Als we de personeelsadvertenties mogen geloven, staan er 2 dingen vast:

-         Je moet wel heel goed zijn, zowel qua opleiding, ervaring, als sociale vaardigheden

-         Je komt in een geweldige omgeving waarin presteren gewaardeerd wordt, de work-life balance gerespecteerd wordt en de ontplooiingsmogelijkheden bijna onbeperkt zijn.

Als je die enorme horde van de sollicitatieprocedure genomen hebt en aan de slag mag, staat 1 ding vast: je talent is herkend en je gaat een ontzettend boeiende en spannende tijd tegemoet.

Vervolgens wordt je ingewerkt. Je maakt kennis met je collega’s, best leuke mensen! Je ziet je werkomgeving, niet helemaal top, maar het kan er mee door. Je wordt bekend gemaakt met de hulpmiddelen, gebruikte programmatuur, de werkprocessen, werkafspraken en zo voort. Veel nieuws, veel informatie te verwerken, maar dat hoort er bij.

Langzaam maar zeker (als je mazzel hebt, de onderbezetting kan ook zo groot zijn dat het al heel snel gaat) word je in het diepe gegooid. Ach dat gaat nog best redelijk, zeker omdat je collega’s af en toe best een handje helpen. Dan maak je de eerste fout. Nou ja, eerste fout…. Je wist niet precies hoe je ergens mee om moest gaan, maar er was een aanpak die zo verschrikkelijk logisch was dat je daar voor gekozen had. Je kunt tenslotte niet alles aan je collega’s lopen vragen, die hebben het duidelijk ook heel erg druk. Je wordt bij je leidinggevende geroepen die je op niet mis te verstane wijze vertelt dat je uit de bocht bent gevlogen. Er wordt je duidelijk gemaakt dat regels en procedures er niet voor niets zijn. Hoewel het niet meer dan een beetje op je kop krijgen was, ben je toch wel wat aangeslagen. Wat betekent dit nu eigenlijk: je werk is volledig voorgeschreven, je moet allerlei handelingen verrichten, zelfs als het in die situatie helemaal niet nodig is. Je hebt geen enkele bevoegdheid om van de standaarden af te wijken. Mag ik eigenlijk wel nadenken, vraag je je in een cynische bui af. Heb ik daarvoor HBO of universiteit gedaan? En hoe zit het met die ontplooiing? In het werk lijkt dat niet zo te zitten, het scholingsbudget is ook al niet ruim en is vooral gericht op verplichte, direct werkgerelateerde cursussen.

Zwart beeld? Het is stevig aangezet, maar ik ben heel benieuwd hoeveel mensen zich hier toch wel in herkennen. Veel regels en procedures zijn er alleen maar voor het gemak van managers en creëren een schijnzekerheid. Ik ben er van overtuigd dat we de kwaliteiten van de medewerkers véél beter zouden kunnen benutten dan we nu doen.

Deze column werd ingezonden door Hans Doorenspleet. Heeft u ook iets wat u bezig houdt? Plaats uw eigen column ›

Gerelateerde items