Waarom ik?
Over het doorbreken van collectieve vrijblijvendheid
Het project komt in gevaar door een acuut probleem. De projectleider is afwezig. De aanwezige medewerkers lopen behoedzaam om het probleem heen en het project loopt vast.
Een manager ziet dat de gewenste kwaliteitsverbetering in zijn afdeling niet lekker loopt. ‘Volgende week is er weer een sessie onder leiding van de leiding van het kwaliteitsproject; dan zal het wel aan de orde komen.’
De klant belt boos op en vraagt de secretaresse of iemand kan terugbellen over problemen met het systeem. De secretaresse mailt het bericht naar de teamleden, met het verzoek of iemand wil terugbellen. Na twee weken laat de klant weten dat hij nog niets heeft gehoord en naar een andere leverancier uitziet.
- Introductie
- Niemand greep in; politie was te laat
- Moderne organisaties: vrijblijvende instituten
- Onbenutte energievoorraden
- Conclusie
- Literatuur
Introductie
Het kabinet Balkenende II is volop van start gegaan. Centraal thema: de verantwoordelijkheid terug bij de burgers. Al meteen na aantreden, koud na de trapscène met Hare Majesteit, liet Minister Remkes weten: ‘wij gaan de verantwoordelijkheid terugleggen. Als er een ongeluk gebeurt met bungee jumpen, krijgt de overheid de schuld. Nou, daar gaan wij dus niet over….’ De overheid heeft de afgelopen tijd zo ‘goed’ gezorgd voor de burger, dat deze zich nog onvoldoende bewust is van de eigen verantwoordelijkheid, de kosten die hij maakt (in bijvoorbeeld de gezondheidszorg) en de risico’s die hij loopt: ‘de overheid had moeten ingrijpen ….’
U kunt van de maatregelen van het kabinet vinden wat u wenst, maar op de observaties over (het ontbreken van) verantwoordelijkheidsgevoel valt weinig af te dingen. Dit thema speelt overigens niet alleen in de politiek, maar ook op straat én misschien nog wel het meest in uw organisatie. Veel geld stroomt uw organisatie uit terwijl de meerderheid van uw organisatieleden met de handen in de zakken staat toe te kijken.
Niemand greep in; politie was te laat
Om maar eens te beginnen met ‘de straat’. Enkele krantenkoppen spreken boekdelen:
- ‘Bewakers kijken toe bij geweld’
- ‘Woede bij omstanders om doodslaan student’
- ‘Niemand greep in; politie was te laat’
Deze voorbeelden staan niet op zich. Hoe vaak horen we het niet: ‘Er gebeuren de gruwelijkste dingen, terwijl mensen staan te kijken zonder ook maar iets te doen ….’ Op het 8-uur journaal doet een toeschouwer ongegeneerd stap-voor-stap verslag hoe…
Dit item is alleen beschikbaar voor leden. Inloggen svp »
Word nu gratis lid
- Lid worden is gratis, kost slechts enkele minuten en verplicht verder tot niets
- ManagementSite leden hebben toegang tot alle artikelen, online tests en instrumenten
- Kennisbank met de Top-100 onderwerpen voor de professional

Tjerk Potma
Cees Harmsen
Marcel J Wanrooy
Leo Kerklaan
Carien Verhoeff
Mark Huijben
Johan Posseth