Wie schrijft die blijft!
Als  tijdens het gesprek met serieuze kandidaten allerlei aantekeningen worden gemaakt dan  geeft dat niet alleen een professionele indruk, maar hiermee leg je direct ook de basis voor een rapportage die je uitstekend kunt gebruiken bij de verdere besluitvorming. Door je gedachten en bevindingen uit te schrijven kan je namelijk een beter oordeel vormen.
Verwonderlijk is het dan ook dat in de praktijk weinig rapportages worden opgesteld. We vinden het te lastig, we zijn te druk, of vinden het teveel werk. Ik vind het ronduit raar dat in de praktijk blijkt dat prima verzorgde rapportages niet eens gelezen worden.
Nog niet zolang geleden namen wij de proef op de som en hebben aan de kandidaten, recruiters en managers aan de klantzijde gevraagd wat men  van de  toegezonden rapportages vond.
Kandidaten, over het algemeen, waarderen het dat zij nu eens teruggekoppeld krijgen wat er uiteindelijk op grond van het interview papier is gezet.
Mensen aan de organisatiekant gaven echter zeer uiteenlopende antwoorden.
De een zei een rapportage uiterst serieus te nemen en daar ook de nodige tijd insteken. Anderen lieten weten, die direct op zij te leggen en het CV als uitgangspunt te nemen en niet de woorden van de interviewer/selecteur.
Verwonderlijk want hoe kan je nu mensen aanwijzen of afkeuren als daar geen gefundeerde mening aan ten grondslag ligt.  Is het dan toch waar dat we vaak op handen schudden en de eerste 5 minuten afgaan? Ik hoop van niet!
Mijn statement is daarom: “Iedere kandidaat die een serieus gesprek over een bedrijf en een concrete functie heeft gevoerd heeft recht op een rapportage. Zeker als hij/ zij daar bewust om vraagt!”
Ik ben zeer benieuwd om van ervaren interviewers  te vernemen waarom zij voor of tegen dit statement pleiten.

E-mail  bvachter@lrmgroup.nl

Deze column werd ingezonden door Boudewijn van Achter. Heeft u ook iets wat u bezig houdt? Plaats uw eigen column ›

Gerelateerde items