“Het dak lekt, constateert de heer Peters, maar hij vertelt er niet bij wat ik nu moet doen.” “Interessante constatering van de heer Peters dat het dak lekt, maar hij geeft geen checklist hoe nu te handelen.” Het aantal reacties op deel 3 van de intensieve menshouderij en op de website www.intensievemenshouderij.nl is te groot om op elk daarvan individueel  in te gaan. Gelukkig is er bij veel mensen herkenning en opluchting dat gevoelens en intuïtie weer een plek en vooral ook herkenbare woorden hebben gekregen. Maar toch een poging hier om de oplossingsruimte (lees: vooral dingen niet meer doen) nog een keer met andere woorden voor het voetlicht te brengen.

We creëren efficiënte organisaties die vooral goed zijn geworden in geld verdienen en het niet in verbinding staan met de omgeving c.q. de klant. Je kunt kennelijk het meest aan een klant verdienen als je er geen contact meer mee hebt! De ABN-Amro is er vorige week achtergekomen dat dit toch niet echt werkt en denk aan de non-communicatieve telefoontjes die je ’s avonds krijgt van een call center. Alles wordt gestuurd op expliciteren (kengetallen en protocollen), waardoor medewerkers tegelijkertijd gedwongen worden alle andere betekenissen te negeren. De werkelijke context van vraag en aanbod wordt hopeloos genegeerd, alle mooie woorden van de afdelingen marketing en communicatie (‘geen commentaar’) ten spijt. Daarmee wordt sturen op complexiteit (samenhang) die de huidige maatschappij juist zo kenmerkt, onmogelijk.

Een paar voorbeeldjes

  • Laatst werd ik gebeld door iemand die mij wilde opzoeken aan het eind van een werkdag. Op dat moment zat ik te vergaderen in een wegrestaurant. Ik vertelde hem waar het was, maar hij bleek niet geïnteresseerd. ‘Wat is de straatnaam?’ ‘Dat weet ik niet, maar het is afslag De Meern op de A12 en pal daarnaast ligt het wegrestaurant’. ‘Ja, maar heb je geen straatnaam?’ Inmiddels begreep ik uit de context dat hij een GPS-systeem had waarbij nu eenmaal een straatnaam kunnen noemen erg handig is (A2B). ‘Joh, kijk nou even naar buiten in plaats van op je schermpje binnen, dat is in dit geval veel handiger’, was mijn suggestie. Aarzelend en met bitter weinig zelfvertrouwen ging hij letterlijk op weg: hij moest weer letten op ‘’het echte buiten’’. Stel je weet de weg wel en je GPS helpt je in de verdwaling doordat ‘de stem’…