedere organisatie wel een aantal van dit soort informele leiders aan te wijzen. Net als de imagocellen van de rups zijn zij achter de schermen de transitie van ‘profit’ naar ‘purpose’ in gang aan het zetten zijn. En wanneer de kritieke massa is bereikt, zullen we zien dat al die kleine, individuele acties wel degelijk een sterke impact hebben.

De transitie van profit naar purpose is de resultante van een groeiend bewustzijn; het is letterlijk en figuurlijk verandering van binnenuit.

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Wat een mooie metafoor, Judith, de verpoppende rups, die een mooie vlinder wordt. Ik wens ons allemaal heel veel mooie nieuwe vlinders toe. De wereld wordt er mooier van en het werk leuker en bevredigender. Dank je wel.

x
x