Het is een succes in het duurzame mobiliteitsbeleid: tussen maart en mei 2026 voldeed 99,81 tot 99,98 procent van de bestel- en vrachtauto's in de zero-emissiezones aan de toegangsregels. De logistiek heeft geleverd. Ondernemers investeerden, laadinfrastructuur kwam er, routes werden herzien. Wie beweert dat de sector niet wil veranderen, heeft de cijfers niet gelezen.

Maar in diezelfde straten rijdt een voertuig dat nergens aan hoeft te voldoen: de taxi. Het kabinet kondigde in 2021 aan dat taxi's aan de zones zouden worden toegevoegd. In 2023 lag er een ontwerpbesluit. Daarna werd het stil. Gemeenten mogen vervuilende taxi's nog steeds niet weren. De VNG vraagt terecht om duidelijkheid: of wanneer?

Uitstel is geen neutrale keuze. Het is een keuze voor onzekerheid. Taxiondernemers die willen investeren in elektrische voertuigen weten niet waar ze aan toe zijn. Chauffeurs die twijfelen tussen een nieuwe diesel en een elektrische auto krijgen geen duidelijk signaal. En koplopers die al emissievrij rijden, concurreren met wie dat niet doet. Beleid dat uitblijft beloont wie wacht.

Dat is vreemd, want de taxi is bij uitstek een stedelijk voertuig. Veel kilometers, veel korte ritten, veel wachten bij stations, hotels en ziekenhuizen. Precies daar waar luchtkwaliteit het zwaarst weegt.

De lessen uit de stadslogistiek zijn duidelijk. Duidelijke regels, een redelijke overgangstermijn en een betrouwbare overheid werken. Naleving komt voort uit voorspelbaarheid, niet uit boetes. Dat geldt voor de bestelbus en net zo goed voor de taxi.

Het kabinet hoeft het wiel niet opnieuw uit te vinden. Het ontwerpbesluit ligt er. Haal het uit de la, geef gemeenten de bevoegdheid en de sector een datum. Zero-emissie is allang geen kwestie van techniek meer, maar van durven besluiten. 

Walther Ploos van Amstel.

Lees ook: De taxioorlog is nog niet voorbij