Channels

Natuurlijk wil ik geen vrouw zijn omdat ik zo nodig in een rokje wil rondlopen. Ook niet omdat ik zo graag op hakken loop. Ik heb zelfs al lang geaccepteerd dat ik nooit kinderen zal baren. Nee, ik wou dat ik in mijn carrière dezelfde mogelijkheden kreeg als de moderne vrouw nu.

Je hoort het nog steeds van feministen; vrouwen zijn nog steeds niet voldoende geëmancipeerd. Vrouwen zijn degenen die minder gaan werken en mannen blijven nog steeds voltijd werken. En in de top van de ondernemingen is bijna geen vrouw te vinden. Slechts 4% van de topbestuurders is vrouw. Blijkbaar komen vrouwen nog steeds niet in aanmerking voor deze functies.

Wat mij stoort is dat deze uitspraken erg ongenuanceerd zijn. Mijn ervaring is dat veel vrouwen zelf kiezen om minder te gaan werken. Vele onderzoeken tonen dit ook aan. Ik heb zelf de meest ambitieuze vrouwen zien veranderen nadat ze een baby hebben gekregen. Die carrière is opeens niet zo belangrijk meer. En soms pakken ze die carrière na een paar jaar weer volledig op. Met nieuwe energie waardoor ze de schade weer inhalen.

Lees ook:

Teams zijn de bouwstenen van uw organisatie

Mannen en vrouwen moeten zelf hun carrière pad kunnen bepalen. Wanneer ze daar verschillende keuzes in maken dan wil dat niet zeggen dat er iets verkeert zit. Feministen gaan er vaak vanuit dat mannen en vrouwen in wezen hetzelfde zijn, maar dat zijn ze niet. Mannen en vrouwen zijn nu eenmaal andere wezens. Dat gaat verder dan alleen een indeling op geslacht. Het beroemde boek ‘Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus’ toont dit aan. De emotionele wereld van de vrouw is anders dan die van de man. Daarom vinden vrouwen het leuk om te winkelen en mannen vinden het leuk om naar voetbal te kijken. En ja, er zijn ook mannen die het leuk vinden om te winkelen en er zijn ook vrouwen die graag naar voetbal kijken. Maar dat zijn de uitzonderingen. Generaliserend klopt het beeld wel dat mannen en vrouwen verschillend zijn.

Er zijn ook vrouwen die wel graag carrière willen maken. Nu is het zo dat de door feministen opgelegde paradigma deze vrouwen door bedrijven gekoesterd worden. Als zij de doelstelling willen halen dat 40% van de topbestuurders vrouw is, dan hebben zij deze vrouwen hard nodig. Gevolg is dat vrouwen op dit moment positief gediscrimineerd worden. Zij krijgen mogelijkheden die een vergelijkbare man niet krijgt. De ironie is dat de vrouwen die op deze manier positief gediscrimineerd worden er zelf ook niet gelukkig mee zijn. Collega’s zien ook dat je als persoon naar voren wordt geschoven niet alleen door je kwaliteiten, maar door je vrouw zijn. Dit komt het respect dat je als vrouw krijgt in die functie niet ten goede. Daarbij is het nog maar de vraag of je als vrouw zelf blij bent met deze overwaardering. Je wilt namelijk gewaardeerd worden voor een prestatie die je hebt neergezet. Trots zijn op een promotie gaat namelijk beter wanneer je weet dat je ervoor gewerkt hebt, niet omdat je toevallig van een ander geslacht bent.

Waar feministen ook aan voorbij gaan is dat in de top van bedrijven mensen zitten die zeer ervaren zijn. Die ervaring is in 30 opgedaan. Indien we gaan kijken naar de demografische verdeling van de beroepsbevolking 30 jaar geleden dan is die heel anders dan wat die tegenwoordig is. 30 jaar geleden hadden vrouwen inderdaad minder kans op de arbeidsmarkt en waren er inderdaad meer kansen voor mannen dan voor vrouwen. Het is echter onmogelijk om vandaag de fouten van 30 jaar geleden goed te maken. Daar gaat lange tijd overheen. Tegelijkertijd zien we dat vandaag de dag vrouwen wel goede mogelijkheden krijgen om carrière te maken. Vrouwen doen dit ook. Er zijn tegenwoordig meer vrouwen op de universiteit dan mannen. Het blijkt dus dat vrouwen hierin de mannen voorbijstreven. Het is dus een kwestie van tijd dat er zich ook meer vrouwen in de top van ondernemingen gaan bevinden.

Met het huidige beleid van veel ondernemingen die vrouwen naar voren schuiven heeft de huidige generatie mannen het nakijken. Dacht ik in mijn jonge jaren nog te kunnen profiteren van mijn man zijn door de oude generatie dertigjarige blanke mannen te kunnen opvolgen. Nu moet ik constateren dat dit voordeel juist in een nadeel is verandert. Ik heb volgende week een afspraak met de plastisch chirurg om te kijken wat mijn mogelijkheden zijn.

