World Wide Web
In september 2007 werd in het Lake Tawakomi State Park in Texas het – volgens de Amerikanen- grootste spinnenweb ter wereld ontdekt. Het bouwwerk strekte zich via bomen en struiken uit over een lengte van 180 meter. Een deskundige vertelde dat het web tot stand was gekomen door de samenwerking van verschillende spinnensoorten.
Spinnen maken spinrag naar gelang het doel. De belangrijkste zijn draden voor stabiliteit van het net en vangdraden met kleefstof die de prooi moeten vasthouden. En daar kreeg ik ineens een associatie. Niet al te origineel geef ik toe, maar toch de moeite van vermelden waard.
Een leven zonder Internet is voor veel mensen geen optie meer. We zijn op allerlei manieren aan elkaar verbonden: LinkedIn, Hyves en het zelf gesponnen hobbyweb zijn hiervan slechts een enkel voorbeeld. Er zijn geen fysieke beperkingen die (het maken van nieuwe) verbindingen belemmeren.
Uiteindelijk zo stel ik me voor zal de aarde omgeven zijn met een delicaat spinrag van miljarden kilometers draad gemaakt door miljoenen soorten. We kunnen niet meer uitvliegen, want we blijven steken in een van de vele vangdraden. We kunnen elkaar niet meer vinden, want het zicht is belemmerd in onze zelf gesponnen cocon.
En misschien zijn we dan weer precies waar we als mensheid zijn begonnen: met een klein groepje in de jungle op zoek naar nieuwe werelden.
José Lodge
Lodgecal Human Development Consulting
Deze column werd ingezonden door Jose Lodge. Heeft u ook iets wat u bezig houdt? Plaats uw eigen column ›
Interessante associatie maar ik mis alleen de constatering dat het grootste spinnenweb ook heeft geleid tot spinnen die verstrikt zijn geraakt in dit web. Misschien is het juist interessant om biologen te laten uitzoeken waarom die spinnen juist tot deze samenwerking zijn gekomen. Blijkbaar vonden ze dat ze samen sterker zijn door elkaar te completeren in goede eigenschappen. In dat geval is de associatie dat de wereld er uiteindelijk dankzij het WWW er beter op wordt (of ben ik dan te optimistisch …)
De mensheid heeft zich de afgelopen decennia “grenze(n)loos” ontwikkelt, een nieuwe wereld ontdekkend, waarbij de hoge mate van communicatieve activiteiten, die zich via het digitale web manifesteerd, een centrale rol speelt.
De mens is zich bewust van het feit dat er een wereldwijd web is ontstaan. Dit gezamenlijk aangelegde digitale wegennet doet zich gelden als een spannende en enorme uitdaging, een vergelijking met de tijden van de grote ontdekkingsreizen is voorzichtig te maken en toch zeer verdedigbaar.
Samen bouwen, samenbrengen, verbondenheid, ontdekken en leren van elkaar. Allemaal kreten die bij mij opkomen als ik denk aan de digitale snelweg die we internet noemen.
Communiceren is elkaar vinden. Laten we, net als de spinnen in het Lake Tawakomi State Park, blijven bouwen aan deze nieuwe wereld en onze wegen zoeken om een gezamenlijke vlucht te nemen naar een volgend niveau in onze evolutie.
Kennispartner
Tjerk Potma
Cees Harmsen
Marcel J Wanrooy
Leo Kerklaan
Carien Verhoeff
Mark Huijben
Johan Posseth