Non-profit

Administratieve rompslomp grijpt om zich heen. Ziekenhuizen, de politie, jeugdzorg, het onderwijs, de thuiszorg, het bedrijfsleven overal lijdt men onder regelzucht en systeemdwang.

Dit artikel geeft veranderaars en leidinggevenden inzicht in de belangrijkste succesvoorwaarden om een (cultuur-) verandering door te voeren in een professionele organisatie. Geen theoretische beschouwing wel een praktijkcasus. Immers de wijsheid zit in het doen.

Publieke organisaties en de dienstverleners in de profit-sector gebruiken regelmatig modellen als balanced scorecard, organisatiecockpit, performance prisma, INK-managementmodel, en EFQM model. Werken deze modellen? Of bevorderen ze vooral bureaucratische rompslomp?

De reddende publieke sector!Dat het niet goed gaat met de economie dat weten we wel. Je ziet dan ook op diverse plaatsen in het land initiatieven ontstaan om de economie in de regio onder de aandacht te brengen. Op 23 april was er ook een 1e arbeidsmarkttop in Amsterdam. Mensen vanuit de lokale overheid (wethouders en burgermeester), het lokale bedrijfsleven en de scholen waren bij deze miniconferentie vertegenwoordigd. Aan het einde van de conferentie werd er een manifest ondertekend door de overheid en het ROC van Amsterdam en ROC Amarantis. Het convenant draagt de titel Alle jongeren goed opgeleid de crisis door. Wat ik als toehoorder vreemd vond bij het ondertekenen van het onderwijs manifest was het ontbreken van een handtekening door het MKB en/of VNO/ NCW. Tijdens de 1e arbeidsmarkttop in Amsterdam waren deze partijen wel vertegenwoordigd. De steun van het bedrijfsleven bij het realiseren van de doelstellingen uit het convenant is belangrijk en is eigenlijk zelfs een voorwaarden voor het wel of niet slagen.