Falend toezicht is een van de belangrijkste oorzaken van het wereldwijd teruggelopen vertrouwen van beleggers. Maar waaruit bestaat goed toezicht, en hoe valt dit goed te organiseren? Prof. Dr. Lense Koopmans is een van de bekendste toezichthouders in Nederland. Slechts zeer zelden geeft hij een interview, reden waarom hij bij het grote publiek relatief onbekend is. In vakkringen geniet hij echter een grote reputatie.

Prof. Dr. Lense Koopmans is sinds februari 2002 de nieuwe voorzitter van de Raad van Commissarissen van Rabobank Nederland. Na missers van de Rabo bij beleggersclub D'n Aanwas en de bank in Eemnes, was het tijd voor een heroriëntatie op het toezicht binnen de bank. Koopmans heeft hieraan invulling gegeven.
Op 28 jarige leeftijd werd hij benoemd als hoogleraar Openbare Financiën in Rotterdam, nadat hij al op zijn 25e was gepromoveerd tot doctor in de rechten.  Hij heeft nog steeds een aanstelling in Groningen als hoogleraar van de economie van de gezondheidszorg. 

Toen hij begin jaren tachtig aantrad als financieel directeur van de OGEM, bleek het bedrijf een financiële chaos te zijn, onder meer door een te kwetsbare financieringsstructuur. Als directeur/saneerder van OGEM redde hij uiteindelijk grote delen van het concern van het faillissement. Hiertoe introduceerde hij in Nederland de sterfhuisconstructie. Van de OGEM-medewerkers kon uiteindelijk 97% aan het werk blijven, onder andere binnen de TBI groep.

Prof. Dr. Lense Koopmans is momenteel toezichthouder bij onder meer het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds, Openbaar Vervoerbedrijf Arriva, het Sociaal Fonds Bouwnijverheid, NUON, baggerbedrijf  IHC Holland, chemische industrie Huntsman ICI en onderzoeksinstituut TNO.

In 1996 verscheen het rapport van de commissie Peters over Corporate Governance, waarin 40 aanbevelingen zijn opgenomen voor goed bestuur van, en toezicht op, organisaties. Vindt u dat de aanbevelingen voldoende zijn overgenomen?

In het begin liep het denk ik nog niet zo'n vaart. De laatste jaren is echter een inhaalslag gemaakt, met name bij de grotere AEX-fondsen en overige bedrijven met een beursnotering. Bij kleine organisaties en stichtingen, en deels ook bij familiebedrijven, moet die inhaalslag nog gemaakt worden. Ik denk in dit kader aan de ziekhuizen, waar de professionalisering van het toezicht sterk achter is gebleven. Raden van Toezicht (RvT) zijn daar nog zelden voorbereid op hun taak. De genoemde professionalisering is…