Daniël beleefde zijn beproeving in de leeuwenkuil. Maar dat was een ‘appeltje eitje’ in vergelijking waarmee de  sollicitant te maken krijgt als hij anno 2012 gaat solliciteren.

Het getuigt sowieso al van moed om onder de huidige economische omstandigheden op zoek te gaan naar een andere baan. Tenzij je daartoe gedwongen bent uiteraard. Maar hoe dan ook: solliciteren kan aardig wat onaangename verrassingen opleveren. En dan heb ik het niet over het feit dat je afgewezen kunt worden.

Een willekeurige opsomming van wat u te wachten kan staan:

Nadenken geen vereiste.

U leest ‘s avonds een aansprekende advertentie waar u graag op wilt reageren. U besluit de volgende dag te bellen voor het stellen van een paar goede vragen. Die vergroten immers uw kansen, zo staat er in alle artikelen over solliciteren te lezen.
Als u de volgende dag de advertentie opnieuw probeert te openen krijgt u de laconieke melding: “vacature niet meer beschikbaar” (o.i.d.). Blijkbaar wordt u geacht meteen te reageren (en goed ook!) anders is uw kans verkeken.

‘Uitvoerige motivatie is vereist’.

Vaak leest u in een advertentietekst een zinnetje in de trant van: “Wij stellen een uitvoerige motivatie op prijs”. En wanneer de organisatie of het recruitmentbureau zo correct is om de informatie van de toekomstige werkgever te vermelden is dat ook geen onterechte vraag.

Maar het komt maar al te vaak voor dat er om een uitgebreide motivatie wordt gevraagd, terwijl er nauwelijks informatie wordt verstrekt over de werkgever. Zeker als de procedure via een recruitmentbureau loopt en al helemaal als er geworven wordt voor interimfuncties. In dat laatste geval wordt er liefst helemaal niets verteld over de opdrachtgever en (echt waar!) ook bijna niets over de functie. Toch wordt er steevast gevraagd om een motivatie. Misschien wel omdat die recruiters die dat doen vroeger ooit zoiets gelezen hebben in een studieboekje of zo.

Spelregels gelden niet.

“De functie vraagt bij uitstek een strategische scope” staat er dan in de beschrijving. En meer van die zinnen die duiden op beleidsmatige kwaliteiten, visie en inspiratie.

Als gemotiveerd sollicitant bereid je je daarop voor en gaat vervolgens zo het gesprek in. Twee dagen later krijg je een telefoontje omdat je niet praktisch genoeg zou zijn en de commissie twijfelde aan je operationele inzetbaarheid. Blijkbaar is het bij sollicitaties heel gewoon om tijdens het spel de spelregels te veranderen.

40+ ers zijn vogelvrij.

Als 40+er, laat staan wanneer je nóg ouder bent, ben je afgeschreven voor de selecteur. Natuurlijk mag hij dat niet zeggen van de Wet. Daarom krijg je dan ook de volgende eufemismen te horen:
• “We hebben iemand gevonden die beter aansluit bij het team”.
• “U beschikt over teveel ervaring in verhouding tot de rest”
• “U aannemen zou een onbalans veroorzaken in de organisatie”
• “Wij konden, gezien de grote hoeveelheid reacties, dicht bij onze functie-eisen te blijven, Daarom moeten we u helaas meedelen…”
• en meer van dat soort flauwekul

De boodschap is simpel: u bent te oud.

“Nieuwe bezems vegen schoon”, dat is vaak waar. Maar: “Oude bezems kennen de hoekjes” en dat scheelt in de praktijk vaak een slok op een borrel.

Gevraagd: 100 jaar ervaring, WO-opleiding en maximaal 24 jaar oud.

Bij veel advertentieteksten kom je, als je alle functie-eisen bij elkaar optelt, tot de conclusie dat het onmogelijke wordt gevraagd. Je mag maximaal X jaar oud zijn en moet toch beschikken over Y ervaring en Z opleiding.

En altijd moet je ook “gedegen kennis” van de branche hebben. Waardoor het wel heel erg moeilijk wordt om als sollicitant van branche te wisselen. Om nog maar niet te spreken van het “inteelt-mechanisme” dat daardoor ontstaat. Het is juist gezond om eens iemand te hebben uit een andere branche. Die stelt namelijk de vragen die de branche zichzelf niet meer stelt.

Zelfs van HRM-ers wordt gedegen kennis van de branche gevraagd. Terwijl HRM-ers die qualitate qua hebben, want hún branche is immers: mensen! In welke branche die ook werken. Maar nee, ook de HRM-er moet gespecialiseerd zijn in techniek, retail, logistiek en noem maar op.

Na de maatschappelijke ontzuiling zijn we momenteel weer volop bezig met een verzuiling van de arbeidsmarkt!

Natuurlijk zijn er ook prima recruiters die smakelijk zullen lachen om deze column. En terecht. Maar de minder goede hebben blijkbaar (nog) niet in de gaten dat de arbeidsmarkt binnen nu en niet al te lange tijd drastisch zal omkeren. Dat medewerkers dan een uiterst schaars goed zullen worden en dat de macht dan aan de andere kant van de tafel zal liggen.

Ik herinner mij dat Daniël de leeuwenkuil overleefde en dat daarop de mensen die hem daarin hadden laten belanden zelf voor de leeuwen geworpen werden. Ik heb mijn lijstje al gemaakt van recruiters die nog iets tegoed hebben. U ook?

Deze column werd ingezonden door Huub Smeets. Heeft u ook iets wat u bezig houdt? Plaats uw eigen column ›

Gerelateerde items