• De alomtegenwoordigheid van structuurinterventies
• Het 'vermogen-om-te'
• Bijzondere afslag
• De gewenste situatie vertaald in een structuur
• Tribunaal: "de reorganisatie is mislukt"
• 'We zijn op weg'

De alomtegenwoordigheid van structuurinterventies

Steeds vaker blijkt dat overheids- en non-profitorganisaties onvoldoende effecten zien van reorganisaties, herstructureringen en andere structuur- en systeemingrepen. Dan verschijnen er berichten in de (vak)pers, waarin grotere organisaties als 'mislukt' worden omschreven. Zo wordt op een ministerie besloten om vlak na de invoering van een nieuwe structuur de organisatie toch maar liever te 'kantelen'. Of beseft men bij een gemeente opeens dat recentelijk gevormde sectoren toch beter over een 'front-' en een 'backoffice functie' kunnen worden verdeeld. Of deelt de directie van een woningcorporatie met drogeo gen mee dat ze nét hun derde reorganisatie in tien jaar hebben afgerond.

Verbazing alom. Deze verbazing wordt des te groter als de 'mislukte' reorganisatie weer wordt opgevolgd door de andere. Want hoe kan het gebeuren dat zeer zorgvuldig vormgegeven en langdurige processen, vaak ondersteund door professionele bureaus, achteraf als mislukt worden beschouwd?

Reorganisaties zijn erop gericht om iets te bereiken wat daarvoor nog niet of in onvoldoende mate aanwezig was. Een willekeurige greep uit de doelstellingen van reorganisaties leert dat de organisatie meer betrouwbaar, dynamischer, effectiever, flexibeler, klantgerichter, kwaliteitsbewuster, toegankelijker enzovoorts moet worden. Herkent u ze? Vult u anders naar believen aan.

Aan deze doelstellingen op zich valt niets af te dingen. We leven in een tijd dat afnemers van overheidsdiensten mondiger, kwaliteitsbewuster en veeleisender worden. Toezichthoudende organen willen een vergroting van effectiviteit en efficiency. Daarnaast kijkt ook de burger veel intensiever mee.  Redenen te over voor overheids- en non-profit organisaties om zich permanent te blijven aanpassen.

Het 'vermogen-om-te'

Als we die doelstellingen van reorganisaties nog eens goed bekijken, dan zien we dat deze niet statisch, maar dynamisch van aard zijn. De omschrijving van de doelen laat een permanente ontwikkeling zien. Want wat betekent bijvoorbeeld 'klantgerichtheid'? En wanneer is het punt bereikt, dat de organisatie zich 'klantgericht' mag noemen? Uiteraard bestaan er instrumenten die een ontwikkelingsrichting kunnen meten, maar omdat de wensen van kl&hellip