Voor ons bedrijf is het boeien en binden van medewerkers een belangrijke opgave. Ondermeer omdat we kwaliteit willen leveren en winst willen maken. Daarom meten we regelmatig de medewerkertevredenheid. Een tijdje terug stond in het Financieel Dagblad hierover een artikel. Daaruit bleek dat we niet de enige zijn en bijna alle organisaties proberen aan te tonen dat ze goed zijn voor hun medewerkers. De strekking van het artikel was echter ook dat tevreden medewerkers niet per se harder werken of bereid zijn iets extra’s te doen. Ze komen naar het werk, doen hun ding en zijn na 8 uur weer weg. Op zich is er dus niks mis met een tevreden medewerker, maar je wint er de oorlog ook niet mee. Weg dus met die aandacht voor de tevreden medewerker!

Maar, wie doet er dan wel iets extra’s? Dat is de betrokken medewerker. Die herken je aan het aanstekelijke enthousiasme waarmee ze hun collega’s motiveren. Het zijn vaak goede teamspelers, worden gewaardeerd door de klant en door collega’s en zijn bovendien ook nog eens trouw aan hun baas. Best belangrijk in een krappe (of immobiele) arbeidsmarkt. Het zijn er overigens vaak wel wat minder dan het aantal tevreden medewerkers, maar het goede nieuws is, dat je er als leidinggevende wel op kan sturen. Niet door het meten van hun tevredenheid, maar door te luisteren en te faciliteren. Tijdens een unitbijeenkomst in januari liet ik vol trots en met de schijn van wetenschappelijke objectiviteit zien, dat onze unit een 7,9 scoort op tevredenheid. Leuk voor de statistieken, maar weinig zinvol. Categorie: klein foutje (zie vorige column: ‘fouten maken moet’). Onbedoeld zat ik in de buurt van het goede spoor want, zoals ik had aangeven bij de eindejaarsbijeenkomst, is een medewerkertevredenheidsgesprek in onze unit om een aantal redenen erg leuk om te doen. Tijdens die gesprekken blijkt namelijk dat de collega’s ambitieus zijn, zich gewaardeerd voelen door leidinggevenden, de ontwikkelmogelijkheden als ruim voldoende ervaren worden en de betrokkenheid van andere collega’s enorm gewaardeerd wordt. We gaan dan ook in de toekomst verder op het luisterspoor. Geen MeTeO meer, maar MeBeO (medewerkerbetrokkenheidsonderzoek). Niet alleen meer luisteren, maar ook andere vragen stellen. Waar wordt hij/zij warm van, wat is nodig om het potentieel van een medewerker beter te kunnen gebruiken, worden nieuwe ideeen en initiatieven van medewerkers echt gewaardeerd? Kortom: we zetten mensen in op hun kracht en gaan sturen op passie. Dan komt het met de (ver)binding tussen medewerker en bedrijf vanzelf goed.

Erik de Vries (directeur DHV Brabant/Zeeland)

Deze column werd ingezonden door Erik de Vries. Heeft u ook iets wat u bezig houdt? Plaats uw eigen column ›

Gerelateerde items