Er wordt nog wel eens geklaagd over de huidige generatie twintigers en dertigers. Volgens de veertigers van nu – waar ik inmiddels en soms tot mijn grote verbazing zelf ook bij hoor – zouden ze te weinig ambitie vertonen en meer geïnteresseerd zijn in chillen, uitgaan en consumeren dan in een 40-urige, laat staan een 60-urige werkweek. Een werkweek waarvoor ‘wij veertigers’ onze handen niet omdraaiden omdat we in de jaren ’80 blij waren met een ‘echte’ baan. Een baan waarin we aan de generatie ‘babyboom’ konden laten zien waartoe we in staat waren. Maar klopt dit beeld wel? Of is er iets anders aan de hand?

Een voorbeeld
Carina heeft net haar opleiding aan de Universiteit van Amsterdam afgerond. Ze staat te popelen om te starten bij een grote overheidsorganisatie. Na een korte sollicitatieronde wordt ze aangenomen. Ze heeft bewust gekozen voor de overheid want ze wil iets betekenen voor de maatschappij. Haar baas is daar niet (meer) in geïnteresseerd de laatste jaren. Hij maakt zich tegenwoordig drukker om zijn positie in het MT. Hij wordt namelijk onder druk gezet door zijn eigen baas en is bang zijn positie te verliezen. Door zijn eigen angst gaat hij anders managen. De medewerkers op de afdeling voelen zich vervolgens ook onder druk gezet. Er ontstaat een onveilige sfeer waarin veel over elkaar wordt geroddeld en waar steeds meer conflicten ontstaan. Hierdoor is er niet meer zoveel tijd om met elkaar na te denken over waar de afdeling voor staat en hoe individuele medewerkers daar toe kunnen bijdragen. Of hoe men elkaar daarbij kan ondersteunen. Dit had Carina niet verwacht. Zij had juist gehoopt om iets te betekenen en te leren van haar collega’s. Na één jaar overweegt ze al om ergens ander te gaan werken…..ergens waar ze zich wel gezien en gewaardeerd voelt en waar ze aan haar eigen ontwikkeling kan werken.

Een herkenbaar voorbeeld? Voor Carina is het een ontluisterende ervaring maar ze  kan gemakkelijk een overstap maken naar een andere organisatie. Ze is jong en de arbeidsmarkt staat te springen om haar talent. Een gemiste kans voor de organisatie dus!…