Afgelopen weekeinde las ik op de voorpagina van het NRC een opmerkelijk stukje over het Oogziekenhuis in Rotterdam. Het populaire franchisemodel – sinds jaar en dag bekend bij fastfood- en winkelketens zoals ‘Etos’, ‘Bruna’ en ‘Bakker Bart’ – zou dé oplossing zijn voor een betere en goedkopere zorg. Financieel directeur Kees Sol van dat Oogziekenhuis: ‘Wij moeten de zorg slimmer organiseren door het denken buiten onze bestaande traditionele kaders’. En wat is men dan van plan: het Oogziekenhuis uit de Maasstad gaat de eigen werkwijze in franchise aanbieden aan andere collega’s.

Het is voor het eerst dat in de Nederlandse Ziekenhuiswereld dit franchisemodel wordt toegepast. De opzet is dat andere ziekenhuizen zowel het medisch als het financiële bedrijfsconcept overnemen van het Rotterdamse Oogziekenhuis. Ze zijn door de jaren heen een autoriteit op dit gebied geworden in de medische wereld. En door die werkmethoden uit Rotterdam nu over te nemen, hopen andere zorgaanbieders hun productie sterk te kunnen opvoeren zonder dat ze daarvoor de noodzakelijke investeringen hoeven te doen. Die expertise wordt immers ter beschikking gesteld door het Oogziekenhuis in ruil voor een vergoeding van die ziekenhuizen die gaan participeren in dit franchisemodel. En als het aan directeur Sol ligt heeft hij over twee jaar zo’n twintig van die franchisefilialen!

In datzelfde stuk werden ook een aantal politici aan het woord gelaten of dit nou wel een goed idee zou zijn. Ik begreep in ieder geval uit hun toonzetting dat zij het betalen voor die knowhow absoluut ‘out of the question’ vonden! Ik denk echter dat dit een heel goed voorbeeld is van slimmer organiseren. Om de beschikbare kennis breed in te kunnen zetten. Om te acteren vanuit de kracht die je als organisatie hebt ontwikkeld. Dus: laat die organisaties die goed zijn in bepaalde werkprocessen die processen ook breder gaan uitvoeren. Op een homogene wijze. Voor een groter verzorgingsgebied. Stap af van de luxe dat ieder overheidsorgaan over haar eigen uitvoeringsorganisaties zou moeten beschikken! En het leuke is dat deze denklijn ook heel goed past in de aanbevelingen van die recent vanuit de Brede Herwaarderingen zijn gedaan. Dus geen grootschalige fusies van ministeries, gemeentes of provincies zoals sommige politici denken – zo creëren we weer nieuwe zuilen zoals de geschiedenis ons leert -, maar slimme vormen van samenwerking geredeneerd vanuit de ontwikkelde assets!

Laat efficiency dus niet de primaire driver zijn. Weg dus met die kaasschaaf! Het is toch bewezen dat als we ons richten op ‘beter’, op ‘slimmer’ of ‘handiger’, dat ‘kleiner’ en ‘leuker’ er dan gewoon gratis bij worden geleverd! En zo creëren we van een organisatie een plek van constante verbetering waar mensen met plezier naar toe gaan. Met fonkelende ogen. Elke dag weer opnieuw. En zo zorgen we ervoor dat die kaasschaaf wordt gebruikt waarvoor die is bedoeld: om plakjes kaas te snijden.

Deze column werd ingezonden door Dirk-Jan de Bruijn. Heeft u ook iets wat u bezig houdt? Plaats uw eigen column ›

Gerelateerde items