`Organisatieveranderingen geven gedoe. Altijd. Sterker nog, als er geen gedoe is kun je er vergif op innemen, dat er ook weinig verandert. Kortom, wees blij als er gedoe is. Althans, als je wilt veranderen´.

Dit is heel in het kort de strekking van ons vorig jaar gepubliceerde boekje `Gedoe komt er toch’. Uit de reacties leiden wij af dat  veel lezers, zowel managers als adviseurs, die manier van benaderen als een opluchting ervaren. Gedoe mag er zijn, je hoeft er niet krampachtig over te doen, het is niet altijd een teken van mismanagement.

Gedoe komt er toch
Gedoe, heibel, gedonder, ruzie, stront aan de knikker, weerstand, onwil, ziek melden, herrie, ongezellig, unfair, oncollegiaal gedrag, roddel, afhaken, crisis, verwijten, conflicten, verwarring, besluiteloosheid.
  • Gedoe zit onder de tafel
  • Op tafel krijgen van gedoe is technisch niet moeilijk
  • Principes
  • Controle is goed, vertrouwen is beter
  • Gedoe op tafel: hoe?
    Wij denken, dat kunst van verandermanagementvooral zit in het managen van gedoe. En die kunst begint met het op tafel krijgen ervan. Inmiddels is ons al honderden malen gevraagd hoe je dat doet. Aanvankelijk trokken wij bij die vraag de wenkbrauwen op. Dat behoort toch tot het normale handwerk van de adviseur. Hoe moeilijk kan het zijn? Waar zit dan die moeilijkheid. Daar gaan we in dit artikel nader op in.Wij denken dat de crux zit in het feit dat, als je ermee begint, je jezelf niet moet afvragen hoe het daarna verder moet. Je moet gedoe op tafel willen krijgen, zonder vooraf te willen weten hoe dat afloopt. Gedoe managen is het op gang brengen van een proces waarvan de uitkomst niet vast staat. Anders gezegd, gedoe beheersen lukt niet.

    Gedoe zit onder de tafel

    Organisatieverandering gaat over de inhoud van het werk, over taken en procedures, over strategieën, doelen en resultaten. Dat is normaliter ook waarover we expliciet met elkaar communiceren, elkaar proberen te beïnvloeden, beslissingen nemen… waarover we memo´s, verslagen, notities schrijven. Het is de objectieve wereld, de wereld van de ratio. Het is de communicatie boven de streep (= tafel).

    Tegelijkertijd speelt zich ook een vaak impliciete en vooral non-verbale interactie af, die bepalend is voor de onderlinge verhoudingen, voor de samenwerking, de sfeer. Het is de wereld van de emoties; van zorgen, beelden, fantasieën…... Het gaat over dingen waarover we gewoonlijk niet praten - de wereld onder de streep -, maar waarvan…