Macht en politiek vormen het hart van elke organisatie. Ze zijn de motor van de besluitvorming. Ieder die werkt in een organisatie heeft met macht en politiek te maken. Iedereen moet via besluitvorming dingen gedaan krijgen. Iedereen speelt mee. Alleen, niet iedereen is zich daarvan bewust. Er rust een taboe op politiek, met grote nadelen voor iedereen.

• Iedereen speelt mee
• De spelers die hun spel niet kennen
• Van onhandig naar vals spel
• Slechte besluitvorming door onhandig politiek spel
• Van politiek straatspel naar politieke professionaliteit
• Literatuur 

Iedereen speelt mee

Neem Peter, een inhoudelijke gerichte professional. Hij moet voorstellen maken en adviezen verstrekken. Als hij zo’n voorstel gereed heeft dan staat hij er volledig achter en verdedigt het. Want het is goed, hij weet beter dan wie ook waarover het gaat. En dan komt het in het management en ineens gaat het fout. Het begint al met vragen als hij zijn voorstel presenteert. Maar dan gaan buiten hem om anderen ermee aan de slag en voordat hij het weet zijn belangrijke elementen uit het plan verdwenen. Wat is er gebeurd? Hij weet het niet. Politiek, spelletjes buiten hem om. Peter is verontwaardigd. Tegen zijn collega’s wordt hij cynisch. Hij vertelt steeds vaker kwade verhalen over zijn managers en waarschuwt ieder voor hen op te passen.

Peter is deskundig en voelt zich verantwoordelijk. Al adviserend draagt hij zijn steentje bij aan de besluitvorming. Dat valt hem niet gemakkelijk. Door zijn inhoudelijke gerichtheid werkt hij graag in zijn eentje. Hij probeert niet stap voor stap anderen mee te krijgen. Zonder veel overleg en zonder voor te koken presenteert hij uitgewerkte rapporten en adviezen. Hij vindt dat zelf zuiver. Politiek is aan hem niet besteed, het gaat om de inhoud.

Alleen, of hij nu wil of niet, Peter probeert invloed uit te oefenen op beslissers. Hij zoekt draagvlak voor wat hij goed vindt, maar op een eigen manier. Dat is politiek handelen, wellicht beantwoordend aan zijn normen, maar tegelijk weinig effectief. Met zijn politieke handelingsstijl slaagt Peter er niet in om ‘gelijk hebben’ om te zetten in ‘gelijk krijgen’.

En als Peter, boos en teleurgesteld de slechtheid van het management aan de kaak stelt is hij ook politiek aan het handelen. Wie kwade verhalen over anderen verteld, is tegelijk bezig om het vertrouwen in die anderen aan te tasten. En wie het vertrouwen in anderen aantast, tast ook hun invloed op besluitvorming aan en daarmee hun vermogen om hun werk goed t&hellip