In mijn blog schrijf ik over toepassingen van strategie en business modellen in het onderwijs. Oorsprong van die interesse was het idee van de toenmalige Rector van de Open Universiteit, Fred Mulder, dat onderwijs gratis zou moeten zijn. In principe ben ik het daar wel mee eens, maar als econoom weten we: “There is no such thing as a free lunch”. Er zal altijd iemand zijn die onze lunch betaald, maar wie en hoe?

Ontwikkeling gratis online onderwijs

Het aardige is dat sinds 1998 er een groeiend aantal aanbieders zijn van gratis onderwijs en onderwijs componenten (zogenoemde Open Educational Resources, OER).

 Een voorbeeld van OER is het 2001 door the Massachusetts Institute of Technology gestarte OpenCourseWare . Dit initatief werd deels gefinancieerd door de William and Flora Hewlett Foundation, die ongeveer $40 million aan giften en subsidies uitgeven aan dergelijke initatieven. Een ander project gefinancierd door een multi-miljonair is het Free Education Initiative van de Saylor Foundation. De Saylor Foundation startte in 2008 en heeft nu (maart 2013) 283 cursussen beschikbaar op haar website (saylor.org). Verder bevordert de Foundation de beschikbaarheid van gratis leermaterialen via de Open Textbook Challenge.

 De laatste ontwikkeling zijn de zogenoemde Moocs. Dit zijn de Massive Open Online Courses. De eerste cursus die zo genoemd werd was Connectivism and Connective Knowledge 2008 georganiseerd door  George Siemens and Stephen Downes van de universiteit…