Toen medio 2001 ‘De Intensieve Menshouderij’ deel 1 en deel 2 verschenen had ik nog geen flauw vermoeden wat dit thema bij de lezers van dit Internet-magazine zou los maken. Ondertussen ben ik een honderd (!) lezingen over dit onderwerp verder en ligt sinds december 2004  het boek Intensieve Menshouderij in de winkel. De tijd heeft niet stilgestaan en het beeld behorende bij de Intensieve Menshouderij is scherper en scherper geworden. Ik ben zo vrij te stellen dat de wereld er ondertussen niet gezelliger op is geworden. Wel zakelijker. U mag zelf oordelen of we daar blij van worden. Gaan we vrolijk zo door? Of stopt het hier?

Van happy worker naar happy meal

Het ontstaan van de Intensieve Menshouderij is het gevolg van een simpel mechanisme. Aanvankelijk maken we mooie producten en daarmee verdienen we goed geld. Vervolgens moeten (!) we veel geld verdienen, daarom maken we producten en die aan minimum eisen moeten voldoen anders krijgen we een schadeclaim. Als je vertrekt vanuit het perspectief van het individu, praat je over de transformatie van bijvoorbeeld een restaurant waar u een gewaardeerde kok bent, naar een fastfood-restaurant waarin u via ‘een oortje’ hoort wat er moet gebeuren en waarbij u aan een counter gecertificeerde happy-meal-doosjes richting de kleine veelvraatjes schuift.

Sommige medewerkers weten niet beter…