Als gemeenten de AWBZ begeleiding succesvol willen ‘uitrollen’ moeten ze inzetten op het zelforganiserende vermogen van de samenleving, een vraaggerichte aanpak en een integrale benadering. Dat zijn de ‘kantel’- uitgangspunten die in honderden beleidsnotities zijn terug te vinden. Toch blijkt het voor gemeenten geen sine cure om deze mooie woorden om te zetten in daadkracht. Gemeenten zouden er goed aan doen om eerst wat meer afstand te durven nemen van hun beheersmatige inslag. Een integrale, vraaggerichte aanpak vraagt immers om ambtenaren met een participerende en coachende rol. Dat is iets anders dan een beheersmatige en controlerende rol.

De meeste gemeenten zijn het eens; hoe de wet rond de overheveling van de AWBZ naar de Wmo er ook uit komt te zien, de grondslagen onder de decentralisatie (participatie, meer uitgaan van het zelforganiserende vermogen van de samenleving en zaken dichter bij de burger organiseren) zijn door nagenoeg alle gemeenten omarmd. Gemeenten zitten middenin in een kanteling om deze grondslagen te ‘verankeren’ in beleid. De grote vraag is hoe de grondslagen onder de gewenste kantel-uitgangspunten daadwerkelijk ‘verankerd’ kunnen worden in de ziel van een gemeente. Er is al zóveel opgeschreven. Het wordt tijd dat het echt gaat gebeuren. Wat houdt ons tegen?

‘Op de toko passen verandert in ‘ de boer op gaan’
Het doorvoeren van de gewenste ombuigingen vraagt om een omslag; een andere manier van denken, kijken, voelen…