Kennisbank onderwerpen:

Kennisbank onderwerpen:

 

Reageer

Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Reacties

Dag Nico,

Stel je voor:
Er ligt een speelbord van klei en stro op tafel met allemaal wezens erom heen die actief meespelen. Je kijkt ernaar en denkt: wat een leuk spel, daar zou ik ook wel aan mee willen doen. Je observeert een tijdje en begint strategieen te zien van de spelers. Er ontwikkelt zich ook een eigen strategie in je hoofd. Dan wordt je gevraagd mee te doen. Blijkbaar voldoe je aan de normen van de wezens om mee te mogen spelen. Vol enthousiasme ga je aan de speeltafel zitten. Je stelt je in het begin nog terughoudend op: wilt niet meteen het eerste potje winnen. Steeds brutaler ga je jouw eigens strategie uitvoeren. Maar elke keer als je iets doet om het spel leuker, mooier, beter te maken is er wel een wezen die je terugfluit. Hij kan niet uitleggen waarom hij dat doet: het lijken ongeschreven regels. De andere wezens lijken ze te kennen en zich ernaar te gedragen. Je vraagt, probeert, accepteert, zucht, gaat harder werken, maar niets lijkt te helpen. De regels blijven onzichtbaar en keihard.

’s Avonds in je hutje lig je te fantaseren over hoe het spel zou zijn als niet die wezens, maar types zoals jij de regels hadden gemaakt. Wat zou de wereld er anders uitzien! Maar je weet: het spel met de ongeschreven regels wordt pas voor types zoals jij interessant als die wezens bereid zijn hun regels, wetten, normen, vooroordelen en eigen belangen opzij te zetten en ruimte te maken voor een ander perspectief op het spel. Maar laat dat onbesproken perspectief nu net de fundering van de spelregels zijn…

Je kijkt naar het speelbord en denkt: aanpassen of vertrekken? Ik ben vertrokken naar een speltafel die van begin af aan wordt geleid door vrouwen, en waar al snel na de start ook mannen meespelen. Onze output is kwalitatief minstens zo goed. Er was echter ruimte voor een ander perspectief op organiseren.

Wil je meespelen?

Nicoline Mulder

Goedemorgen,

Het gaat er in mijn ogen niet om dát er wel of geen verschil is tussen man en vrouw maar wat we met het doen van dit soort uitspraken tot doel hebben. Wat is jouw doel daarmee, Nico? Dat is me niet duidelijk.

Een beroemd boek toont niks aan. Ik kan er zo een aantal boeken tegenover zetten die iets anders beweren. We kunnen een boek hoogstens gebruiken als bewijsvoering voor het beeld dat we toch al hebben. Immers: de gemiddelde mens begint iets te geloven en zoekt dan naar bewijzen om zijn mening te ondersteunen.

Als je blijft praten over man-vrouw dingen krijg je nooit zicht op het geheel. Als je blijft focussen op je eigen positie en er anderen de schuld van denkt te moeten geven dat jouw gras niet zo groen is als die van een ander, dan kom je in een welles-nietes spelletje terecht waarin je denkt elkaar te moeten overtuigen. Er zijn geen schuldigen. Er zijn oorzaken en gevolgen.

Het is makkelijk als de wereld in een hokje past. En dat doet de werkelijkheid tegelijkertijd geweld aan. Het individu raakt ondergesneeuwd in gemiddelden.

Blijven we met de stukken sjouwen of worden we de drager van het bord?

Kom, mensen, we gaan deze discussie toch voor de zestigduizendste keer doen, hoop ik?

Peach is geen kleur, maar Peachpuff RGB FFDAB9 wel. Een Vuitton is een vloek van 1500 euro en masseren heb ik tot kunst verheven. Aardappels schillen kan ik wel, kinderen krijgen niet. Van “beppen” krijg ik paars-groene pukkels en thee drinken doe ik ook niet als ik ernstig ziek ben. Ik ben acuut allergisch voor mensen die lopen te slenteren in een winkel en heb oceanen van tijd voor priemgetallen.

Winkelen doe ik alleen of hoogstens met een gelijkgestemde mannelijke geest, andere dingen bij voorkeur met een man en weer andere met een vrouw. Met een Papua spreek ik gebarentaal, met een Engelsman Engels met een vis niet.

Je moet dingen gewoon met de voor het doel meest geschikte persoon doen.
Dus werken doe ik bij voorkeur met mannen. No offence, ladies.

Jos Steynebrugh

Ik ben een vrouw en ben daar blij mee, met al zijn voordelen en nadelen die het vrouw zijn met zich meebrengt.

En ja het klopt; vrouwen doen inmiddels ook een klein beetje mee bij de verdeling van hogere functies. Stel dat er in de toekomst 40% vrouwen in de top van elk bedrijf zitten, dan blijft er voor mannen toch echt een ruim half vol glas over. En voor wie dat niet genoeg is ….

er zijn wel betere boeken dan die onzin uit mannen komen van mars
denk aan Susan Pinker over het verschil tussen mannelijk en vrouwelijk brein…
ja vrouwen hebben gewoon minder interesse in het bereiken van de top.

enfin, de feministen komen er nog wel achter, dat er ook nog zoiets is als ´natuur´ is.

komische reactie van je Jos. Hartelijk om gelachen.

Toon alle 5 reacties
x
x