Inleiding

visser1.gif (7375 bytes)

Ik garandeer u één ding: wie The Inner Game of Work van Timothy Gallwey leest, zal er moeilijk aan ontkomen er zijn voordeel mee te doen. Dit recent verschenen boek presenteert een fundamenteel andere kijk op werken en leren. Deze andere manier leidt ertoe dat mensen meer plezier in hun werk hebben, beter presteren en effectiever leren. De ideeën in dit boek zijn dermate krachtig en relevant en Gallwey beschrijft ze zó helder dat het mij vrijwel onmogelijk lijkt ze na lezing niet toe te passen.

Een betere manier van veranderen

De kernboodschap van Gallwey is: de standaardwijze waarop wij proberen om onszelf en onze performance te verbeteren en te veranderen door sturing en (zelf)instructie- blokkeert wat wij proberen te bereiken. Met andere woorden: een instructieve, sturende aanpak van prestatieverbetering, leidt tot niet tot betere maar tot míndere prestaties.

Nadat Gallwey in het begin van de zeventiger jaren zijn opleiding Engels aan Harvard University voltooid had, ging hij werken als tennisleraar. Als tennisleraar ontdekte hij dat vrijwel al zijn leerlingen vooral erg hard probeerden één aspect van hun spel te verbeteren dat zij niet waardeerden, bijvoorbeeld hun backhand. Zij verwachtten van Gallwey dat híj de remedie voor hun probleem zou geven. Aanvankelijk ging hij hierin mee: zó moet je je racket vasthouden, dáár moet je gaan staan, dán moet je slaan. Hij instrueerde de leerlingen maar merkte op dat zij weerstand vertoonden tegen de instructies en dat het leren niet goed verliep. Vervolgens merkte hij tot zijn verbazing op dat de verandering opeens beter verliep wanneer leerlingen ophielden met zo hard te proberen om hun fouten te verbeteren maar gewoon ongedwongen een potje speelden. Op basis van zijn observatie dat de gedwongen modus van leren veel minder effectief was dan de natuurlijke modus baseerde hij zijn ideeën. Hij schreef vervolgens het boek The Inner Game of Tennis (1972) , dat in de Verenigde Staten een bestseller werd.

Performance = Potentieel - Interfentie

Gallwey bedacht dat de ineffectieve instruerende dialoog tussen leraar en leerling ook in het hoofd van de leerling plaatsvond. De leerling gaf zichzelf tijdens het spelen continu instructies en commentaar: "dat leek weer nergens op,…